caedo

Latín

caedō
clásico (AFI)	[ˈkaɪ̯.doː]

Etimología

Del protoitálico *kaid-e/o-, y este del protoindoeuropeo *keh₂id-/*kh₂eid- ("cortar, talar"). Compárese el armenio antiguo խայթ (xaytʿ, 'picar'), el albanés qeth ('afeitar'), el alemán antiguo heia ("martillo de madera").

Verbo transitivo

1

Cortar o talar.

2

Batir o golpear.

3

Matar.

4

Derrotar (decisivamente).

Conjugación

Conjugación de caedō, caedere, cecīdī, caesum  (tercera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	caedere, cecīdisse
Infinitivo pasivo	caedī
Participio activo	caedēns, caesūrus
Participio pasivo	caedendus, caesus
Gerundio	caedendī, caedendō, caedendum
Supino	caesum, caesū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego caedō	tū caedis	is, ea, id caedit	nōs caedimus	vōs caeditis	eī, eae, ea caedunt
Pretérito imperfecto	ego caedēbam	tū caedēbās	is, ea, id caedēbat	nōs caedēbāmus	vōs caedēbātis	eī, eae, ea caedēbant
Futuro	ego caedam	tū caedēs	is, ea, id caedēt	nōs caedēmus	vōs caedētis	eī, eae, ea caedent
Pretérito perfecto	ego cecīdī	tū cecīdistī	is, ea, id cecīdit	nōs cecīdimus	vōs cecīdistis	eī, eae, ea cecīdērunt, cecīdēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego cecīderam	tū cecīderās	is, ea, id cecīderat	nōs cecīderāmus	vōs cecīderātis	eī, eae, ea cecīderant
Futuro perfecto	ego cecīderō	tū cecīderis	is, ea, id cecīderit	nōs cecīderimus	vōs cecīderitis	eī, eae, ea cecīderint
Presente pasivo	ego caedor	tū caederis, caedere	is, ea, id caeditur	nōs caedimur	vōs caediminī	eī, eae, ea caeduntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego caedēbar	tū caedēbāris, caedēbāre	is, ea, id caedēbātur	nōs caedēbāmur	vōs caedēbāminī	eī, eae, ea caedēbantur
Futuro pasivo	ego caedar	tū caedēris, caedēre	is, ea, id caedētur	nōs caedēmur	vōs caedēminī	eī, eae, ea caedentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego caedam	ut tū caedās	ut is, ut ea, ut id caedat	ut nōs caedāmus	ut vōs caedātis	ut eī, ut eae, ut ea caedant
Pretérito imperfecto	ut ego caederem	ut tū caederēs	ut is, ut ea, ut id caederet	ut nōs caederēmus	ut vōs caederētis	ut eī, ut eae, ut ea caederent
Pretérito perfecto	ut ego cecīderim	ut tū cecīderīs	ut is, ut ea, ut id cecīderit	ut nōs cecīderīmus	ut vōs cecīderītis	ut eī, ut eae, ut ea cecīderint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego cecīdissem	ut tū cecīdissēs	ut is, ut ea, ut id cecīdisset	ut nōs cecīdissēmus	ut vōs cecīdissētis	ut eī, ut eae, ut ea cecīdissent
Presente pasivo	ut ego caedar	ut tū caedāris, caedāre	ut is, ut ea, ut id caedātur	ut nōs caedāmur	ut vōs caedāminī	ut eī, ut eae, ut ea caedantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego caederer	ut tū caederēris, caederēre	ut is, ut ea, ut id caederētur	ut nōs caederēmur	ut vōs caederēminī	ut eī, ut eae, ut ea caederentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) caede	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) caedite	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) caeditō	(is, ea, id) caeditō	― ―	(vōs) caeditōte	(eī, eae, ea) caeduntō
Presente pasivo	― ―	(tū) caedere	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) caediminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) caeditor	(is, ea, id) caeditor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) caeduntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

• Derivados: abscido, accido, caedes, caeduus, caelum, caementum, caesa, caesim, caesio, caesor, caespes, caesum, caesura, caesus, circumcido, concido, decido, discido, excido, incido, intercido, occido, percido, praecido, precido, recido, succido, transcido

Véase también

• caelāmen, caelātor, caelātūra, caelō