Ir al contenido

permitir

De Wikcionario, el diccionario libre
permitir
pronunciación (AFI) [peɾmiˈt̪iɾ] Venezuela
silabación per-mi-tir
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Se documenta por primera vez en 1290.[1] Del latín permittere.

Verbo transitivo

[editar]
1
Dar su consentimiento quien tenga autoridad competente, para que otros hagan de dejen de hacer algo.[2]
2
No impedir lo que se pudiera o debiera evitar.[2]
3
En las escuelas y en la oratoria, conceder algo como si fuese verdadero, o por no hacer al caso de la cuestión o asunto principal, o por la facilidad con que se comprende su respuesta o solución.[2]
4 Religión
No impedir Dios algo malo, aunque sin voluntad directa de ello.[2]
5
Posibilitar, facilitar, viabilizar.[3]

Conjugación

[editar]
Conjugación de permitirparadigma: partir (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo permitir haber permitido
Gerundio permitiendo habiendo permitido
Participio permitido
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yopermito permites vospermitís él, ella, ustedpermite nosotrospermitimos vosotrospermitís ustedes, ellospermiten
Pretérito imperfecto yopermitía permitías vospermitías él, ella, ustedpermitía nosotrospermitíamos vosotrospermitíais ustedes, ellospermitían
Pretérito perfecto yopermití permitiste vospermitiste él, ella, ustedpermitió nosotrospermitimos vosotrospermitisteis ustedes, ellospermitieron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía permitido habías permitido voshabías permitido él, ella, ustedhabía permitido nosotroshabíamos permitido vosotroshabíais permitido ustedes, elloshabían permitido
Pretérito perfecto compuesto yohe permitido has permitido voshas permitido él, ella, ustedha permitido nosotroshemos permitido vosotroshabéis permitido ustedes, elloshan permitido
Futuro yopermitiré permitirás vospermitirás él, ella, ustedpermitirá nosotrospermitiremos vosotrospermitiréis ustedes, ellospermitirán
Futuro compuesto yohabré permitido habrás permitido voshabrás permitido él, ella, ustedhabrá permitido nosotroshabremos permitido vosotroshabréis permitido ustedes, elloshabrán permitido
Pretérito anterior yohube permitido hubiste permitido voshubiste permitido él, ella, ustedhubo permitido nosotroshubimos permitido vosotroshubisteis permitido ustedes, elloshubieron permitido
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yopermitiría permitirías vospermitirías él, ella, ustedpermitiría nosotrospermitiríamos vosotrospermitiríais ustedes, ellospermitirían
Condicional compuesto yohabría permitido habrías permitido voshabrías permitido él, ella, ustedhabría permitido nosotroshabríamos permitido vosotroshabríais permitido ustedes, elloshabrían permitido
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yopermita que túpermitas que vospermitas, permitás que él, que ella, que ustedpermita que nosotrospermitamos que vosotrospermitáis que ustedes, que ellospermitan
Pretérito imperfecto que yopermitiera, permitiese que túpermitieras, permitieses que vospermitieras, permitieses que él, que ella, que ustedpermitiera, permitiese que nosotrospermitiéramos, permitiésemos que vosotrospermitierais, permitieseis que ustedes, que ellospermitieran, permitiesen
Pretérito perfecto que yohaya permitido que túhayas permitido que voshayas permitido que él, que ella, que ustedhaya permitido que nosotroshayamos permitido que vosotroshayáis permitido que ustedes, que elloshayan permitido
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera permitido, hubiese permitido que túhubieras permitido, hubieses permitido que voshubieras permitido, hubieses permitido que él, que ella, que ustedhubiera permitido, hubiese permitido que nosotroshubiéramos permitido, hubiésemos permitido que vosotroshubierais permitido, hubieseis permitido que ustedes, que elloshubieran permitido, hubiesen permitido
Futuro que yopermitiere que túpermitieres que vospermitieres que él, que ella, que ustedpermitiere que nosotrospermitiéremos que vosotrospermitiereis que ustedes, que ellospermitieren
Futuro compuesto que yohubiere permitido que túhubieres permitido que voshubieres permitido que él, que ella, que ustedhubiere permitido que nosotroshubiéremos permitido que vosotroshubiereis permitido que ustedes, que elloshubieren permitido
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)permite (vos)permití (usted)permita (nosotros)permitamos (vosotros)permitid (ustedes)permitan
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]

Gallego

[editar]
permitir
pronunciación (AFI) [peɾmiˈt̪iɾ]
silabación per-mi-tir
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del latín permittere.

Verbo transitivo

[editar]
1
Permitir1.
  • Ejemplo: 

    «Nas aulas non permiten fumar «No se permite fumar en las aulas».

Conjugación

[editar]
Conjugación de permitirparadigma: partir (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo permitir ter permitido
Gerundio permitindo tendo permitido
Participio permitido
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eupermitir por . tipermitires por . ele, por . ela, por . vostedepermitir por . nóspermitirmos por . vóspermitirdes por . vostedes, por . eles, por . elaspermitiren
Infinitivo compuesto por . euter permitido por . titeres permitido por . ele, por . ela, por . vostedeter permitido por . nóstermos permitido por . vósterdes permitido por . vostedes, por . eles, por . elasteren permitido
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eupermito tipermites el, el, vostedepermite nóspermitimos vóspermitides vostedes, eles, elaspermiten
Pretérito imperfecto eupermitía tipermitías el, el, vostedepermitía nóspermitiamos vóspermitiades vostedes, eles, elaspermitían
Pretérito perfecto eupermitín tipermitiches el, el, vostedepermitiu nóspermitimos vóspermitistes vostedes, eles, elaspermitiron
Pretérito pluscuamperfecto eupermitira tipermitiras el, el, vostedepermitira nóspermitiramos vóspermitirades vostedes, eles, elaspermitiran
Pretérito perfecto compuesto euteño permitido tites permitido el, el, vostedeten permitido nóstemos permitido vóstendes permitido vostedes, eles, elasteñen permitido
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutiña permitido titiñas permitido el, el, vostedetiña permitido nóstiñamos permitido vóstiñades permitido vostedes, eles, elastiñan permitido
Futuro eupermitirei tipermitirás el, el, vostedepermitirá nóspermitiremos vóspermitiredes vostedes, eles, elaspermitirán
Futuro compuesto euterei permitido titerás permitido el, el, vostedeterá permitido nósteremos permitido vósteredes permitido vostedes, eles, elasterán permitido
Pretérito anterior eutiven permitido titiveches permitido el, el, vostedetivo permitido nóstivemos permitido vóstivestes permitido vostedes, eles, elastiveron permitido
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eupermitiría tipermitirías el, el, vostedepermitiría nóspermitiriamos vóspermitiriades vostedes, eles, elaspermitirían
Condicional compuesto eutería permitido titerías permitido el, el, vostedetería permitido nósteriamos permitido vósteriades permitido vostedes, eles, elasterían permitido
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eupermita que tipermitas que ele, que ela, que vostedepermita que nóspermitamos que vóspermitades que vostedes, que eles, que elaspermitan
Pretérito imperfecto que eupermitise que tipermitises que ele, que ela, que vostedepermitise que nóspermitísemos que vóspermitísedes que vostedes, que eles, que elaspermitisen
Pretérito perfecto que euteña permitido que titeñas permitido que ele, que ela, que vostedeteña permitido que nósteñamos permitido que vósteñades permitido que vostedes, que eles, que elasteñan permitido
Pretérito pluscuamperfecto que eutivese permitido que titiveses permitido que ele, que ela, que vostedetivese permitido que nóstivésemos permitido que vóstivésedes permitido que vostedes, que eles, que elastivesen permitido
Futuro que eupermitir que tipermitires que ele, que ela, que vostedepermitir que nóspermitirmos que vóspermitirdes que vostedes, que eles, que elaspermitiren
Futuro compuesto que eutiver permitido que titiveres permitido que ele, que ela, que vostedetiver permitido que nóstivermos permitido que vóstiverdes permitido que vostedes, que eles, que elastiveren permitido
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente (ti)permite (vostede)permita (nós)permitamos (vós)permitide (vostedes)permitan
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad
permitir
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín permittere.

Verbo transitivo

[editar]
1
Permitir1-3, 5.[4]

Conjugación

[editar]
Conjugación de permitirparadigma: partir (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo permitir ter permitido
Gerundio permitindo tendo permitido
Participio permitido
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . você por . nós por . vós por . vocês, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eupermitir por . tupermitires por . ele, por . ela, por . vocêpermitir por . nóspermitirmos por . vóspermitirdes por . vocês, por . eles, por . elaspermitirem
Infinitivo compuesto por . euter permitido por . tuteres permitido por . ele, por . ela, por . vocêter permitido por . nóstermos permitido por . vósterdes permitido por . vocês, por . eles, por . elasterem permitido
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente eupermito tupermites ele, ela, vocêpermite nóspermitimos vóspermitis vocês, eles, elaspermitem
Pretérito imperfecto eupermitia tupermitias ele, ela, vocêpermitia nóspermitíamos vóspermitíeis vocês, eles, elaspermitiam
Pretérito perfecto eupermiti tupermitiste ele, ela, vocêpermitiu nóspermitimos vóspermitistes vocês, eles, elaspermitiram
Pretérito pluscuamperfecto eupermitira tupermitiras ele, ela, vocêpermitira nóspermitíramos vóspermitíreis vocês, eles, elaspermitiram
Pretérito perfecto compuesto eutenho permitido tutens permitido ele, ela, vocêtem permitido nóstemos permitido vóstendes permitido vocês, eles, elastêm permitido
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutinha permitido tutinhas permitido ele, ela, vocêtinha permitido nóstínhamos permitido vóstínheis permitido vocês, eles, elastinham permitido
Futuro eupermitirei tupermitirás ele, ela, vocêpermitirá nóspermitiremos vóspermitireis vocês, eles, elaspermitirão
Futuro compuesto euterei permitido tuterás permitido ele, ela, vocêterá permitido nósteremos permitido vóstereis permitido vocês, eles, elasterão permitido
Pretérito anterior eutive permitido tutiveste permitido ele, ela, vocêteve permitido nóstivemos permitido vóstivestes permitido vocês, eles, elastiveram permitido
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple eupermitiria tupermitirias ele, ela, vocêpermitiria nóspermitiríamos vóspermitiríeis vocês, eles, elaspermitiriam
Condicional compuesto euteria permitido tuterias permitido ele, ela, vocêteria permitido nósteríamos permitido vósteríeis permitido vocês, eles, elasteriam permitido
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que eupermita que tupermitas que ele, que ela, que vocêpermita que nóspermitamos que vóspermitais que vocês, que eles, que elaspermitam
Pretérito imperfecto que eupermitisse que tupermitisses que ele, que ela, que vocêpermitisse que nóspermitíssemos que vóspermitísseis que vocês, que eles, que elaspermitissem
Pretérito perfecto que eutenha permitido que tutenhas permitido que ele, que ela, que vocêtenha permitido que nóstenhamos permitido que vóstenhais permitido que vocês, que eles, que elastenham permitido
Pretérito pluscuamperfecto que eutivesse permitido que tutivesses permitido que ele, que ela, que vocêtivesse permitido que nóstivéssemos permitido que vóstivésseis permitido que vocês, que eles, que elastivessem permitido
Futuro que eupermitir que tupermitires que ele, que ela, que vocêpermitir que nóspermitirmos que vóspermitirdes que vocês, que eles, que elaspermitirem
Futuro compuesto que eutiver permitido que tutiveres permitido que ele, que ela, que vocêtiver permitido que nóstivermos permitido que vóstiverdes permitido que vocês, que eles, que elastiverem permitido
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente (tu)permite (você)permita (nós)permitamos (vós)permiti (vocês)permitam
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. «Corpus del Diccionario histórico de la lengua española». Editado por: Real Academia Española. 2013. Obtenido de: https://apps.rae.es/CNDHE.
  2. 1 2 3 4 «permitir» en Diccionario de la lengua española. Página 936. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
  3. «permitir» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 23.ª ed, Madrid, 2014.
  4. «permitir» en Dicionário Priberam da Língua Portuguesa.