discutio

Latín

discutiō
clásico (AFI)	[dɪsˈkʊ.tɪ.oː]

Etimología

Del prefijo dis- y quatiō ('sacudir').

Verbo transitivo

1

Despedazar, desmoronar, derrumbar, destruir, reventar, etc.

2

Separar o dispersar a la fuerza o con violencia.

3

Librar de algo.

4

Discutir (examinando un tema), debatir, examinar, sopesar.

Conjugación

Conjugación de discutiō, discutere, discussī, discussum  (tercera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	discutere, discussisse
Infinitivo pasivo	discutī
Participio activo	discutiēns, discussūrus
Participio pasivo	discutiendus, discussus
Gerundio	discutiendī, discutiendō, discutiendum
Supino	discussum, discussū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego discutiō	tū discutis	is, ea, id discutit	nōs discutimus	vōs discutitis	eī, eae, ea discutiunt
Pretérito imperfecto	ego discutiēbam	tū discutiēbās	is, ea, id discutiēbat	nōs discutiēbāmus	vōs discutiēbātis	eī, eae, ea discutiēbant
Futuro	ego discutiam	tū discutiēs	is, ea, id discutiēt	nōs discutiēmus	vōs discutiētis	eī, eae, ea discutient
Pretérito perfecto	ego discussī	tū discussistī	is, ea, id discussit	nōs discussimus	vōs discussistis	eī, eae, ea discussērunt, discussēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego discusseram	tū discusserās	is, ea, id discusserat	nōs discusserāmus	vōs discusserātis	eī, eae, ea discusserant
Futuro perfecto	ego discusserō	tū discusseris	is, ea, id discusserit	nōs discusserimus	vōs discusseritis	eī, eae, ea discusserint
Presente pasivo	ego discutior	tū discuteris, discutere	is, ea, id discutitur	nōs discutimur	vōs discutiminī	eī, eae, ea discutiuntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego discutiēbar	tū discutiēbāris, discutiēbāre	is, ea, id discutiēbātur	nōs discutiēbāmur	vōs discutiēbāminī	eī, eae, ea discutiēbantur
Futuro pasivo	ego discutiar	tū discutiēris, discutiēre	is, ea, id discutiētur	nōs discutiēmur	vōs discutiēminī	eī, eae, ea discutientur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego discutiam	ut tū discutiās	ut is, ut ea, ut id discutiat	ut nōs discutiāmus	ut vōs discutiātis	ut eī, ut eae, ut ea discutiant
Pretérito imperfecto	ut ego discuterem	ut tū discuterēs	ut is, ut ea, ut id discuteret	ut nōs discuterēmus	ut vōs discuterētis	ut eī, ut eae, ut ea discuterent
Pretérito perfecto	ut ego discusserim	ut tū discusserīs	ut is, ut ea, ut id discusserit	ut nōs discusserīmus	ut vōs discusserītis	ut eī, ut eae, ut ea discusserint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego discussissem	ut tū discussissēs	ut is, ut ea, ut id discussisset	ut nōs discussissēmus	ut vōs discussissētis	ut eī, ut eae, ut ea discussissent
Presente pasivo	ut ego discutiar	ut tū discutiāris, discutiāre	ut is, ut ea, ut id discutiātur	ut nōs discutiāmur	ut vōs discutiāminī	ut eī, ut eae, ut ea discutiantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego discuterer	ut tū discuterēris, discuterēre	ut is, ut ea, ut id discuterētur	ut nōs discuterēmur	ut vōs discuterēminī	ut eī, ut eae, ut ea discuterentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) discute	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) discutite	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) discutitō	(is, ea, id) discutitō	― ―	(vōs) discutitōte	(eī, eae, ea) discutiuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) discutere	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) discutiminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) discutitor	(is, ea, id) discutitor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) discutiuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad