Ir al contenido

implorar

De Wikcionario, el diccionario libre
implorar
pronunciación (AFI) [ĩmploˈɾaɾ]
silabación im-plo-rar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Se documenta por primera vez en 1347.[1] Del latín implorāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Pedir con ruegos o lágrimas una cosa.[2]
  • Ejemplo: 

    «No se me ocurrió rezar ni implorar ayuda, no tuve tiempo».Jodorowsky, Alejandro. La danza de la realidad. Chamanismo y psicochamanismo. Página 240. Editorial: Siruela. Madrid, 2001.

  • Sinónimos: impetrar, rogar, suplicar.
  • Relacionado: imploración.

Conjugación

[editar]
Conjugación de implorarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo implorar haber implorado
Gerundio implorando habiendo implorado
Participio implorado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoimploro imploras vosimplorás él, ella, ustedimplora nosotrosimploramos vosotrosimploráis ustedes, ellosimploran
Pretérito imperfecto yoimploraba implorabas vosimplorabas él, ella, ustedimploraba nosotrosimplorábamos vosotrosimplorabais ustedes, ellosimploraban
Pretérito perfecto yoimploré imploraste vosimploraste él, ella, ustedimploró nosotrosimploramos vosotrosimplorasteis ustedes, ellosimploraron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía implorado habías implorado voshabías implorado él, ella, ustedhabía implorado nosotroshabíamos implorado vosotroshabíais implorado ustedes, elloshabían implorado
Pretérito perfecto compuesto yohe implorado has implorado voshas implorado él, ella, ustedha implorado nosotroshemos implorado vosotroshabéis implorado ustedes, elloshan implorado
Futuro yoimploraré implorarás vosimplorarás él, ella, ustedimplorará nosotrosimploraremos vosotrosimploraréis ustedes, ellosimplorarán
Futuro compuesto yohabré implorado habrás implorado voshabrás implorado él, ella, ustedhabrá implorado nosotroshabremos implorado vosotroshabréis implorado ustedes, elloshabrán implorado
Pretérito anterior yohube implorado hubiste implorado voshubiste implorado él, ella, ustedhubo implorado nosotroshubimos implorado vosotroshubisteis implorado ustedes, elloshubieron implorado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoimploraría implorarías vosimplorarías él, ella, ustedimploraría nosotrosimploraríamos vosotrosimploraríais ustedes, ellosimplorarían
Condicional compuesto yohabría implorado habrías implorado voshabrías implorado él, ella, ustedhabría implorado nosotroshabríamos implorado vosotroshabríais implorado ustedes, elloshabrían implorado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoimplore que túimplores que vosimplores, implorés que él, que ella, que ustedimplore que nosotrosimploremos que vosotrosimploréis que ustedes, que ellosimploren
Pretérito imperfecto que yoimplorara, implorase que túimploraras, implorases que vosimploraras, implorases que él, que ella, que ustedimplorara, implorase que nosotrosimploráramos, implorásemos que vosotrosimplorarais, imploraseis que ustedes, que ellosimploraran, implorasen
Pretérito perfecto que yohaya implorado que túhayas implorado que voshayas implorado que él, que ella, que ustedhaya implorado que nosotroshayamos implorado que vosotroshayáis implorado que ustedes, que elloshayan implorado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera implorado, hubiese implorado que túhubieras implorado, hubieses implorado que voshubieras implorado, hubieses implorado que él, que ella, que ustedhubiera implorado, hubiese implorado que nosotroshubiéramos implorado, hubiésemos implorado que vosotroshubierais implorado, hubieseis implorado que ustedes, que elloshubieran implorado, hubiesen implorado
Futuro que yoimplorare que túimplorares que vosimplorares que él, que ella, que ustedimplorare que nosotrosimploráremos que vosotrosimplorareis que ustedes, que ellosimploraren
Futuro compuesto que yohubiere implorado que túhubieres implorado que voshubieres implorado que él, que ella, que ustedhubiere implorado que nosotroshubiéremos implorado que vosotroshubiereis implorado que ustedes, que elloshubieren implorado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)implora (vos)implorá (usted)implore (nosotros)imploremos (vosotros)implorad (ustedes)imploren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Castellano antiguo

[editar]
implorar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín implorāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Implorar.

Descendientes

[editar]
Descendientes de «implorar» []
implorar
central (AFI) [im.pluˈɾa]
valenciano (AFI) [im.ploˈɾaɾ]
baleárico (AFI) [im.ploˈɾa]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Eimología

[editar]

Se documenta por primera vez en 1696.[3] Del latín implorāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Implorar.[3]

Conjugación

[editar]
Conjugación de implorarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo implorar haver implorat
Gerundio implorant havent implorat
Participio implorat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente joimploro, implore, implori, implor tuimplores el, ella, vostèimplora nosaltresimplorem, imploram vosaltres, vósimploreu, implorau ells, elles, vostèsimploren
Pretérito imperfecto joimplorava tuimploraves el, ella, vostèimplorava nosaltresimploràvem vosaltres, vósimploràveu ells, elles, vostèsimploraven
Pretérito perfecto joimplorí tuimplorares el, ella, vostèimplorà nosaltresimploràrem vosaltres, vósimploràreu ells, elles, vostèsimploraren
Pretérito perifrástico jovaig implorat tuvas implorat, vares implorat el, ella, vostèva implorat nosaltresvem implorat, vàrem implorat vosaltres, vósvau implorat, vàreu implorat ells, elles, vostèsvan implorat, varen implorat
Pretérito pluscuamperfecto johavia implorat tuhavies implorat el, ella, vostèhavia implorat nosaltreshavíem implorat vosaltres, vóshavíeu implorat ells, elles, vostèshavien implorat
Pretérito perfecto compuesto johe implorat tuhas implorat el, ella, vostèha implorat nosaltreshem implorat, havem implorat vosaltres, vósheu implorat, haveu implorat ells, elles, vostèshan implorat
Futuro joimploraré tuimploraràs el, ella, vostèimplorarà nosaltresimplorarem vosaltres, vósimplorareu ells, elles, vostèsimploraran
Futuro compuesto johauré implorat tuhubràs implorat el, ella, vostèhaurà implorat nosaltreshaurem implorat vosaltres, vóshaureu implorat ells, elles, vostèshauran implorat
Pretérito anterior johaguí implorat, vaig haver implorat tuhagueres implorat, vas haver implorat, vares haver implorat el, ella, vostèhagué implorat, va haver implorat nosaltreshaguérem implorat, vem haver implorat, vàrem haver implorat vosaltres, vóshaguéreu implorat, vau haver implorat, vàreu haver implorat ells, elles, vostèshagueren implorat, van haver implorat, varen haver implorat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple joimploraria tuimploraries el, ella, vostèimploraria nosaltresimploraríem vosaltres, vósimploraríeu ells, elles, vostèsimplorarien
Condicional compuesto johauria implorat, haguera implorat tuhauries implorat, hagueres implorat el, ella, vostèhauria implorat, haguera implorat nosaltreshauríem implorat, haguérem implorat vosaltres, vóshauríeu implorat, haguéreu implorat ells, elles, vostèshaurien implorat, hagueren implorat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que joimplori, implore que tuimploris, implores que el, que ella, que vostèimplori, implore que nosaltresimplorem que vosaltres, que vósimploreu que ells, que elles, que vostèsimplorin, imploren
Pretérito imperfecto que joimplorés, imploràs, implorara que tuimploressis, imploresses, implorassis, implorasses, implorares que el, que ella, que vostèimplorés, imploràs, implorara que nosaltresimploréssim, imploréssem, imploràssim, imploràssem, imploràrem que vosaltres, que vósimploréssiu, implorésseu, imploràssiu, imploràsseu, imploràreu que ells, que elles, que vostèsimploressin, imploressen, implorassin, implorassen, imploraren
Pretérito perfecto que johagi implorat, haja implorat que tuhagis implorat, hages implorat que el, que ella, que vostèhagi implorat, haja implorat que nosaltreshàgim implorat, hàgem implorat que vosaltres, que vóshàgiu implorat, hàgeu implorat que ells, que elles, que vostèshagin implorat, hagen implorat
Pretérito perifrástico que jovagi implorat, vaja implorat que tuvagis implorat, vages implorat que el, que ella, que vostèvagi implorat, vaja implorat que nosaltresvàgim implorat, vàgem implorat que vosaltres, que vósvàgiu implorat, vàgeu implorat que ells, que elles, que vostèsvagin implorat, vagen implorat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués implorat, haguera implorat que tuhaguessis implorat, haguesses implorat, hagueres implorat que el, que ella, que vostèhagués implorat, haguera implorat que nosaltreshaguéssim implorat, haguéssem implorat, haguérem implorat que vosaltres, que vóshaguéssiu implorat, haguésseu implorat, haguéreu implorat que ells, que elles, que vostèshaguessin implorat, haguessen implorat, hagueren implorat
Pretérito anterior que jovagi haver implorat, vaja haver implorat que tuvagis haver implorat, vages haver implorat que el, que ella, que vostèvagi haver implorat, vaja haver implorat que nosaltresvàgim haver implorat, vàgem haver implorat que vosaltres, que vósvàgiu haver implorat, vàgeu haver implorat que ells, que elles, que vostèsvagin haver implorat, vagen haver implorat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)implora (vostè)implori, implore (nosaltres)implorem (vosaltres)imploreu, implorau (vostès)implorin, imploren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Gallego

[editar]
implorar
pronunciación (AFI) [imploˈɾaɾ]
silabación im-plo-rar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del latín implorāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Implorar.[4]

Conjugación

[editar]
Conjugación de implorarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo implorar ter implorado
Gerundio implorando tendo implorado
Participio implorado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . euimplorar por . tiimplorares por . ele, por . ela, por . vostedeimplorar por . nósimplorarmos por . vósimplorardes por . vostedes, por . eles, por . elasimploraren
Infinitivo compuesto por . euter implorado por . titeres implorado por . ele, por . ela, por . vostedeter implorado por . nóstermos implorado por . vósterdes implorado por . vostedes, por . eles, por . elasteren implorado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente euimploro tiimploras el, el, vostedeimplora nósimploramos vósimplorades vostedes, eles, elasimploran
Pretérito imperfecto euimploraba tiimplorabas el, el, vostedeimploraba nósimplorabamos vósimplorabades vostedes, eles, elasimploraban
Pretérito perfecto euimplorei tiimploraches el, el, vostedeimplorou nósimploramos vósimplorastes vostedes, eles, elasimploraron
Pretérito pluscuamperfecto euimplorara tiimploraras el, el, vostedeimplorara nósimploraramos vósimplorarades vostedes, eles, elasimploraran
Pretérito perfecto compuesto euteño implorado tites implorado el, el, vostedeten implorado nóstemos implorado vóstendes implorado vostedes, eles, elasteñen implorado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutiña implorado titiñas implorado el, el, vostedetiña implorado nóstiñamos implorado vóstiñades implorado vostedes, eles, elastiñan implorado
Futuro euimplorarei tiimplorarás el, el, vostedeimplorará nósimploraremos vósimploraredes vostedes, eles, elasimplorarán
Futuro compuesto euterei implorado titerás implorado el, el, vostedeterá implorado nósteremos implorado vósteredes implorado vostedes, eles, elasterán implorado
Pretérito anterior eutiven implorado titiveches implorado el, el, vostedetivo implorado nóstivemos implorado vóstivestes implorado vostedes, eles, elastiveron implorado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple euimploraría tiimplorarías el, el, vostedeimploraría nósimplorariamos vósimplorariades vostedes, eles, elasimplorarían
Condicional compuesto eutería implorado titerías implorado el, el, vostedetería implorado nósteriamos implorado vósteriades implorado vostedes, eles, elasterían implorado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que euimplore que tiimplores que ele, que ela, que vostedeimplore que nósimploremos que vósimploredes que vostedes, que eles, que elasimploren
Pretérito imperfecto que euimplorase que tiimplorases que ele, que ela, que vostedeimplorase que nósimplorásemos que vósimplorásedes que vostedes, que eles, que elasimplorasen
Pretérito perfecto que euteña implorado que titeñas implorado que ele, que ela, que vostedeteña implorado que nósteñamos implorado que vósteñades implorado que vostedes, que eles, que elasteñan implorado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivese implorado que titiveses implorado que ele, que ela, que vostedetivese implorado que nóstivésemos implorado que vóstivésedes implorado que vostedes, que eles, que elastivesen implorado
Futuro que euimplorar que tiimplorares que ele, que ela, que vostedeimplorar que nósimplorarmos que vósimplorardes que vostedes, que eles, que elasimploraren
Futuro compuesto que eutiver implorado que titiveres implorado que ele, que ela, que vostedetiver implorado que nóstivermos implorado que vóstiverdes implorado que vostedes, que eles, que elastiveren implorado
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente (ti)implora (vostede)implore (nós)imploremos (vós)implorade (vostedes)imploren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad
implorar
brasileño (AFI) [ĩ.ploˈɾa(h)]
[ĩ.pluˈɾaɾ]
silabación im-plo-rar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Etimología

[editar]

Del latín implorāre.

Verbo transitivo

[editar]
1
Implorar.[5]
2
Enaltecer.[5]
  • Ámbito: Portugal.

Conjugación

[editar]
Conjugación de implorarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo implorar ter implorado
Gerundio implorando tendo implorado
Participio implorado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por euimplorar por tuimplorares por ele, por ela, por vocêimplorar por nósimplorarmos por vósimplorardes por vocês, por eles, por elasimplorarem
Infinitivo compuesto por euter implorado por tuteres implorado por ele, por ela, por vocêter implorado por nóstermos implorado por vósterdes implorado por vocês, por eles, por elasterem implorado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente euimploro tuimploras ele, ela, vocêimplora nósimploramos vósimplorais vocês, eles, elasimploram
Pretérito imperfecto euimplorava tuimploravas ele, ela, vocêimplorava nósimplorávamos vósimploráveis vocês, eles, elasimploravam
Pretérito perfecto euimplorei tuimploraste ele, ela, vocêimplorou nósimploramosBR, implorámosPT vósimplorastes vocês, eles, elasimploraram
Pretérito pluscuamperfecto euimplorara tuimploraras ele, ela, vocêimplorara nósimploráramos vósimploráreis vocês, eles, elasimploraram
Pretérito perfecto compuesto eutenho implorado tutens implorado ele, ela, vocêtem implorado nóstemos implorado vóstendes implorado vocês, eles, elastêm implorado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutinha implorado tutinhas implorado ele, ela, vocêtinha implorado nóstínhamos implorado vóstínheis implorado vocês, eles, elastinham implorado
Futuro euimplorarei tuimplorarás ele, ela, vocêimplorará nósimploraremos vósimplorareis vocês, eles, elasimplorarão
Futuro compuesto euterei implorado tuterás implorado ele, ela, vocêterá implorado nósteremos implorado vóstereis implorado vocês, eles, elasterão implorado
Pretérito anterior eutive implorado tutiveste implorado ele, ela, vocêteve implorado nóstivemos implorado vóstivestes implorado vocês, eles, elastiveram implorado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple euimploraria tuimplorarias ele, ela, vocêimploraria nósimploraríamos vósimploraríeis vocês, eles, elasimplorariam
Condicional compuesto euteria implorado tuterias implorado ele, ela, vocêteria implorado nósteríamos implorado vósteríeis implorado vocês, eles, elasteriam implorado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que euimplore que tuimplores que ele, que ela, que vocêimplore que nósimploremos que vósimploreis que vocês, que eles, que elasimplorem
Pretérito imperfecto que euimplorasse que tuimplorasses que ele, que ela, que vocêimplorasse que nósimplorássemos que vósimplorásseis que vocês, que eles, que elasimplorassem
Pretérito perfecto que eutenha implorado que tutenhas implorado que ele, que ela, que vocêtenha implorado que nóstenhamos implorado que vóstenhais implorado que vocês, que eles, que elastenham implorado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivesse implorado que tutivesses implorado que ele, que ela, que vocêtivesse implorado que nóstivéssemos implorado que vóstivésseis implorado que vocês, que eles, que elastivessem implorado
Futuro que euimplorar que tuimplorares que ele, que ela, que vocêimplorar que nósimplorarmos que vósimplorardes que vocês, que eles, que elasimplorarem
Futuro compuesto que eutiver implorado que tutiveres implorado que ele, que ela, que vocêtiver implorado que nóstivermos implorado que vóstiverdes implorado que vocês, que eles, que elastiverem implorado
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente (tu)implora (você)implore (nós)imploremos (vós)implorai (vocês)implorem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. «Corpus del Diccionario histórico de la lengua española». Editado por: Real Academia Española. 2013. Obtenido de: https://apps.rae.es/CNDHE.
  2. «implorar» en Diccionario de la lengua española. Página 677. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
  3. 1 2 «implorar» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  4. «implorar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
  5. 1 2 «implorar» en Dicionário Priberam da Língua Portuguesa.