remigo
Apariencia
| remigo | |
| clásico (AFI) | /ˈreː.mi.goː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈre.mi.go/ |
| silabación | rē-mi-gō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | eː.mi.goː, e.mi.go |
Etimología
[editar]Verbo intransitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de rēmigō, rēmigāre, rēmigāvī, rēmigātum (primera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | rēmigāre, rēmigāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | rēmigārī | |||||
| Participio activo | rēmigāns, rēmigātūrus | |||||
| Participio pasivo | rēmigandus, rēmigātus | |||||
| Gerundio | rēmigandī, rēmigandō, rēmigandum | |||||
| Supino | rēmigātum, rēmigātū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego rēmigō | tū rēmigās | is, ea, id rēmigat | nōs rēmigāmus | vōs rēmigātis | eī, eae, ea rēmigant |
| Pretérito imperfecto | ego rēmigābam | tū rēmigābās | is, ea, id rēmigābat | nōs rēmigābāmus | vōs rēmigābātis | eī, eae, ea rēmigābant |
| Futuro | ego rēmigābō | tū rēmigābis | is, ea, id rēmigābit | nōs rēmigābimus | vōs rēmigābitis | eī, eae, ea rēmigābunt |
| Pretérito perfecto | ego rēmigāvī | tū rēmigāvistī | is, ea, id rēmigāvit | nōs rēmigāvimus | vōs rēmigāvistis | eī, eae, ea rēmigāvērunt, rēmigāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego rēmigāveram | tū rēmigāverās | is, ea, id rēmigāverat | nōs rēmigāverāmus | vōs rēmigāverātis | eī, eae, ea rēmigāverant |
| Futuro perfecto | ego rēmigāverō | tū rēmigāveris | is, ea, id rēmigāverit | nōs rēmigāverimus | vōs rēmigāveritis | eī, eae, ea rēmigāverint |
| Presente pasivo | ego rēmigor | tū rēmigāris, rēmigāre | is, ea, id rēmigātur | nōs rēmigāmur | vōs rēmigāminī | eī, eae, ea rēmigantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego rēmigābar | tū rēmigābāris, rēmigābāre | is, ea, id rēmigābātur | nōs rēmigābāmur | vōs rēmigābāminī | eī, eae, ea rēmigābantur |
| Futuro pasivo | ego rēmigābor | tū rēmigāberis, rēmigābere | is, ea, id rēmigābitur | nōs rēmigābimur | vōs rēmigābiminī | eī, eae, ea rēmigābuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego rēmigem | ut tū rēmigēs | ut is, ut ea, ut id rēmiget | ut nōs rēmigēmus | ut vōs rēmigētis | ut eī, ut eae, ut ea rēmigent |
| Pretérito imperfecto | ut ego rēmigārem | ut tū rēmigārēs | ut is, ut ea, ut id rēmigāret | ut nōs rēmigārēmus | ut vōs rēmigārētis | ut eī, ut eae, ut ea rēmigārent |
| Pretérito perfecto | ut ego rēmigāverim | ut tū rēmigāverīs | ut is, ut ea, ut id rēmigāverit | ut nōs rēmigāverīmus | ut vōs rēmigāverītis | ut eī, ut eae, ut ea rēmigāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego rēmigāvissem | ut tū rēmigāvissēs | ut is, ut ea, ut id rēmigāvisset | ut nōs rēmigāvissēmus | ut vōs rēmigāvissētis | ut eī, ut eae, ut ea rēmigāvissent |
| Presente pasivo | ut ego rēmiger | ut tū rēmigēris, rēmigēre | ut is, ut ea, ut id rēmigētur | ut nōs rēmigēmur | ut vōs rēmigēminī | ut eī, ut eae, ut ea rēmigentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego rēmigārer | ut tū rēmigārēris, rēmigārēre | ut is, ut ea, ut id rēmigārētur | ut nōs rēmigārēmur | ut vōs rēmigārēminī | ut eī, ut eae, ut ea rēmigārentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) rēmigā | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) rēmigāte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) rēmigātō | (is, ea, id) rēmigātō | ― ― | (vōs) rēmigātōte | (eī, eae, ea) rēmigantō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) rēmigāre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) rēmigāminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) rēmigātor | (is, ea, id) rēmigātor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) rēmigantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Referencias y notas
[editar]- ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.