dono

 Entradas similares:  donó

Español

dono
pronunciación (AFI)	[ˈd̪ono]
silabación	do-no
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rima	o.no

Forma verbal

1

Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de donar.

Latín

dono
Latín clásico (AFI)	[ˈdoː.noː]

Etimología

de dōnum ('regalo'), y este de dō, -āre ('dar').

Verbo transitivo

1

Dar, regalar, otorgar, ofrecer, conceder.

• Sinónimo: dō

2

Sacrificar.

3

Perdonar.

Conjugación

Conjugación de dōnō, dōnāre, dōnāvī, dōnātum  (primera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	dōnāre, dōnāvisse
Infinitivo pasivo	dōnārī
Participio activo	dōnāns, dōnātūrus
Participio pasivo	dōnandus, dōnātus
Gerundio	dōnandī, dōnandō, dōnandum
Supino	dōnātum, dōnātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego dōnō	tū dōnās	is, ea, id dōnat	nōs dōnāmus	vōs dōnātis	eī, eae, ea dōnant
Pretérito imperfecto	ego dōnābam	tū dōnābās	is, ea, id dōnābat	nōs dōnābāmus	vōs dōnābātis	eī, eae, ea dōnābant
Futuro	ego dōnābō	tū dōnābis	is, ea, id dōnābit	nōs dōnābimus	vōs dōnābitis	eī, eae, ea dōnābunt
Pretérito perfecto	ego dōnāvī	tū dōnāvistī	is, ea, id dōnāvit	nōs dōnāvimus	vōs dōnāvistis	eī, eae, ea dōnāvērunt, dōnāvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego dōnāveram	tū dōnāverās	is, ea, id dōnāverat	nōs dōnāverāmus	vōs dōnāverātis	eī, eae, ea dōnāverant
Futuro perfecto	ego dōnāverō	tū dōnāveris	is, ea, id dōnāverit	nōs dōnāverimus	vōs dōnāveritis	eī, eae, ea dōnāverint
Presente pasivo	ego dōnor	tū dōnāris, dōnāre	is, ea, id dōnātur	nōs dōnāmur	vōs dōnāminī	eī, eae, ea dōnantur
Pretérito imperfecto pasivo	ego dōnābar	tū dōnābāris, dōnābāre	is, ea, id dōnābātur	nōs dōnābāmur	vōs dōnābāminī	eī, eae, ea dōnābantur
Futuro pasivo	ego dōnābor	tū dōnāberis, dōnābere	is, ea, id dōnābitur	nōs dōnābimur	vōs dōnābiminī	eī, eae, ea dōnābuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego dōnem	ut tū dōnēs	ut is, ut ea, ut id dōnet	ut nōs dōnēmus	ut vōs dōnētis	ut eī, ut eae, ut ea dōnent
Pretérito imperfecto	ut ego dōnārem	ut tū dōnārēs	ut is, ut ea, ut id dōnāret	ut nōs dōnārēmus	ut vōs dōnārētis	ut eī, ut eae, ut ea dōnārent
Pretérito perfecto	ut ego dōnāverim	ut tū dōnāverīs	ut is, ut ea, ut id dōnāverit	ut nōs dōnāverīmus	ut vōs dōnāverītis	ut eī, ut eae, ut ea dōnāverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego dōnāvissem	ut tū dōnāvissēs	ut is, ut ea, ut id dōnāvisset	ut nōs dōnāvissēmus	ut vōs dōnāvissētis	ut eī, ut eae, ut ea dōnāvissent
Presente pasivo	ut ego dōner	ut tū dōnēris, dōnēre	ut is, ut ea, ut id dōnētur	ut nōs dōnēmur	ut vōs dōnēminī	ut eī, ut eae, ut ea dōnentur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego dōnārer	ut tū dōnārēris, dōnārēre	ut is, ut ea, ut id dōnārētur	ut nōs dōnārēmur	ut vōs dōnārēminī	ut eī, ut eae, ut ea dōnārentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) dōnā	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) dōnāte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) dōnātō	(is, ea, id) dōnātō	― ―	(vōs) dōnātōte	(eī, eae, ea) dōnantō
Presente pasivo	― ―	(tū) dōnāre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) dōnāminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) dōnātor	(is, ea, id) dōnātor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) dōnantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Forma flexiva

Forma sustantiva

1

Forma del dativo y ablativo singular de dōnum.