Ir al contenido

socia

De Wikcionario, el diccionario libre

Falisco

[editar]
socia
pronunciación (AFI) [ˈso.ki.a]

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo. Cognado del latín socia.

Sustantivo femenino

[editar]
1
Amica o compañera.
socia
pronunciación (AFI) [sɔ.sja]
homófonos socias

Forma verbal

[editar]
1
Tercera persona del singular (elle, on, il) del pretérito de indicativo de socier.
socia
pronunciación (AFI) /ˈsɔ.t͡ʃa/
silabación so-cia
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima ɔ.t͡ʃa

Etimología

[editar]

Del latín socia ('compañera').

Sustantivo femenino

[editar]

socia¦plural: socie

1
Asociada.
socia
clásico (AFI) /ˈso.ki.a/
eclesiástico (AFI) /ˈso.t͡ʃi.a/
silabación so-ci-a
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
rimas o.t͡ʃi.a, o.ki.a

Etimología

[editar]

De socius y el sufijo -a.

Sustantivo femenino

[editar]
1
Amiga o compañera.

Declinación

[editar]
Declinación de socia, sociaetipo: primera declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.socia pl.sociae
Genitivo sg.sociae pl.sociārum
Dativo sg.sociae pl.sociīs
Acusativo sg.sociam pl.sociās
Ablativo sg.sociā pl.sociīs
Vocativo sg.socia pl.sociae

Forma flexiva

[editar]

Forma adjetiva

[editar]
2
Forma del nominativo femenino singular de socius.
3
Forma del nominativo neutro plural de socius.
4
Forma del acusativo femenino singular de socius.
5
Forma del acusativo neutro plural de socius.
6
Forma del vocativo femenino singular de socius.
7
Forma del ablativo femenino singular de socius.

Lombardo

[editar]
socia
pronunciación (AFI) [ˈsoˌtʃa]

Etimología

[editar]

Del latín socia ('compañera').

Sustantivo masculino

[editar]
1
Amiga o compañera.
2
Asociada.

Locuciones

[editar]
Locuciones []

Referencias y notas

[editar]