carrus
Apariencia
| carrus | |
| clásico (AFI) | /ˈkar.rus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈkar.rus/ |
| silabación | car-rus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | ar.rus |

Etimología
[editar]Del galo *karros, este del protocéltico *karros, este del protoindoeuropeo *ḱr̥sós ('corriendo') de *ḱers- ('correr'). Compárese el latín currō, -ere ('correr') y currus ('carro').[1]
Sustantivo masculino
[editar]Descendientes
[editar]Declinación
[editar]Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]- ↑ Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages. Editorial: Brill. Leiden, 2008. ISBN: 9789004167971.