Ir al contenido

parangonar

De Wikcionario, el diccionario libre
parangonar
pronunciación (AFI) [paɾãŋgoˈnaɾ]
silabación pa-ran-go-nar
acentuación aguda
longitud silábica tetrasílaba
rima

Etimología

[editar]

De parangón.

Verbo transitivo

[editar]
1
Hacer comparación de una cosa con otro.[1]
  • Ejemplo: 

    «Aunque, como ya se advirtió, es imposible parangonar el valor artístico de los restantes pintores españoles del siglo xvii al de los tres antes estudiados, Ribera, Zurbarán y Velázquez (…)».Calvo Serraller, Francisco. Historia del Arte. Página 293. 1997.

  • Sinónimo: comparar.
2 Imprenta
Justificar en una línea las letras, adornos, etc., de cuerpos desiguales.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de parangonarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo parangonar haber parangonado
Gerundio parangonando habiendo parangonado
Participio parangonado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoparangono parangonas vosparangonás él, ella, ustedparangona nosotrosparangonamos vosotrosparangonáis ustedes, ellosparangonan
Pretérito imperfecto yoparangonaba parangonabas vosparangonabas él, ella, ustedparangonaba nosotrosparangonábamos vosotrosparangonabais ustedes, ellosparangonaban
Pretérito perfecto yoparangoné parangonaste vosparangonaste él, ella, ustedparangonó nosotrosparangonamos vosotrosparangonasteis ustedes, ellosparangonaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía parangonado habías parangonado voshabías parangonado él, ella, ustedhabía parangonado nosotroshabíamos parangonado vosotroshabíais parangonado ustedes, elloshabían parangonado
Pretérito perfecto compuesto yohe parangonado has parangonado voshas parangonado él, ella, ustedha parangonado nosotroshemos parangonado vosotroshabéis parangonado ustedes, elloshan parangonado
Futuro yoparangonaré parangonarás vosparangonarás él, ella, ustedparangonará nosotrosparangonaremos vosotrosparangonaréis ustedes, ellosparangonarán
Futuro compuesto yohabré parangonado habrás parangonado voshabrás parangonado él, ella, ustedhabrá parangonado nosotroshabremos parangonado vosotroshabréis parangonado ustedes, elloshabrán parangonado
Pretérito anterior yohube parangonado hubiste parangonado voshubiste parangonado él, ella, ustedhubo parangonado nosotroshubimos parangonado vosotroshubisteis parangonado ustedes, elloshubieron parangonado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoparangonaría parangonarías vosparangonarías él, ella, ustedparangonaría nosotrosparangonaríamos vosotrosparangonaríais ustedes, ellosparangonarían
Condicional compuesto yohabría parangonado habrías parangonado voshabrías parangonado él, ella, ustedhabría parangonado nosotroshabríamos parangonado vosotroshabríais parangonado ustedes, elloshabrían parangonado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoparangone que túparangones que vosparangones, parangonés que él, que ella, que ustedparangone que nosotrosparangonemos que vosotrosparangonéis que ustedes, que ellosparangonen
Pretérito imperfecto que yoparangonara, parangonase que túparangonaras, parangonases que vosparangonaras, parangonases que él, que ella, que ustedparangonara, parangonase que nosotrosparangonáramos, parangonásemos que vosotrosparangonarais, parangonaseis que ustedes, que ellosparangonaran, parangonasen
Pretérito perfecto que yohaya parangonado que túhayas parangonado que voshayas parangonado que él, que ella, que ustedhaya parangonado que nosotroshayamos parangonado que vosotroshayáis parangonado que ustedes, que elloshayan parangonado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera parangonado, hubiese parangonado que túhubieras parangonado, hubieses parangonado que voshubieras parangonado, hubieses parangonado que él, que ella, que ustedhubiera parangonado, hubiese parangonado que nosotroshubiéramos parangonado, hubiésemos parangonado que vosotroshubierais parangonado, hubieseis parangonado que ustedes, que elloshubieran parangonado, hubiesen parangonado
Futuro que yoparangonare que túparangonares que vosparangonares que él, que ella, que ustedparangonare que nosotrosparangonáremos que vosotrosparangonareis que ustedes, que ellosparangonaren
Futuro compuesto que yohubiere parangonado que túhubieres parangonado que voshubieres parangonado que él, que ella, que ustedhubiere parangonado que nosotroshubiéremos parangonado que vosotroshubiereis parangonado que ustedes, que elloshubieren parangonado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)parangona (vos)parangoná (usted)parangone (nosotros)parangonemos (vosotros)parangonad (ustedes)parangonen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones []
parangonar
central (AFI) [pə.ɾəŋ.ɡuˈna]
valenciano (AFI) [pa.ɾaŋ.ɡoˈnaɾ]
baleárico (AFI) [pə.ɾəŋ.ɡoˈna]
acentuación aguda
longitud silábica tetrasílaba

Etimología

[editar]

Del español parangonar, de parangón.

Verbo transitivo

[editar]
1
Parangonar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de parangonarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo parangonar haver parangonat
Gerundio parangonant havent parangonat
Participio parangonat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente joparangono, parangone, parangoni, parangon tuparangones el, ella, vostèparangona nosaltresparangonem, parangonam vosaltres, vósparangoneu, parangonau ells, elles, vostèsparangonen
Pretérito imperfecto joparangonava tuparangonaves el, ella, vostèparangonava nosaltresparangonàvem vosaltres, vósparangonàveu ells, elles, vostèsparangonaven
Pretérito perfecto joparangoní tuparangonares el, ella, vostèparangonà nosaltresparangonàrem vosaltres, vósparangonàreu ells, elles, vostèsparangonaren
Pretérito perifrástico jovaig parangonat tuvas parangonat, vares parangonat el, ella, vostèva parangonat nosaltresvem parangonat, vàrem parangonat vosaltres, vósvau parangonat, vàreu parangonat ells, elles, vostèsvan parangonat, varen parangonat
Pretérito pluscuamperfecto johavia parangonat tuhavies parangonat el, ella, vostèhavia parangonat nosaltreshavíem parangonat vosaltres, vóshavíeu parangonat ells, elles, vostèshavien parangonat
Pretérito perfecto compuesto johe parangonat tuhas parangonat el, ella, vostèha parangonat nosaltreshem parangonat, havem parangonat vosaltres, vósheu parangonat, haveu parangonat ells, elles, vostèshan parangonat
Futuro joparangonaré tuparangonaràs el, ella, vostèparangonarà nosaltresparangonarem vosaltres, vósparangonareu ells, elles, vostèsparangonaran
Futuro compuesto johauré parangonat tuhubràs parangonat el, ella, vostèhaurà parangonat nosaltreshaurem parangonat vosaltres, vóshaureu parangonat ells, elles, vostèshauran parangonat
Pretérito anterior johaguí parangonat, vaig haver parangonat tuhagueres parangonat, vas haver parangonat, vares haver parangonat el, ella, vostèhagué parangonat, va haver parangonat nosaltreshaguérem parangonat, vem haver parangonat, vàrem haver parangonat vosaltres, vóshaguéreu parangonat, vau haver parangonat, vàreu haver parangonat ells, elles, vostèshagueren parangonat, van haver parangonat, varen haver parangonat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple joparangonaria tuparangonaries el, ella, vostèparangonaria nosaltresparangonaríem vosaltres, vósparangonaríeu ells, elles, vostèsparangonarien
Condicional compuesto johauria parangonat, haguera parangonat tuhauries parangonat, hagueres parangonat el, ella, vostèhauria parangonat, haguera parangonat nosaltreshauríem parangonat, haguérem parangonat vosaltres, vóshauríeu parangonat, haguéreu parangonat ells, elles, vostèshaurien parangonat, hagueren parangonat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que joparangoni, parangone que tuparangonis, parangones que el, que ella, que vostèparangoni, parangone que nosaltresparangonem que vosaltres, que vósparangoneu que ells, que elles, que vostèsparangonin, parangonen
Pretérito imperfecto que joparangonés, parangonàs, parangonara que tuparangonessis, parangonesses, parangonassis, parangonasses, parangonares que el, que ella, que vostèparangonés, parangonàs, parangonara que nosaltresparangonéssim, parangonéssem, parangonàssim, parangonàssem, parangonàrem que vosaltres, que vósparangonéssiu, parangonésseu, parangonàssiu, parangonàsseu, parangonàreu que ells, que elles, que vostèsparangonessin, parangonessen, parangonassin, parangonassen, parangonaren
Pretérito perfecto que johagi parangonat, haja parangonat que tuhagis parangonat, hages parangonat que el, que ella, que vostèhagi parangonat, haja parangonat que nosaltreshàgim parangonat, hàgem parangonat que vosaltres, que vóshàgiu parangonat, hàgeu parangonat que ells, que elles, que vostèshagin parangonat, hagen parangonat
Pretérito perifrástico que jovagi parangonat, vaja parangonat que tuvagis parangonat, vages parangonat que el, que ella, que vostèvagi parangonat, vaja parangonat que nosaltresvàgim parangonat, vàgem parangonat que vosaltres, que vósvàgiu parangonat, vàgeu parangonat que ells, que elles, que vostèsvagin parangonat, vagen parangonat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués parangonat, haguera parangonat que tuhaguessis parangonat, haguesses parangonat, hagueres parangonat que el, que ella, que vostèhagués parangonat, haguera parangonat que nosaltreshaguéssim parangonat, haguéssem parangonat, haguérem parangonat que vosaltres, que vóshaguéssiu parangonat, haguésseu parangonat, haguéreu parangonat que ells, que elles, que vostèshaguessin parangonat, haguessen parangonat, hagueren parangonat
Pretérito anterior que jovagi haver parangonat, vaja haver parangonat que tuvagis haver parangonat, vages haver parangonat que el, que ella, que vostèvagi haver parangonat, vaja haver parangonat que nosaltresvàgim haver parangonat, vàgem haver parangonat que vosaltres, que vósvàgiu haver parangonat, vàgeu haver parangonat que ells, que elles, que vostèsvagin haver parangonat, vagen haver parangonat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)parangona (vostè)parangoni, parangone (nosaltres)parangonem (vosaltres)parangoneu, parangonau (vostès)parangonin, parangonen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Gallego

[editar]
parangonar
no gheadante (AFI) [paɾaŋɡoˈnaɾ]
gheadante (AFI) [paɾaŋħoˈnaɾ]
silabación pa-ran-go-nar
acentuación aguda
longitud silábica tetrasílaba
rima

Etimología

[editar]

Del español parangonar, de parangón.

Verbo transitivo

[editar]
1
Parangonar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de parangonarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo parangonar ter parangonado
Gerundio parangonando tendo parangonado
Participio parangonado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . euparangonar por . tiparangonares por . ele, por . ela, por . vostedeparangonar por . nósparangonarmos por . vósparangonardes por . vostedes, por . eles, por . elasparangonaren
Infinitivo compuesto por . euter parangonado por . titeres parangonado por . ele, por . ela, por . vostedeter parangonado por . nóstermos parangonado por . vósterdes parangonado por . vostedes, por . eles, por . elasteren parangonado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente euparangono tiparangonas el, el, vostedeparangona nósparangonamos vósparangonades vostedes, eles, elasparangonan
Pretérito imperfecto euparangonaba tiparangonabas el, el, vostedeparangonaba nósparangonabamos vósparangonabades vostedes, eles, elasparangonaban
Pretérito perfecto euparangonei tiparangonaches el, el, vostedeparangonou nósparangonamos vósparangonastes vostedes, eles, elasparangonaron
Pretérito pluscuamperfecto euparangonara tiparangonaras el, el, vostedeparangonara nósparangonaramos vósparangonarades vostedes, eles, elasparangonaran
Pretérito perfecto compuesto euteño parangonado tites parangonado el, el, vostedeten parangonado nóstemos parangonado vóstendes parangonado vostedes, eles, elasteñen parangonado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutiña parangonado titiñas parangonado el, el, vostedetiña parangonado nóstiñamos parangonado vóstiñades parangonado vostedes, eles, elastiñan parangonado
Futuro euparangonarei tiparangonarás el, el, vostedeparangonará nósparangonaremos vósparangonaredes vostedes, eles, elasparangonarán
Futuro compuesto euterei parangonado titerás parangonado el, el, vostedeterá parangonado nósteremos parangonado vósteredes parangonado vostedes, eles, elasterán parangonado
Pretérito anterior eutiven parangonado titiveches parangonado el, el, vostedetivo parangonado nóstivemos parangonado vóstivestes parangonado vostedes, eles, elastiveron parangonado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple euparangonaría tiparangonarías el, el, vostedeparangonaría nósparangonariamos vósparangonariades vostedes, eles, elasparangonarían
Condicional compuesto eutería parangonado titerías parangonado el, el, vostedetería parangonado nósteriamos parangonado vósteriades parangonado vostedes, eles, elasterían parangonado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que euparangone que tiparangones que ele, que ela, que vostedeparangone que nósparangonemos que vósparangonedes que vostedes, que eles, que elasparangonen
Pretérito imperfecto que euparangonase que tiparangonases que ele, que ela, que vostedeparangonase que nósparangonásemos que vósparangonásedes que vostedes, que eles, que elasparangonasen
Pretérito perfecto que euteña parangonado que titeñas parangonado que ele, que ela, que vostedeteña parangonado que nósteñamos parangonado que vósteñades parangonado que vostedes, que eles, que elasteñan parangonado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivese parangonado que titiveses parangonado que ele, que ela, que vostedetivese parangonado que nóstivésemos parangonado que vóstivésedes parangonado que vostedes, que eles, que elastivesen parangonado
Futuro que euparangonar que tiparangonares que ele, que ela, que vostedeparangonar que nósparangonarmos que vósparangonardes que vostedes, que eles, que elasparangonaren
Futuro compuesto que eutiver parangonado que titiveres parangonado que ele, que ela, que vostedetiver parangonado que nóstivermos parangonado que vóstiverdes parangonado que vostedes, que eles, que elastiveren parangonado
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente (ti)parangona (vostede)parangone (nós)parangonemos (vós)parangonade (vostedes)parangonen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad
parangonar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del español parangonar, de parangón.

Verbo transitivo

[editar]
1
Parangonar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de parangonarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo parangonar ter parangonado
Gerundio parangonando tendo parangonado
Participio parangonado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . você por . nós por . vós por . vocês, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . euparangonar por . tuparangonares por . ele, por . ela, por . vocêparangonar por . nósparangonarmos por . vósparangonardes por . vocês, por . eles, por . elasparangonarem
Infinitivo compuesto por . euter parangonado por . tuteres parangonado por . ele, por . ela, por . vocêter parangonado por . nóstermos parangonado por . vósterdes parangonado por . vocês, por . eles, por . elasterem parangonado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente euparangono tuparangonas ele, ela, vocêparangona nósparangonamos vósparangonais vocês, eles, elasparangonam
Pretérito imperfecto euparangonava tuparangonavas ele, ela, vocêparangonava nósparangonávamos vósparangonáveis vocês, eles, elasparangonavam
Pretérito perfecto euparangonei tuparangonaste ele, ela, vocêparangonou nósparangonamosBR, parangonámosPT vósparangonastes vocês, eles, elasparangonaram
Pretérito pluscuamperfecto euparangonara tuparangonaras ele, ela, vocêparangonara nósparangonáramos vósparangonáreis vocês, eles, elasparangonaram
Pretérito perfecto compuesto eutenho parangonado tutens parangonado ele, ela, vocêtem parangonado nóstemos parangonado vóstendes parangonado vocês, eles, elastêm parangonado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutinha parangonado tutinhas parangonado ele, ela, vocêtinha parangonado nóstínhamos parangonado vóstínheis parangonado vocês, eles, elastinham parangonado
Futuro euparangonarei tuparangonarás ele, ela, vocêparangonará nósparangonaremos vósparangonareis vocês, eles, elasparangonarão
Futuro compuesto euterei parangonado tuterás parangonado ele, ela, vocêterá parangonado nósteremos parangonado vóstereis parangonado vocês, eles, elasterão parangonado
Pretérito anterior eutive parangonado tutiveste parangonado ele, ela, vocêteve parangonado nóstivemos parangonado vóstivestes parangonado vocês, eles, elastiveram parangonado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple euparangonaria tuparangonarias ele, ela, vocêparangonaria nósparangonaríamos vósparangonaríeis vocês, eles, elasparangonariam
Condicional compuesto euteria parangonado tuterias parangonado ele, ela, vocêteria parangonado nósteríamos parangonado vósteríeis parangonado vocês, eles, elasteriam parangonado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que euparangone que tuparangones que ele, que ela, que vocêparangone que nósparangonemos que vósparangoneis que vocês, que eles, que elasparangonem
Pretérito imperfecto que euparangonasse que tuparangonasses que ele, que ela, que vocêparangonasse que nósparangonássemos que vósparangonásseis que vocês, que eles, que elasparangonassem
Pretérito perfecto que eutenha parangonado que tutenhas parangonado que ele, que ela, que vocêtenha parangonado que nóstenhamos parangonado que vóstenhais parangonado que vocês, que eles, que elastenham parangonado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivesse parangonado que tutivesses parangonado que ele, que ela, que vocêtivesse parangonado que nóstivéssemos parangonado que vóstivésseis parangonado que vocês, que eles, que elastivessem parangonado
Futuro que euparangonar que tuparangonares que ele, que ela, que vocêparangonar que nósparangonarmos que vósparangonardes que vocês, que eles, que elasparangonarem
Futuro compuesto que eutiver parangonado que tutiveres parangonado que ele, que ela, que vocêtiver parangonado que nóstivermos parangonado que vóstiverdes parangonado que vocês, que eles, que elastiverem parangonado
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente (tu)parangona (você)parangone (nós)parangonemos (vós)parangonai (vocês)parangonem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 «parangonar» en Diccionario de la lengua española. Página 905. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.