-ico
| -ico | |
| pronunciación (AFI) | [ˈiko] ⓘ |
| silabación | i-co |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | i.ko |
Etimología 1
[editar]Alteración fonética de -ito.
Sufijo
[editar]-ico ¦ plural: -icos ¦ femenino: -ica ¦ femenino plural: -icas
- 1
- Se emplea para formar diminutivos.
- Ámbito: Colombia, Costa Rica, Cuba, Venezuela, Andalucía, Aragón, Murcia, Navarra.
- Uso: en algunas variedades de español, solo se emplea por eufonía cuando el sustantivo lleva t en la última sílaba..
- Sinónimos: -ejo, -illo, -ino, -iño, -ito, -uelo.
- Ejemplo:
El mocico y la mocica
juntos se van a bañar.
Quemando, a través del agua, chapotea la mañana [...].José García Nieto. Poesía española. 1969.
Traducciones
[editar]Nota: las palabras del español terminadas en «-ico» no necesariamente se traducen con los sufijos enumerados abajo
Etimología 2
[editar]Véase -́ico.
Sufijo
[editar]-ico ¦ plural: -icos ¦ femenino: -ica ¦ femenino plural: -icas
- 1
- Grafía alternativa de -́ico, menos exacta.
| -ico | |
| pronunciación (AFI) | /ˈi.ko/ |
| silabación | i-co |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | i.ko |
Etimología 1
[editar]Del latín -icus, y este del griego antiguo -ικός, ambos del indoeuropeo *-ikos, forma del sufijo adjetival *-ko-, que insertado en sustantivos tenía el sentido de "característico de, similar a, típico de".
Sufijo
[editar]-ico ¦ plural: -ici ¦ femenino: -ica ¦ femenino plural: -iche
- 1
- (forma adjetivos esdrújulos) -́ico.
- Ejemplo: ecologico, storico.
Véase también
[editar]- Palabras del italiano formadas por sufijación en Wikcionario.
| -ico | |
| clásico (AFI) | /ˈi.koː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈi.ko/ |
| silabación | i-cō |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | i.ko, i.koː |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sufijo verbal
[editar]- 1
- Forma verbos mayormente de sustantivos o adjetivos, pero también de otros verbos.
- Ejemplo: claudus > claudico ; varus > varico ; fodio > fodico.
Conjugación
[editar]| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | -icāre, -icāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | -icārī | |||||
| Participio activo | -icāns, -icātūrus | |||||
| Participio pasivo | -icandus, -icātus | |||||
| Gerundio | -icandī, -icandō, -icandum | |||||
| Supino | -icātum, -icātū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego -icō | tū -icās | is, ea, id -icat | nōs -icāmus | vōs -icātis | eī, eae, ea -icant |
| Pretérito imperfecto | ego -icābam | tū -icābās | is, ea, id -icābat | nōs -icābāmus | vōs -icābātis | eī, eae, ea -icābant |
| Futuro | ego -icābō | tū -icābis | is, ea, id -icābit | nōs -icābimus | vōs -icābitis | eī, eae, ea -icābunt |
| Pretérito perfecto | ego -icāvī | tū -icāvistī | is, ea, id -icāvit | nōs -icāvimus | vōs -icāvistis | eī, eae, ea -icāvērunt, -icāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego -icāveram | tū -icāverās | is, ea, id -icāverat | nōs -icāverāmus | vōs -icāverātis | eī, eae, ea -icāverant |
| Futuro perfecto | ego -icāverō | tū -icāveris | is, ea, id -icāverit | nōs -icāverimus | vōs -icāveritis | eī, eae, ea -icāverint |
| Presente pasivo | ego -icor | tū -icāris, -icāre | is, ea, id -icātur | nōs -icāmur | vōs -icāminī | eī, eae, ea -icantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego -icābar | tū -icābāris, -icābāre | is, ea, id -icābātur | nōs -icābāmur | vōs -icābāminī | eī, eae, ea -icābantur |
| Futuro pasivo | ego -icābor | tū -icāberis, -icābere | is, ea, id -icābitur | nōs -icābimur | vōs -icābiminī | eī, eae, ea -icābuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego -icem | ut tū -icēs | ut is, ut ea, ut id -icet | ut nōs -icēmus | ut vōs -icētis | ut eī, ut eae, ut ea -icent |
| Pretérito imperfecto | ut ego -icārem | ut tū -icārēs | ut is, ut ea, ut id -icāret | ut nōs -icārēmus | ut vōs -icārētis | ut eī, ut eae, ut ea -icārent |
| Pretérito perfecto | ut ego -icāverim | ut tū -icāverīs | ut is, ut ea, ut id -icāverit | ut nōs -icāverīmus | ut vōs -icāverītis | ut eī, ut eae, ut ea -icāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego -icāvissem | ut tū -icāvissēs | ut is, ut ea, ut id -icāvisset | ut nōs -icāvissēmus | ut vōs -icāvissētis | ut eī, ut eae, ut ea -icāvissent |
| Presente pasivo | ut ego -icer | ut tū -icēris, -icēre | ut is, ut ea, ut id -icētur | ut nōs -icēmur | ut vōs -icēminī | ut eī, ut eae, ut ea -icentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego -icārer | ut tū -icārēris, -icārēre | ut is, ut ea, ut id -icārētur | ut nōs -icārēmur | ut vōs -icārēminī | ut eī, ut eae, ut ea -icārentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) -icā | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) -icāte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) -icātō | (is, ea, id) -icātō | ― ― | (vōs) -icātōte | (eī, eae, ea) -icantō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) -icāre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) -icāminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) -icātor | (is, ea, id) -icātor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) -icantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
| -ico | |
| brasilero (AFI) | /ˈi.ku/ |
| europeo (AFI) | /ˈi.ku/ |
| silabación | i-co |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | i.ku |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sufijo
[editar]-ico ¦ plural: -icos ¦ femenino: -ica ¦ femenino plural: -icas
- 1
- (diminutivo paroxítono o grave) -ico.
- Ejemplo: amorico, burrico.
Etimología 2
[editar]Véase -́ico
Sufijo
[editar]-ico ¦ plural: -icos ¦ femenino: -ica ¦ femenino plural: -icas
- 1
- Grafía alternativa de -́ico.
Referencias y notas
[editar]- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:i.ko
- ES:Sufijos diminutivos
- ES:Palabras formadas por alteración fonética
- ES:Sufijos
- ES:Lemas
- Lemas
- ES:Adjetivos regulares
- ES:Colombia
- ES:América
- ES:Costa Rica
- ES:Cuba
- ES:Caribe
- ES:Venezuela
- ES:Andalucía
- ES:España
- ES:Aragón
- ES:Murcia
- ES:Navarra
- ES:Palabras endógenas
- ES:Grafías alternativas
- Italiano
- IT:Palabras llanas
- IT:Palabras bisílabas
- IT:Rimas:i.ko
- IT:Palabras provenientes del latín
- IT:Sufijos
- IT:Lemas
- IT:Adjetivos regulares
- Latín
- LA:Palabras llanas
- LA:Palabras bisílabas
- LA:Rimas:i.ko
- LA:Rimas:i.koː
- LA:Palabras de etimología sin precisar
- LA:Sufijos verbales
- LA:Sufijos
- LA:Lemas
- LA:Verbos de la primera conjugación
- LA:Verbos regulares
- Portugués
- PT:Palabras llanas
- PT:Palabras bisílabas
- PT:Rimas:i.ku
- PT:Palabras de etimología sin precisar
- PT:Sufijos
- PT:Lemas
- PT:Adjetivos regulares
- PT:Palabras endógenas
- PT:Grafías alternativas