arrodillarse
Apariencia
| arrodillarse | |
| yeísta (AFI) | [aroð̞iˈʝaɾse] |
| no yeísta (AFI) | [aroð̞iˈʎaɾse] |
| sheísta (AFI) | [aroð̞iˈʃaɾse] |
| zheísta (AFI) | [aroð̞iˈʒaɾse] |
| silabación | a-rro-di-llar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]De arrodillar con el pronombre reflexivo átono.
Verbo pronominal
[editar]- 1
- Apoyar una o ambas rodillas contra el suelo; hacer una genuflexión; ponerse de rodillas.
Conjugación
[editar]Conjugación de arrodillarse paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | arrodillarse | haberse arrodillado | |||||
| Gerundio | arrodillándose | habiéndose arrodillado | |||||
| Participio | arrodillado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me arrodillo | tú te arrodillas | vos te arrodillás | él, ella, usted se arrodilla | nosotros nos arrodillamos | vosotros os arrodilláis | ustedes, ellos se arrodillan |
| Pretérito imperfecto | yo me arrodillaba | tú te arrodillabas | vos te arrodillabas | él, ella, usted se arrodillaba | nosotros nos arrodillábamos | vosotros os arrodillabais | ustedes, ellos se arrodillaban |
| Pretérito perfecto | yo me arrodillé | tú te arrodillaste | vos te arrodillaste | él, ella, usted se arrodilló | nosotros nos arrodillamos | vosotros os arrodillasteis | ustedes, ellos se arrodillaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había arrodillado | tú te habías arrodillado | vos te habías arrodillado | él, ella, usted se había arrodillado | nosotros nos habíamos arrodillado | vosotros os habíais arrodillado | ustedes, ellos se habían arrodillado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he arrodillado | tú te has arrodillado | vos te has arrodillado | él, ella, usted se ha arrodillado | nosotros nos hemos arrodillado | vosotros os habéis arrodillado | ustedes, ellos se han arrodillado |
| Futuro | yo me arrodillaré | tú te arrodillarás | vos te arrodillarás | él, ella, usted se arrodillará | nosotros nos arrodillaremos | vosotros os arrodillaréis | ustedes, ellos se arrodillarán |
| Futuro compuesto | yo me habré arrodillado | tú te habrás arrodillado | vos te habrás arrodillado | él, ella, usted se habrá arrodillado | nosotros nos habremos arrodillado | vosotros os habréis arrodillado | ustedes, ellos se habrán arrodillado |
| Pretérito anterior† | yo me hube arrodillado | tú te hubiste arrodillado | vos te hubiste arrodillado | él, ella, usted se hubo arrodillado | nosotros nos hubimos arrodillado | vosotros os hubisteis arrodillado | ustedes, ellos se hubieron arrodillado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me arrodillaría | tú te arrodillarías | vos te arrodillarías | él, ella, usted se arrodillaría | nosotros nos arrodillaríamos | vosotros os arrodillaríais | ustedes, ellos se arrodillarían |
| Condicional compuesto | yo me habría arrodillado | tú te habrías arrodillado | vos te habrías arrodillado | él, ella, usted se habría arrodillado | nosotros nos habríamos arrodillado | vosotros os habríais arrodillado | ustedes, ellos se habrían arrodillado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me arrodille | que tú te arrodilles | que vos te arrodilles, te arrodillés | que él, que ella, que usted se arrodille | que nosotros nos arrodillemos | que vosotros os arrodilléis | que ustedes, que ellos se arrodillen |
| Pretérito imperfecto | que yo me arrodillara, me arrodillase | que tú te arrodillaras, te arrodillases | que vos te arrodillaras, te arrodillases | que él, que ella, que usted se arrodillara, se arrodillase | que nosotros nos arrodilláramos, nos arrodillásemos | que vosotros os arrodillarais, os arrodillaseis | que ustedes, que ellos se arrodillaran, se arrodillasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya arrodillado | que tú te hayas arrodillado | que vos te hayas arrodillado | que él, que ella, que usted se haya arrodillado | que nosotros nos hayamos arrodillado | que vosotros os hayáis arrodillado | que ustedes, que ellos se hayan arrodillado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera arrodillado, me hubiese arrodillado | que tú te hubieras arrodillado, te hubieses arrodillado | que vos te hubieras arrodillado, te hubieses arrodillado | que él, que ella, que usted se hubiera arrodillado, se hubiese arrodillado | que nosotros nos hubiéramos arrodillado, nos hubiésemos arrodillado | que vosotros os hubierais arrodillado, os hubieseis arrodillado | que ustedes, que ellos se hubieran arrodillado, se hubiesen arrodillado |
| Futuro† | que yo me arrodillare | que tú te arrodillares | que vos te arrodillares | que él, que ella, que usted se arrodillare | que nosotros nos arrodilláremos | que vosotros os arrodillareis | que ustedes, que ellos se arrodillaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere arrodillado | que tú te hubieres arrodillado | que vos te hubieres arrodillado | que él, que ella, que usted se hubiere arrodillado | que nosotros nos hubiéremos arrodillado | que vosotros os hubiereis arrodillado | que ustedes, que ellos se hubieren arrodillado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) arrodíllate | (vos) arrodillate | (usted) arrodíllese | (nosotros) arrodillémonos | (vosotros) arrodillaos | (ustedes) arrodíllense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||