exsto

Latín

exsto
clásico (AFI)	/ˈeks.stoː/
eclesiástico (AFI)	/ˈeks.sto/
silabación	ex-stō
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
grafías alternativas	exto
rimas	eks.stoː, eks.sto

Etimología

Del prefijo ex- y stō ('estoy de pie')

Verbo intransitivo

1

Destacarse o sobresalir.

2

Ser conspicuo o prominente.

3

Existir (ser).

• Sinónimo: exsisto.

Conjugación

Conjugación de exstō, exstāre, ―, ―  (primera conjugación, defectivo, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	exstāre
Infinitivo pasivo	―
Participio activo	exstāns, exstātūrus
Participio pasivo	―
Gerundio	exstandī, exstandō, exstandum
Supino	―
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego exstō	tū exstās	is, ea, id exstat	nōs exstāmus	vōs exstātis	eī, eae, ea exstant
Pretérito imperfecto	ego exstābam	tū exstābās	is, ea, id exstābat	nōs exstābāmus	vōs exstābātis	eī, eae, ea exstābant
Futuro	ego exstābō	tū exstābis	is, ea, id exstābit	nōs exstābimus	vōs exstābitis	eī, eae, ea exstābunt
Pretérito perfecto	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Pretérito pluscuamperfecto	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Futuro perfecto	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Presente pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Futuro pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego exstem	ut tū exstēs	ut is, ut ea, ut id exstet	ut nōs exstēmus	ut vōs exstētis	ut eī, ut eae, ut ea exstent
Pretérito imperfecto	ut ego exstārem	ut tū exstārēs	ut is, ut ea, ut id exstāret	ut nōs exstārēmus	ut vōs exstārētis	ut eī, ut eae, ut ea exstārent
Pretérito perfecto	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Presente pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) exstā	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) exstāte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) exstātō	(is, ea, id) exstātō	― ―	(vōs) exstātōte	(eī, eae, ea) exstantō
Presente pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
NOTA: solo se emplean las formas activas