communitas
Apariencia
| communitas | |
| clásico (AFI) | /komˈmuː.ni.taːs/ |
| eclesiástico (AFI) | /komˈmu.ni.tas/ |
| silabación | com-mū-ni-tās |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | u.ni.tas, uː.ni.taːs |
Etimología
[editar]De commūnis ('común') y el sufijo tās.[1]
Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Comunidad, colectividad, sociedad.[1]
- 2
- Relación social, vínculo social, camaradería.[1]
- 3
- Sociedad organizada.[1]
- 4
- Comunidad natural o debida a alguna característica en común.[1]
- 5
- Sociabilidad, afabilidad.[1]
Descendientes
[editar]Descendientes [▲▼]
- Alemán: Kommunität (de).
- Catalán: comunitat (ca).
- Español: comunidad.
- Francés: communauté (fr).
- Gallego: comunidade (gl).
- Inglés: community (en).
- Italiano: comunità (it).
- Portugués: comunidade (pt).
Declinación
[editar]Declinación de commūnitās, commūnitātis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. commūnitās | pl. commūnitātēs |
| Genitivo | sg. commūnitātis | pl. commūnitātum |
| Dativo | sg. commūnitātī | pl. commūnitātibus |
| Acusativo | sg. commūnitātem | pl. commūnitātēs |
| Ablativo | sg. commūnitāte | pl. commūnitātibus |
| Vocativo | sg. commūnitās | pl. commūnitātēs |