circumdo

Latín

circumdo
clásico (AFI)	/ˈkir.kum.doː/
eclesiástico (AFI)	/ˈt͡ʃir.kum.do/
silabación	cir-cum-dō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
variantes	circundō
rimas	ir.kum.do, ir.kum.doː

Etimología

Del prefijo circum- ('alrededor') y dō, -are ("dar", "poner", etc.).

Verbo transitivo

1

Poner alrededor.

2

Rodear, cercar.

Conjugación

Conjugación de circumdō, circumdare, circumdedī, circumdatum  (primera conjugación, irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	circumdare, circumdedisse
Infinitivo pasivo	circumdarī
Participio activo	circumdāns, circumdatūrus
Participio pasivo	circumdandus, circumdatus
Gerundio	circumdandī, circumdandō, circumdandum
Supino	circumdatum, circumdatū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego circumdō	tū circumdās	is, ea, id circumdat	nōs circumdamus	vōs circumdatis	eī, eae, ea circumdant
Pretérito imperfecto	ego circumdabam	tū circumdabās	is, ea, id circumdabat	nōs circumdabāmus	vōs circumdabātis	eī, eae, ea circumdabant
Futuro	ego circumdabō	tū circumdabis	is, ea, id circumdabit	nōs circumdabimus	vōs circumdabitis	eī, eae, ea circumdabunt
Pretérito perfecto	ego circumdedī	tū circumdedistī	is, ea, id circumdedit	nōs circumdedimus	vōs circumdedistis	eī, eae, ea circumdedērunt, circumdedēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego circumdederam	tū circumdederās	is, ea, id circumdederat	nōs circumdederāmus	vōs circumdederātis	eī, eae, ea circumdederant
Futuro perfecto	ego circumdederō	tū circumdederis	is, ea, id circumdederit	nōs circumdederimus	vōs circumdederitis	eī, eae, ea circumdederint
Presente pasivo	ego circumdor	tū circumdāris, circumdāre	is, ea, id circumdātur	nōs circumdāmur	vōs circumdāminī	eī, eae, ea circumdantur
Pretérito imperfecto pasivo	ego circumdabar	tū circumdabāris, circumdabāre	is, ea, id circumdabātur	nōs circumdabāmur	vōs circumdabāminī	eī, eae, ea circumdabantur
Futuro pasivo	ego circumdabor	tū circumdaberis, circumdabere	is, ea, id circumdabitur	nōs circumdabimur	vōs circumdabiminī	eī, eae, ea circumdabuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego circumdem	ut tū circumdēs	ut is, ut ea, ut id circumdet	ut nōs circumdēmus	ut vōs circumdētis	ut eī, ut eae, ut ea circumdent
Pretérito imperfecto	ut ego circumdarem	ut tū circumdarēs	ut is, ut ea, ut id circumdaret	ut nōs circumdarēmus	ut vōs circumdarētis	ut eī, ut eae, ut ea circumdarent
Pretérito perfecto	ut ego circumdederim	ut tū circumdederīs	ut is, ut ea, ut id circumdederit	ut nōs circumdederīmus	ut vōs circumdederītis	ut eī, ut eae, ut ea circumdederint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego circumdedissem	ut tū circumdedissēs	ut is, ut ea, ut id circumdedisset	ut nōs circumdedissēmus	ut vōs circumdedissētis	ut eī, ut eae, ut ea circumdedissent
Presente pasivo	ut ego circumder	ut tū circumdēris, circumdēre	ut is, ut ea, ut id circumdētur	ut nōs circumdēmur	ut vōs circumdēminī	ut eī, ut eae, ut ea circumdentur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego circumdarer	ut tū circumdarēris, circumdarēre	ut is, ut ea, ut id circumdarētur	ut nōs circumdarēmur	ut vōs circumdarēminī	ut eī, ut eae, ut ea circumdarentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) circumdā	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) circumdate	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) circumdatō	(is, ea, id) circumdatō	― ―	(vōs) circumdatōte	(eī, eae, ea) circumdantō
Presente pasivo	― ―	(tū) circumdare	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) circumdaminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) circumdator	(is, ea, id) circumdator	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) circumdator
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad