cultor
Apariencia
| cultor | |
| pronunciación (AFI) | [kul̪ˈt̪oɾ] |
| silabación | cul-tor |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | oɾ |
Etimología
[editar]Del latín cultor, cultōris, derivado de cultus, participio pasivo de colō, colere ("arar, cultivar, adorar").
Adjetivo
[editar]cultor ¦ plural: cultores ¦ femenino: cultora ¦ femenino plural: cultoras
- 1
- Que cultiva (en sus diferentes acepciones).
- Sinónimo: cultivador.
- Derivado: motocultor
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
| Esta página necesita revisión. Asunto: unificar femenino con masculino |
| cultor | |
| clásico (AFI) | [ˈkul.tor] |
Etimología
[editar]De cultus (participio pasivo de colō, colere) y el sufijo -tor.
Sustantivo masculino
[editar]- Femenino: cultrix.
- 1
- Cultivador, agricultor, persona que cultiva o cuida de algo.
- 2
- Habitante, morador.
- Sinónimo: incola.
- 3
- Seguidor, partidario.
- 4
- Cultor, que rinde culto, adora o venera.
Declinación
[editar]Declinación de cultor, cultōris tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. cultor | pl. cultōrēs |
| Genitivo | sg. cultōris | pl. cultōrum |
| Dativo | sg. cultōrī | pl. cultōribus |
| Acusativo | sg. cultōrem | pl. cultōrēs |
| Ablativo | sg. cultōre | pl. cultōribus |
| Vocativo | sg. cultor | pl. cultōrēs |
| cultor | |
| pronunciación (AFI) | [kulˈtoɾ] |
Etimología
[editar]Del latín cultor, cultōris.
Adjetivo
[editar]cultor ¦ plural: cultores ¦ femenino: cultora ¦ femenino plural: cultoras
- 1
- Cultor.
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Wikcionario:Desambiguación
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:oɾ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Adjetivos
- ES:Adjetivos regulares
- Latín
- LA:Palabras con el sufijo -tor
- LA:Sustantivos masculinos
- LA:Sustantivos
- LA:Sustantivos de la tercera declinación
- Portugués
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Adjetivos
- PT:Adjetivos regulares