introeo

Latín

introeo
clásico (AFI)	/ˈin.troɪ.oː/
eclesiástico (AFI)	/ˈin.tre.o/
silabación	in-troe-ō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
variantes	intrō eō
rimas	in.troɪ.oː, in.tre.o

Etimología

Del prefijo intrō ('dentro') y eō, īre ('ir').

Verbo transitivo

1

Entrar.

• Uso: se emplea también como intransitivo.

Conjugación

Conjugación de introeō, introīre, introiī, introitum  (cuarta conjugación, irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	introīre, introīsse, introiisse, introīvisse
Infinitivo pasivo	introīrī, introīrier
Participio activo	introiēns, introitūrus
Participio pasivo	introeundum, introitum
Gerundio	introeundī, introeundō, introeundum
Supino	introitum, introitū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego introeō	tū introīs	is, ea, id introit	nōs introīmus	vōs introītis	eī, eae, ea introeunt
Pretérito imperfecto	ego introībam	tū introībās	is, ea, id introībat	nōs introībāmus	vōs introībātis	eī, eae, ea introībant
Futuro	ego introībō	tū introībis	is, ea, id introībit	nōs introībimus	vōs introībitis	eī, eae, ea introībunt
Pretérito perfecto	ego introiī, introīvī	tū introīstī, introiistī, introīvistī	is, ea, id introiit, introīvit	nōs introiimus, introīvimus	vōs introīstis, introiistis, introīvistis	eī, eae, ea introiērunt, introiēre, introīvērunt, introīvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego introieram, introīveram	tū introierās, introīverās	is, ea, id introierat, introīverat	nōs introierāmus, introīverāmus	vōs introierātis, introīverātis	eī, eae, ea introierant, introīverant
Futuro perfecto	ego introierō, introīverō	tū introieris, introīveris	is, ea, id introierit, introīverit	nōs introierimus, introīverimus	vōs introieritis, introīveritis	eī, eae, ea introierint, introīverint
Presente pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id introītur	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id introībātur	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Futuro pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id introībitur	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego introeam	ut tū introeās	ut is, ut ea, ut id introeat	ut nōs introeāmus	ut vōs introeātis	ut eī, ut eae, ut ea introeant
Pretérito imperfecto	ut ego introīrem	ut tū introīrēs	ut is, ut ea, ut id introīret	ut nōs introīrēmus	ut vōs introīrētis	ut eī, ut eae, ut ea introīrent
Pretérito perfecto	ut ego introierim, introīverim	ut tū introierīs, introīverīs	ut is, ut ea, ut id introierit, introīverit	ut nōs introierīmus, introīverīmus	ut vōs introierītis, introīverītis	ut eī, ut eae, ut ea introierint, introīverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego introīssem, introiissem, introīvissem	ut tū introīssēs, introiissēs, introīvissēs	ut is, ut ea, ut id introīsset, introiisset, introīvisset	ut nōs introīssēmus, introiissēmus, introīvissēmus	ut vōs introīssētis, introiissētis, introīvissētis	ut eī, ut eae, ut ea introīssent, introiissent, introīvissent
Presente pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id introeātur	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id introīrētur	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) introī	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) introīte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) introītō	(is, ea, id) introītō	― ―	(vōs) introītōte	(eī, eae, ea) introeuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) introītor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad