vulgarizarse
Apariencia
| Este artículo es, por ahora, solo un esbozo. Ampliándolo, ayudarás a mejorar el Wikcionario. Para ello, sigue el enlace "editar", que está en una de las pestañas superiores de esta página. |
| vulgarizarse | |
| seseante (AFI) | [bulɣ̞aɾiˈsaɾse] |
| no seseante (AFI) | [bulɣ̞aɾiˈθaɾse] |
| silabación | vul-ga-ri-zar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Verbo pronominal
[editar]- 1
- [1]
Conjugación
[editar]Conjugación de vulgarizarse paradigma: realizar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | vulgarizarse | haberse vulgarizado | |||||
| Gerundio | vulgarizándose | habiéndose vulgarizado | |||||
| Participio | vulgarizado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me vulgarizo | tú te vulgarizas | vos te vulgarizás | él, ella, usted se vulgariza | nosotros nos vulgarizamos | vosotros os vulgarizáis | ustedes, ellos se vulgarizan |
| Pretérito imperfecto | yo me vulgarizaba | tú te vulgarizabas | vos te vulgarizabas | él, ella, usted se vulgarizaba | nosotros nos vulgarizábamos | vosotros os vulgarizabais | ustedes, ellos se vulgarizaban |
| Pretérito perfecto | yo me vulgaricé | tú te vulgarizaste | vos te vulgarizaste | él, ella, usted se vulgarizó | nosotros nos vulgarizamos | vosotros os vulgarizasteis | ustedes, ellos se vulgarizaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había vulgarizado | tú te habías vulgarizado | vos te habías vulgarizado | él, ella, usted se había vulgarizado | nosotros nos habíamos vulgarizado | vosotros os habíais vulgarizado | ustedes, ellos se habían vulgarizado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he vulgarizado | tú te has vulgarizado | vos te has vulgarizado | él, ella, usted se ha vulgarizado | nosotros nos hemos vulgarizado | vosotros os habéis vulgarizado | ustedes, ellos se han vulgarizado |
| Futuro | yo me vulgarizaré | tú te vulgarizarás | vos te vulgarizarás | él, ella, usted se vulgarizará | nosotros nos vulgarizaremos | vosotros os vulgarizaréis | ustedes, ellos se vulgarizarán |
| Futuro compuesto | yo me habré vulgarizado | tú te habrás vulgarizado | vos te habrás vulgarizado | él, ella, usted se habrá vulgarizado | nosotros nos habremos vulgarizado | vosotros os habréis vulgarizado | ustedes, ellos se habrán vulgarizado |
| Pretérito anterior† | yo me hube vulgarizado | tú te hubiste vulgarizado | vos te hubiste vulgarizado | él, ella, usted se hubo vulgarizado | nosotros nos hubimos vulgarizado | vosotros os hubisteis vulgarizado | ustedes, ellos se hubieron vulgarizado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me vulgarizaría | tú te vulgarizarías | vos te vulgarizarías | él, ella, usted se vulgarizaría | nosotros nos vulgarizaríamos | vosotros os vulgarizaríais | ustedes, ellos se vulgarizarían |
| Condicional compuesto | yo me habría vulgarizado | tú te habrías vulgarizado | vos te habrías vulgarizado | él, ella, usted se habría vulgarizado | nosotros nos habríamos vulgarizado | vosotros os habríais vulgarizado | ustedes, ellos se habrían vulgarizado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me vulgarice | que tú te vulgarices | que vos te vulgarices, te vulgaricés | que él, que ella, que usted se vulgarice | que nosotros nos vulgaricemos | que vosotros os vulgaricéis | que ustedes, que ellos se vulgaricen |
| Pretérito imperfecto | que yo me vulgarizara, me vulgarizase | que tú te vulgarizaras, te vulgarizases | que vos te vulgarizaras, te vulgarizases | que él, que ella, que usted se vulgarizara, se vulgarizase | que nosotros nos vulgarizáramos, nos vulgarizásemos | que vosotros os vulgarizarais, os vulgarizaseis | que ustedes, que ellos se vulgarizaran, se vulgarizasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya vulgarizado | que tú te hayas vulgarizado | que vos te hayas vulgarizado | que él, que ella, que usted se haya vulgarizado | que nosotros nos hayamos vulgarizado | que vosotros os hayáis vulgarizado | que ustedes, que ellos se hayan vulgarizado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera vulgarizado, me hubiese vulgarizado | que tú te hubieras vulgarizado, te hubieses vulgarizado | que vos te hubieras vulgarizado, te hubieses vulgarizado | que él, que ella, que usted se hubiera vulgarizado, se hubiese vulgarizado | que nosotros nos hubiéramos vulgarizado, nos hubiésemos vulgarizado | que vosotros os hubierais vulgarizado, os hubieseis vulgarizado | que ustedes, que ellos se hubieran vulgarizado, se hubiesen vulgarizado |
| Futuro† | que yo me vulgarizare | que tú te vulgarizares | que vos te vulgarizares | que él, que ella, que usted se vulgarizare | que nosotros nos vulgarizáremos | que vosotros os vulgarizareis | que ustedes, que ellos se vulgarizaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere vulgarizado | que tú te hubieres vulgarizado | que vos te hubieres vulgarizado | que él, que ella, que usted se hubiere vulgarizado | que nosotros nos hubiéremos vulgarizado | que vosotros os hubiereis vulgarizado | que ustedes, que ellos se hubieren vulgarizado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) vulgarízate | (vos) vulgarizate | (usted) vulgarícese | (nosotros) vulgaricémonos | (vosotros) vulgarizaos | (ustedes) vulgarícense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
Referencias y notas
[editar]- ↑ «vulgarizar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.