Ir al contenido

bigarrer

De Wikcionario, el diccionario libre
bigarrer
pronunciación (AFI) /bi.ɡa.ʁe/
homófonos bigarrez, bigarrai, bigarré, bigarrée, bigarrés, bigarrées

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo transitivo

[editar]
1
Abigarrar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de bigarrerparadigma: aimer (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo bigarrer avoir bigarré
Gerundio bigarrant en (ayant) bigarré
Participio bigarré
Formas personales
Modo indicativo
je/j' tu il, elle, on nous vous ils/elles
Presente je/j'bigarre tubigarres il, elle, onbigarre nousbigarrons vousbigarrez ils/ellesbigarrent
Pretérito imperfecto je/j'bigarrais tubigarrais il, elle, onbigarrait nousbigarrions vousbigarriez ils/ellesbigarraient
Pretérito perfecto je/j'bigarrai tubigarras il, elle, onbigarra nousbigarrâmes vousbigarrâtes ils/ellesbigarrèrent
Pretérito pluscuamperfecto je/j'avais bigarré tuavais bigarré il, elle, onavait bigarré nousavions bigarré vousaviez bigarré ils/ellesavaient bigarré
Pretérito perfecto compuesto je/j'ai bigarré tuas bigarré il, elle, ona bigarré nousavons bigarré vousavez bigarré ils/ellesont bigarré
Futuro je/j'bigarrerai tubigarreras il, elle, onbigarrera nousbigarrerons vousbigarrerez ils/ellesbigarreront
Futuro compuesto je/j'aurai bigarré tuauras bigarré il, elle, onaura bigarré nousaurons bigarré vousaurez bigarré ils/ellesauront bigarré
Pretérito anterior je/j'eus bigarré tueus bigarré il, elle, oneut bigarré nouseûmes bigarré vouseûtes bigarré ils/elleseurent bigarré
Modo condicional
je/j' tu il, elle, on nous vous ils/elles
Condicional simple je/j'bigarrerais tubigarrerais il, elle, onbigarrerait nousbigarrerions vousbigarreriez ils/ellesbigarreraient
Condicional compuesto je/j'aurais bigarré tuaurais bigarré il, elle, onaurait bigarré nousaurions bigarré vousauriez bigarré ils/ellesauraient bigarré
Modo subjuntivo
que je/j' que tu qu'il, qu'elle, qu'on que nous que vous qu'ils, qu'elles
Presente que je/j'bigarre que tubigarres qu'il, qu'elle, qu'onbigarre que nousbigarrions que vousbigarriez qu'ils, qu'ellesbigarrent
Pretérito imperfecto que je/j'bigarrasse que tubigarrasses qu'il, qu'elle, qu'onbigarrât que nousbigarrassions que vousbigarrassiez qu'ils, qu'ellesbigarrassent
Pretérito perfecto que je/j'aie bigarré que tuaies bigarré qu'il, qu'elle, qu'onait bigarré que nousayons bigarré que vousayez bigarré qu'ils, qu'ellesaient bigarré
Pretérito pluscuamperfecto que je/j'eusse bigarré que tueusses bigarré qu'il, qu'elle, qu'oneût bigarré que nouseussions bigarré que vouseussiez bigarré qu'ils, qu'elleseussent bigarré
Modo imperativo
(tu) (nous) (vous)
Presente (tu)bigarre (nous)bigarrons (vous)bigarrez
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]