Ir al contenido

amainar

De Wikcionario, el diccionario libre
amainar
pronunciación (AFI) [amajˈnaɾ]
silabación a-mai-nar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del catalán amainar.

Verbo transitivo

[editar]
1 Náutica
Recoger en todo o en parte las velas de una embarcación para que no camine tanto.[1]
2 Minería
Desviar o retirar los pozos de las cubas u otras vasijas que se emplean en ellos.[1]

Verbo intransitivo

[editar]
3
Dicho del viento: Aflojar, perder su fuerza.[1]
4
Aflojar o ceder en algún deseo, empeño o pasión.[1]
  • Uso: se emplea también como pronominal amainarse.
5
Habituarse, acostumbrarse.[2]

Conjugación

[editar]
Conjugación de amainarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo amainar haber amainado
Gerundio amainando habiendo amainado
Participio amainado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoamaino amainas vosamainás él, ella, ustedamaina nosotrosamainamos vosotrosamaináis ustedes, ellosamainan
Pretérito imperfecto yoamainaba amainabas vosamainabas él, ella, ustedamainaba nosotrosamainábamos vosotrosamainabais ustedes, ellosamainaban
Pretérito perfecto yoamainé amainaste vosamainaste él, ella, ustedamainó nosotrosamainamos vosotrosamainasteis ustedes, ellosamainaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía amainado habías amainado voshabías amainado él, ella, ustedhabía amainado nosotroshabíamos amainado vosotroshabíais amainado ustedes, elloshabían amainado
Pretérito perfecto compuesto yohe amainado has amainado voshas amainado él, ella, ustedha amainado nosotroshemos amainado vosotroshabéis amainado ustedes, elloshan amainado
Futuro yoamainaré amainarás vosamainarás él, ella, ustedamainará nosotrosamainaremos vosotrosamainaréis ustedes, ellosamainarán
Futuro compuesto yohabré amainado habrás amainado voshabrás amainado él, ella, ustedhabrá amainado nosotroshabremos amainado vosotroshabréis amainado ustedes, elloshabrán amainado
Pretérito anterior yohube amainado hubiste amainado voshubiste amainado él, ella, ustedhubo amainado nosotroshubimos amainado vosotroshubisteis amainado ustedes, elloshubieron amainado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoamainaría amainarías vosamainarías él, ella, ustedamainaría nosotrosamainaríamos vosotrosamainaríais ustedes, ellosamainarían
Condicional compuesto yohabría amainado habrías amainado voshabrías amainado él, ella, ustedhabría amainado nosotroshabríamos amainado vosotroshabríais amainado ustedes, elloshabrían amainado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoamaine que túamaines que vosamaines, amainés que él, que ella, que ustedamaine que nosotrosamainemos que vosotrosamainéis que ustedes, que ellosamainen
Pretérito imperfecto que yoamainara, amainase que túamainaras, amainases que vosamainaras, amainases que él, que ella, que ustedamainara, amainase que nosotrosamaináramos, amainásemos que vosotrosamainarais, amainaseis que ustedes, que ellosamainaran, amainasen
Pretérito perfecto que yohaya amainado que túhayas amainado que voshayas amainado que él, que ella, que ustedhaya amainado que nosotroshayamos amainado que vosotroshayáis amainado que ustedes, que elloshayan amainado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera amainado, hubiese amainado que túhubieras amainado, hubieses amainado que voshubieras amainado, hubieses amainado que él, que ella, que ustedhubiera amainado, hubiese amainado que nosotroshubiéramos amainado, hubiésemos amainado que vosotroshubierais amainado, hubieseis amainado que ustedes, que elloshubieran amainado, hubiesen amainado
Futuro que yoamainare que túamainares que vosamainares que él, que ella, que ustedamainare que nosotrosamaináremos que vosotrosamainareis que ustedes, que ellosamainaren
Futuro compuesto que yohubiere amainado que túhubieres amainado que voshubieres amainado que él, que ella, que ustedhubiere amainado que nosotroshubiéremos amainado que vosotroshubiereis amainado que ustedes, que elloshubieren amainado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)amaina (vos)amainá (usted)amaine (nosotros)amainemos (vosotros)amainad (ustedes)amainen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones []
amainar
central (AFI) [ə.məjˈna]
valenciano (AFI) [a.majˈnaɾ]
baleárico (AFI) [ə.məjˈna]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Etimología

[editar]

De origen incierto.

Verbo intransitivo

[editar]
1
Amainar1, debilitarse.
2 Náutica
Amainar3.
3
Adelgazar, perder peso.

Conjugación

[editar]
Conjugación de amainarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo amainar haver amainat
Gerundio amainant havent amainat
Participio amainat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente joamaino, amaine, amaini, amaín tuamaines el, ella, vostèamaina nosaltresamainem, amainam vosaltres, vósamaineu, amainau ells, elles, vostèsamainen
Pretérito imperfecto joamainava tuamainaves el, ella, vostèamainava nosaltresamainàvem vosaltres, vósamainàveu ells, elles, vostèsamainaven
Pretérito perfecto joamainí tuamainares el, ella, vostèamainà nosaltresamainàrem vosaltres, vósamainàreu ells, elles, vostèsamainaren
Pretérito perifrástico jovaig amainat tuvas amainat, vares amainat el, ella, vostèva amainat nosaltresvem amainat, vàrem amainat vosaltres, vósvau amainat, vàreu amainat ells, elles, vostèsvan amainat, varen amainat
Pretérito pluscuamperfecto johavia amainat tuhavies amainat el, ella, vostèhavia amainat nosaltreshavíem amainat vosaltres, vóshavíeu amainat ells, elles, vostèshavien amainat
Pretérito perfecto compuesto johe amainat tuhas amainat el, ella, vostèha amainat nosaltreshem amainat, havem amainat vosaltres, vósheu amainat, haveu amainat ells, elles, vostèshan amainat
Futuro joamainaré tuamainaràs el, ella, vostèamainarà nosaltresamainarem vosaltres, vósamainareu ells, elles, vostèsamainaran
Futuro compuesto johauré amainat tuhubràs amainat el, ella, vostèhaurà amainat nosaltreshaurem amainat vosaltres, vóshaureu amainat ells, elles, vostèshauran amainat
Pretérito anterior johaguí amainat, vaig haver amainat tuhagueres amainat, vas haver amainat, vares haver amainat el, ella, vostèhagué amainat, va haver amainat nosaltreshaguérem amainat, vem haver amainat, vàrem haver amainat vosaltres, vóshaguéreu amainat, vau haver amainat, vàreu haver amainat ells, elles, vostèshagueren amainat, van haver amainat, varen haver amainat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple joamainaria tuamainaries el, ella, vostèamainaria nosaltresamainaríem vosaltres, vósamainaríeu ells, elles, vostèsamainarien
Condicional compuesto johauria amainat, haguera amainat tuhauries amainat, hagueres amainat el, ella, vostèhauria amainat, haguera amainat nosaltreshauríem amainat, haguérem amainat vosaltres, vóshauríeu amainat, haguéreu amainat ells, elles, vostèshaurien amainat, hagueren amainat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que joamaini, amaine que tuamainis, amaines que el, que ella, que vostèamaini, amaine que nosaltresamainem que vosaltres, que vósamaineu que ells, que elles, que vostèsamainin, amainen
Pretérito imperfecto que joamainés, amainàs, amainara que tuamainessis, amainesses, amainassis, amainasses, amainares que el, que ella, que vostèamainés, amainàs, amainara que nosaltresamainéssim, amainéssem, amainàssim, amainàssem, amainàrem que vosaltres, que vósamainéssiu, amainésseu, amainàssiu, amainàsseu, amainàreu que ells, que elles, que vostèsamainessin, amainessen, amainassin, amainassen, amainaren
Pretérito perfecto que johagi amainat, haja amainat que tuhagis amainat, hages amainat que el, que ella, que vostèhagi amainat, haja amainat que nosaltreshàgim amainat, hàgem amainat que vosaltres, que vóshàgiu amainat, hàgeu amainat que ells, que elles, que vostèshagin amainat, hagen amainat
Pretérito perifrástico que jovagi amainat, vaja amainat que tuvagis amainat, vages amainat que el, que ella, que vostèvagi amainat, vaja amainat que nosaltresvàgim amainat, vàgem amainat que vosaltres, que vósvàgiu amainat, vàgeu amainat que ells, que elles, que vostèsvagin amainat, vagen amainat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués amainat, haguera amainat que tuhaguessis amainat, haguesses amainat, hagueres amainat que el, que ella, que vostèhagués amainat, haguera amainat que nosaltreshaguéssim amainat, haguéssem amainat, haguérem amainat que vosaltres, que vóshaguéssiu amainat, haguésseu amainat, haguéreu amainat que ells, que elles, que vostèshaguessin amainat, haguessen amainat, hagueren amainat
Pretérito anterior que jovagi haver amainat, vaja haver amainat que tuvagis haver amainat, vages haver amainat que el, que ella, que vostèvagi haver amainat, vaja haver amainat que nosaltresvàgim haver amainat, vàgem haver amainat que vosaltres, que vósvàgiu haver amainat, vàgeu haver amainat que ells, que elles, que vostèsvagin haver amainat, vagen haver amainat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)amaina (vostè)amaini, amaine (nosaltres)amainem (vosaltres)amaineu, amainau (vostès)amainin, amainen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad
amainar
brasilero (AFI) /ã.majˈnaʁ/
europeo (AFI) /ɐ.majˈnaɾ/
silabación a-mai-nar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rimas ,

Etimología

[editar]

De origen incierto.

Verbo transitivo

[editar]
1
Debilitarse, abatirse.
2 Náutica
Amainar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de amainarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo amainar ter amainado
Gerundio amainando tendo amainado
Participio amainado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por euamainar por tuamainares por ele, por ela, por vocêamainar por nósamainarmos por vósamainardes por vocês, por eles, por elasamainarem
Infinitivo compuesto por euter amainado por tuteres amainado por ele, por ela, por vocêter amainado por nóstermos amainado por vósterdes amainado por vocês, por eles, por elasterem amainado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente euamaino tuamainas ele, ela, vocêamaina nósamainamos vósamainais vocês, eles, elasamainam
Pretérito imperfecto euamainava tuamainavas ele, ela, vocêamainava nósamainávamos vósamaináveis vocês, eles, elasamainavam
Pretérito perfecto euamainei tuamainaste ele, ela, vocêamainou nósamainamosBR, amainámosPT vósamainastes vocês, eles, elasamainaram
Pretérito pluscuamperfecto euamainara tuamainaras ele, ela, vocêamainara nósamaináramos vósamaináreis vocês, eles, elasamainaram
Pretérito perfecto compuesto eutenho amainado tutens amainado ele, ela, vocêtem amainado nóstemos amainado vóstendes amainado vocês, eles, elastêm amainado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutinha amainado tutinhas amainado ele, ela, vocêtinha amainado nóstínhamos amainado vóstínheis amainado vocês, eles, elastinham amainado
Futuro euamainarei tuamainarás ele, ela, vocêamainará nósamainaremos vósamainareis vocês, eles, elasamainarão
Futuro compuesto euterei amainado tuterás amainado ele, ela, vocêterá amainado nósteremos amainado vóstereis amainado vocês, eles, elasterão amainado
Pretérito anterior eutive amainado tutiveste amainado ele, ela, vocêteve amainado nóstivemos amainado vóstivestes amainado vocês, eles, elastiveram amainado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple euamainaria tuamainarias ele, ela, vocêamainaria nósamainaríamos vósamainaríeis vocês, eles, elasamainariam
Condicional compuesto euteria amainado tuterias amainado ele, ela, vocêteria amainado nósteríamos amainado vósteríeis amainado vocês, eles, elasteriam amainado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que euamaine que tuamaines que ele, que ela, que vocêamaine que nósamainemos que vósamaineis que vocês, que eles, que elasamainem
Pretérito imperfecto que euamainasse que tuamainasses que ele, que ela, que vocêamainasse que nósamainássemos que vósamainásseis que vocês, que eles, que elasamainassem
Pretérito perfecto que eutenha amainado que tutenhas amainado que ele, que ela, que vocêtenha amainado que nóstenhamos amainado que vóstenhais amainado que vocês, que eles, que elastenham amainado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivesse amainado que tutivesses amainado que ele, que ela, que vocêtivesse amainado que nóstivéssemos amainado que vóstivésseis amainado que vocês, que eles, que elastivessem amainado
Futuro que euamainar que tuamainares que ele, que ela, que vocêamainar que nósamainarmos que vósamainardes que vocês, que eles, que elasamainarem
Futuro compuesto que eutiver amainado que tutiveres amainado que ele, que ela, que vocêtiver amainado que nóstivermos amainado que vóstiverdes amainado que vocês, que eles, que elastiverem amainado
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente (tu)amaina (você)amaine (nós)amainemos (vós)amainai (vocês)amainem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 «amainar» en Diccionario de la lengua española. Página 70. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
  2. «amainar» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 532. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.