De Wikcionario, el diccionario libre
De aeger ('enfermo') y el sufijo ō.
Conjugación de aegreō, aegrēre, ―, ― (segunda conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) |
| Infinitivo activo |
aegrēre |
| Infinitivo pasivo |
aegrērī |
| Participio activo |
aegrēns |
| Participio pasivo |
aegrendus |
| Gerundio |
aegrendī, aegrendō, aegrendum |
| Supino |
― |
| Formas personales |
| Modo indicativo |
|
ego |
tū |
is, ea, id |
nōs |
vōs |
eī, eae, ea |
| Presente |
ego aegreō |
tū aegrēs |
is, ea, id aegret |
nōs aegrēmus |
vōs aegrētis |
eī, eae, ea aegrent |
| Pretérito imperfecto |
ego aegrēbam |
tū aegrēbās |
is, ea, id aegrēbat |
nōs aegrēbāmus |
vōs aegrēbātis |
eī, eae, ea aegrēbant |
| Futuro |
ego aegrēbō |
tū aegrēbis |
is, ea, id aegrēbit |
nōs aegrēbimus |
vōs aegrēbitis |
eī, eae, ea aegrēbunt |
| Pretérito perfecto |
ego ― |
tū ― |
is, ea, id ― |
nōs ― |
vōs ― |
eī, eae, ea ― |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ego ― |
tū ― |
is, ea, id ― |
nōs ― |
vōs ― |
eī, eae, ea ― |
| Futuro perfecto |
ego ― |
tū ― |
is, ea, id ― |
nōs ― |
vōs ― |
eī, eae, ea ― |
| Presente pasivo |
ego aegreor |
tū aegrēris, aegrēre |
is, ea, id aegrētur |
nōs aegrēmur |
vōs aegrēminī |
eī, eae, ea aegrentur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ego aegrēbar |
tū aegrēbāris, aegrēbāre |
is, ea, id aegrēbātur |
nōs aegrēbāmur |
vōs aegrēbāminī |
eī, eae, ea aegrēbantur |
| Futuro pasivo |
ego aegrēbor |
tū aegrēberis, aegrēbere |
is, ea, id aegrēbitur |
nōs aegrēbimur |
vōs aegrēbiminī |
eī, eae, ea aegrēbuntur |
| Modo subjuntivo |
|
ut ego |
ut tū |
ut is, ut ea, ut id |
ut nōs |
ut vōs |
ut eī, ut eae, ut ea |
| Presente |
ut ego aegream |
ut tū aegreās |
ut is, ut ea, ut id aegreat |
ut nōs aegreāmus |
ut vōs aegreātis |
ut eī, ut eae, ut ea aegreant |
| Pretérito imperfecto |
ut ego aegrērem |
ut tū aegrērēs |
ut is, ut ea, ut id aegrēret |
ut nōs aegrērēmus |
ut vōs aegrērētis |
ut eī, ut eae, ut ea aegrērent |
| Pretérito perfecto |
ut ego ― |
ut tū ― |
ut is, ut ea, ut id ― |
ut nōs ― |
ut vōs ― |
ut eī, ut eae, ut ea ― |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ut ego ― |
ut tū ― |
ut is, ut ea, ut id ― |
ut nōs ― |
ut vōs ― |
ut eī, ut eae, ut ea ― |
| Presente pasivo |
ut ego aegrear |
ut tū aegreāris, aegreāre |
ut is, ut ea, ut id aegreātur |
ut nōs aegreāmur |
ut vōs aegreāminī |
ut eī, ut eae, ut ea aegreantur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ut ego aegrērer |
ut tū aegrērēris, aegrērēre |
ut is, ut ea, ut id aegrērētur |
ut nōs aegrērēmur |
ut vōs aegrērēminī |
ut eī, ut eae, ut ea aegrērentur |
| Modo imperativo |
|
― |
(tū) |
(is, ea, id) |
― |
(vōs) |
(eī, eae, ea) |
| Presente |
― ― |
(tū) aegrē |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) aegrēte |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro |
― ― |
(tū) aegrētō |
(is, ea, id) aegrētō |
― ― |
(vōs) aegrētōte |
(eī, eae, ea) aegrentō |
| Presente pasivo |
― ― |
(tū) aegrēre |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) aegrēminī |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo |
― ― |
(tū) aegrētor |
(is, ea, id) aegrētor |
― ― |
(vōs) ― |
(eī, eae, ea) aegrentor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
|
