texo

Latín

texo
clásico (AFI)	/ˈtek.soː/
eclesiástico (AFI)	/ˈtek.so/
silabación	te-xō
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rimas	ek.soː, ek.so

Etimología

Del protoitálico *tekse/o-, y este del protoindoeuropeo *teḱ-s- ("hacer", "fabricar"). Compárese el hitita takš- ('construir'), el sánscrito तक्षति (takṣati) ("formar", "fabricar") y el avéstico gatha tāšt ("hacer", "fabricar").

Verbo transitivo

1

Tejer.

2

Entrelazar, trenzar.

3

Hacer (entrelazando).

4

Hacer, construir.

5

Escribir, componer (una obra literaria).

Información adicional

• Derivados: tela, textilis, textus, textor, textura

Descendientes

Descendientes [▲▼]

• Español: tejer
• Francés: tisser ^(fr)
• Italiano: tessere ^(it)
• Occitano: téisser ^(oc)
• Portugués: tecer ^(pt)
• Rumano: ţese ^(ro)

Conjugación

Conjugación de texō, texere, texuī, textum  (tercera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	texere, texuisse
Infinitivo pasivo	texī
Participio activo	texēns, textūrus
Participio pasivo	texendus, textus
Gerundio	texendī, texendō, texendum
Supino	textum, textū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego texō	tū texis	is, ea, id texit	nōs teximus	vōs texitis	eī, eae, ea texunt
Pretérito imperfecto	ego texēbam	tū texēbās	is, ea, id texēbat	nōs texēbāmus	vōs texēbātis	eī, eae, ea texēbant
Futuro	ego texam	tū texēs	is, ea, id texēt	nōs texēmus	vōs texētis	eī, eae, ea texent
Pretérito perfecto	ego texuī	tū texuistī	is, ea, id texuit	nōs texuimus	vōs texuistis	eī, eae, ea texuērunt, texuēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego texueram	tū texuerās	is, ea, id texuerat	nōs texuerāmus	vōs texuerātis	eī, eae, ea texuerant
Futuro perfecto	ego texuerō	tū texueris	is, ea, id texuerit	nōs texuerimus	vōs texueritis	eī, eae, ea texuerint
Presente pasivo	ego texor	tū texeris, texere	is, ea, id texitur	nōs teximur	vōs teximinī	eī, eae, ea texuntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego texēbar	tū texēbāris, texēbāre	is, ea, id texēbātur	nōs texēbāmur	vōs texēbāminī	eī, eae, ea texēbantur
Futuro pasivo	ego texar	tū texēris, texēre	is, ea, id texētur	nōs texēmur	vōs texēminī	eī, eae, ea texentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego texam	ut tū texās	ut is, ut ea, ut id texat	ut nōs texāmus	ut vōs texātis	ut eī, ut eae, ut ea texant
Pretérito imperfecto	ut ego texerem	ut tū texerēs	ut is, ut ea, ut id texeret	ut nōs texerēmus	ut vōs texerētis	ut eī, ut eae, ut ea texerent
Pretérito perfecto	ut ego texuerim	ut tū texuerīs	ut is, ut ea, ut id texuerit	ut nōs texuerīmus	ut vōs texuerītis	ut eī, ut eae, ut ea texuerint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego texuissem	ut tū texuissēs	ut is, ut ea, ut id texuisset	ut nōs texuissēmus	ut vōs texuissētis	ut eī, ut eae, ut ea texuissent
Presente pasivo	ut ego texar	ut tū texāris, texāre	ut is, ut ea, ut id texātur	ut nōs texāmur	ut vōs texāminī	ut eī, ut eae, ut ea texantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego texerer	ut tū texerēris, texerēre	ut is, ut ea, ut id texerētur	ut nōs texerēmur	ut vōs texerēminī	ut eī, ut eae, ut ea texerentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) texe	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) texite	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) texitō	(is, ea, id) texitō	― ―	(vōs) texitōte	(eī, eae, ea) texuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) texere	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) teximinī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) texitor	(is, ea, id) texitor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) texuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad