Ir al contenido

dissaepio

De Wikcionario, el diccionario libre
dissaepiō
clásico (AFI) [dɪsˈsaɪ̯.pɪ.o:]
variantes dissēpiō

Etimología

[editar]

Del prefijo dis- y saepiō ("vallar, cercar").[1][2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Separar, encerrar o cercar con vallas, paredes u otras estructuras divisorias.[1][2]
2
Derribar, desmantelar (una pared, muro, etc.).[1][2]

Conjugación

[editar]
Conjugación de dissaepiō, dissaepīre, dissaepsī, dissaeptum(cuarta conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo dissaepīre, dissaepsisse
Infinitivo pasivo dissaepīrī
Participio activo dissaepiēns, dissaeptūrus
Participio pasivo dissaepiendus, dissaeptus
Gerundio dissaepiendī, dissaepiendō, dissaepiendum
Supino dissaeptum, dissaeptū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egodissaepiō dissaepīs is, ea, iddissaepit nōsdissaepīmus vōsdissaepītis eī, eae, eadissaepiunt
Pretérito imperfecto egodissaepiēbam dissaepiēbās is, ea, iddissaepiēbat nōsdissaepiēbāmus vōsdissaepiēbātis eī, eae, eadissaepiēbant
Futuro egodissaepiam dissaepiēs is, ea, iddissaepiet nōsdissaepiēmus vōsdissaepiētis eī, eae, eadissaepient
Pretérito perfecto egodissaepsī dissaepsistī is, ea, iddissaepsit nōsdissaepsimus vōsdissaepsistis eī, eae, eadissaepsērunt, dissaepsēre
Pretérito pluscuamperfecto egodissaepseram dissaepserās is, ea, iddissaepserat nōsdissaepserāmus vōsdissaepserātis eī, eae, eadissaepserant
Futuro perfecto egodissaepserō dissaepseris is, ea, iddissaepserit nōsdissaepserimus vōsdissaepseritis eī, eae, eadissaepserint
Presente pasivo egodissaepior dissaepīris, dissaepīre is, ea, iddissaepītur nōsdissaepīmur vōsdissaepīminī eī, eae, eadissaepiuntur
Pretérito imperfecto pasivo egodissaepiēbar dissaepiēbāris, dissaepiēbāre is, ea, iddissaepiēbātur nōsdissaepiēbāmur vōsdissaepiēbāminī eī, eae, eadissaepiēbantur
Futuro pasivo egodissaepiar dissaepiēris, dissaepiēre is, ea, iddissaepiētur nōsdissaepiēmur vōsdissaepiēminī eī, eae, eadissaepientur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egodissaepiam ut tūdissaepiās ut is, ut ea, ut iddissaepiat ut nōsdissaepiāmus ut vōsdissaepiātis ut eī, ut eae, ut eadissaepiant
Pretérito imperfecto ut egodissaepīrem ut tūdissaepīrēs ut is, ut ea, ut iddissaepīret ut nōsdissaepīrēmus ut vōsdissaepīrētis ut eī, ut eae, ut eadissaepīrent
Pretérito perfecto ut egodissaepserim ut tūdissaepserīs ut is, ut ea, ut iddissaepserit ut nōsdissaepserīmus ut vōsdissaepserītis ut eī, ut eae, ut eadissaepserint
Pretérito pluscuamperfecto ut egodissaepsissem ut tūdissaepsissēs ut is, ut ea, ut iddissaepsisset ut nōsdissaepsissēmus ut vōsdissaepsissētis ut eī, ut eae, ut eadissaepsissent
Presente pasivo ut egodissaepiar ut tūdissaepiāris, dissaepiāre ut is, ut ea, ut iddissaepiātur ut nōsdissaepiāmur ut vōsdissaepiāminī ut eī, ut eae, ut eadissaepiantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egodissaepīrer ut tūdissaepīrēris, dissaepīrēre ut is, ut ea, ut iddissaepīrētur ut nōsdissaepīrēmur ut vōsdissaepīrēminī ut eī, ut eae, ut eadissaepīrentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)dissaepī (is, ea, id) (vōs)dissaepīte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)dissaepītō (is, ea, id)dissaepītō (vōs)dissaepītōte (eī, eae, ea)dissaepiuntō
Presente pasivo (tū)dissaepīre (is, ea, id) (vōs)dissaepīminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)dissaepītor (is, ea, id)dissaepītor (vōs) (eī, eae, ea)dissaepiuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 «dissaepio» en Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Karl Ernst Georges. Editorial: Hahnsche Buchhandlung. Hannover, 1913.
  2. 1 2 3 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.