ignorar
Apariencia
| ignorar | |
| pronunciación (AFI) | [iɣ̞noˈɾaɾ] |
| silabación | ig-no-rar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología
[editar]Del latín ignorare, "no saber", derivado negativo de la raíz gnō- de (g)noscere ("saber").
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Desconocer algo, o carecer de noticias de ello
- 2
- No prestar atención a alguien.
Conjugación
[editar]Conjugación de ignorar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | ignorar | haber ignorado | |||||
| Gerundio | ignorando | habiendo ignorado | |||||
| Participio | ignorado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo ignoro | tú ignoras | vos ignorás | él, ella, usted ignora | nosotros ignoramos | vosotros ignoráis | ustedes, ellos ignoran |
| Pretérito imperfecto | yo ignoraba | tú ignorabas | vos ignorabas | él, ella, usted ignoraba | nosotros ignorábamos | vosotros ignorabais | ustedes, ellos ignoraban |
| Pretérito perfecto | yo ignoré | tú ignoraste | vos ignoraste | él, ella, usted ignoró | nosotros ignoramos | vosotros ignorasteis | ustedes, ellos ignoraron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había ignorado | tú habías ignorado | vos habías ignorado | él, ella, usted había ignorado | nosotros habíamos ignorado | vosotros habíais ignorado | ustedes, ellos habían ignorado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he ignorado | tú has ignorado | vos has ignorado | él, ella, usted ha ignorado | nosotros hemos ignorado | vosotros habéis ignorado | ustedes, ellos han ignorado |
| Futuro | yo ignoraré | tú ignorarás | vos ignorarás | él, ella, usted ignorará | nosotros ignoraremos | vosotros ignoraréis | ustedes, ellos ignorarán |
| Futuro compuesto | yo habré ignorado | tú habrás ignorado | vos habrás ignorado | él, ella, usted habrá ignorado | nosotros habremos ignorado | vosotros habréis ignorado | ustedes, ellos habrán ignorado |
| Pretérito anterior† | yo hube ignorado | tú hubiste ignorado | vos hubiste ignorado | él, ella, usted hubo ignorado | nosotros hubimos ignorado | vosotros hubisteis ignorado | ustedes, ellos hubieron ignorado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo ignoraría | tú ignorarías | vos ignorarías | él, ella, usted ignoraría | nosotros ignoraríamos | vosotros ignoraríais | ustedes, ellos ignorarían |
| Condicional compuesto | yo habría ignorado | tú habrías ignorado | vos habrías ignorado | él, ella, usted habría ignorado | nosotros habríamos ignorado | vosotros habríais ignorado | ustedes, ellos habrían ignorado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo ignore | que tú ignores | que vos ignores, ignorés | que él, que ella, que usted ignore | que nosotros ignoremos | que vosotros ignoréis | que ustedes, que ellos ignoren |
| Pretérito imperfecto | que yo ignorara, ignorase | que tú ignoraras, ignorases | que vos ignoraras, ignorases | que él, que ella, que usted ignorara, ignorase | que nosotros ignoráramos, ignorásemos | que vosotros ignorarais, ignoraseis | que ustedes, que ellos ignoraran, ignorasen |
| Pretérito perfecto | que yo haya ignorado | que tú hayas ignorado | que vos hayas ignorado | que él, que ella, que usted haya ignorado | que nosotros hayamos ignorado | que vosotros hayáis ignorado | que ustedes, que ellos hayan ignorado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera ignorado, hubiese ignorado | que tú hubieras ignorado, hubieses ignorado | que vos hubieras ignorado, hubieses ignorado | que él, que ella, que usted hubiera ignorado, hubiese ignorado | que nosotros hubiéramos ignorado, hubiésemos ignorado | que vosotros hubierais ignorado, hubieseis ignorado | que ustedes, que ellos hubieran ignorado, hubiesen ignorado |
| Futuro† | que yo ignorare | que tú ignorares | que vos ignorares | que él, que ella, que usted ignorare | que nosotros ignoráremos | que vosotros ignorareis | que ustedes, que ellos ignoraren |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere ignorado | que tú hubieres ignorado | que vos hubieres ignorado | que él, que ella, que usted hubiere ignorado | que nosotros hubiéremos ignorado | que vosotros hubiereis ignorado | que ustedes, que ellos hubieren ignorado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) ignora | (vos) ignorá | (usted) ignore | (nosotros) ignoremos | (vosotros) ignorad | (ustedes) ignoren |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]| ignorar | |
| central (AFI) | [iŋ.nuˈɾa] |
| valenciano (AFI) | [iŋ.noˈɾaɾ] |
| baleárico (AFI) | [iŋ.noˈɾa] |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
Etimología
[editar]Del latín ignorare
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de ignorar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | ignorar | haver ignorat | ||||
| Gerundio | ignorant | havent ignorat | ||||
| Participio | ignorat | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Presente | jo ignoro, ignore, ignori, ignor | tu ignores | el, ella, vostè ignora | nosaltres ignorem, ignoram | vosaltres, vós ignoreu, ignorau | ells, elles, vostès ignoren |
| Pretérito imperfecto | jo ignorava | tu ignoraves | el, ella, vostè ignorava | nosaltres ignoràvem | vosaltres, vós ignoràveu | ells, elles, vostès ignoraven |
| Pretérito perfecto | jo ignorí | tu ignorares | el, ella, vostè ignorà | nosaltres ignoràrem | vosaltres, vós ignoràreu | ells, elles, vostès ignoraren |
| Pretérito perifrástico | jo vaig ignorat | tu vas ignorat, vares ignorat | el, ella, vostè va ignorat | nosaltres vem ignorat, vàrem ignorat | vosaltres, vós vau ignorat, vàreu ignorat | ells, elles, vostès van ignorat, varen ignorat |
| Pretérito pluscuamperfecto | jo havia ignorat | tu havies ignorat | el, ella, vostè havia ignorat | nosaltres havíem ignorat | vosaltres, vós havíeu ignorat | ells, elles, vostès havien ignorat |
| Pretérito perfecto compuesto | jo he ignorat | tu has ignorat | el, ella, vostè ha ignorat | nosaltres hem ignorat, havem ignorat | vosaltres, vós heu ignorat, haveu ignorat | ells, elles, vostès han ignorat |
| Futuro | jo ignoraré | tu ignoraràs | el, ella, vostè ignorarà | nosaltres ignorarem | vosaltres, vós ignorareu | ells, elles, vostès ignoraran |
| Futuro compuesto | jo hauré ignorat | tu hubràs ignorat | el, ella, vostè haurà ignorat | nosaltres haurem ignorat | vosaltres, vós haureu ignorat | ells, elles, vostès hauran ignorat |
| Pretérito anterior† | jo haguí ignorat, vaig haver ignorat | tu hagueres ignorat, vas haver ignorat, vares haver ignorat | el, ella, vostè hagué ignorat, va haver ignorat | nosaltres haguérem ignorat, vem haver ignorat, vàrem haver ignorat | vosaltres, vós haguéreu ignorat, vau haver ignorat, vàreu haver ignorat | ells, elles, vostès hagueren ignorat, van haver ignorat, varen haver ignorat |
| Modo condicional | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Condicional simple | jo ignoraria | tu ignoraries | el, ella, vostè ignoraria | nosaltres ignoraríem | vosaltres, vós ignoraríeu | ells, elles, vostès ignorarien |
| Condicional compuesto | jo hauria ignorat, haguera ignorat | tu hauries ignorat, hagueres ignorat | el, ella, vostè hauria ignorat, haguera ignorat | nosaltres hauríem ignorat, haguérem ignorat | vosaltres, vós hauríeu ignorat, haguéreu ignorat | ells, elles, vostès haurien ignorat, hagueren ignorat |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que jo | que tu | que el, que ella, que vostè | que nosaltres | que vosaltres, que vós | que ells, que elles, que vostès | |
| Presente | que jo ignori, ignore | que tu ignoris, ignores | que el, que ella, que vostè ignori, ignore | que nosaltres ignorem | que vosaltres, que vós ignoreu | que ells, que elles, que vostès ignorin, ignoren |
| Pretérito imperfecto | que jo ignorés, ignoràs, ignorara | que tu ignoressis, ignoresses, ignorassis, ignorasses, ignorares | que el, que ella, que vostè ignorés, ignoràs, ignorara | que nosaltres ignoréssim, ignoréssem, ignoràssim, ignoràssem, ignoràrem | que vosaltres, que vós ignoréssiu, ignorésseu, ignoràssiu, ignoràsseu, ignoràreu | que ells, que elles, que vostès ignoressin, ignoressen, ignorassin, ignorassen, ignoraren |
| Pretérito perfecto | que jo hagi ignorat, haja ignorat | que tu hagis ignorat, hages ignorat | que el, que ella, que vostè hagi ignorat, haja ignorat | que nosaltres hàgim ignorat, hàgem ignorat | que vosaltres, que vós hàgiu ignorat, hàgeu ignorat | que ells, que elles, que vostès hagin ignorat, hagen ignorat |
| Pretérito perifrástico | que jo vagi ignorat, vaja ignorat | que tu vagis ignorat, vages ignorat | que el, que ella, que vostè vagi ignorat, vaja ignorat | que nosaltres vàgim ignorat, vàgem ignorat | que vosaltres, que vós vàgiu ignorat, vàgeu ignorat | que ells, que elles, que vostès vagin ignorat, vagen ignorat |
| Pretérito pluscuamperfecto | que jo hagués ignorat, haguera ignorat | que tu haguessis ignorat, haguesses ignorat, hagueres ignorat | que el, que ella, que vostè hagués ignorat, haguera ignorat | que nosaltres haguéssim ignorat, haguéssem ignorat, haguérem ignorat | que vosaltres, que vós haguéssiu ignorat, haguésseu ignorat, haguéreu ignorat | que ells, que elles, que vostès haguessin ignorat, haguessen ignorat, hagueren ignorat |
| Pretérito anterior† | que jo vagi haver ignorat, vaja haver ignorat | que tu vagis haver ignorat, vages haver ignorat | que el, que ella, que vostè vagi haver ignorat, vaja haver ignorat | que nosaltres vàgim haver ignorat, vàgem haver ignorat | que vosaltres, que vós vàgiu haver ignorat, vàgeu haver ignorat | que ells, que elles, que vostès vagin haver ignorat, vagen haver ignorat |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostè) | (nosaltres) | (vosaltres, vós) | (vostès) | |
| Presente | ― ― | (tu) ignora | (vostè) ignori, ignore | (nosaltres) ignorem | (vosaltres) ignoreu, ignorau | (vostès) ignorin, ignoren |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:aɾ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Verbos transitivos
- ES:Verbos
- ES:Verbos regulares
- ES:Verbos del paradigma amar
- ES:Verbos de la primera conjugación
- Catalán
- CA:Palabras agudas
- CA:Palabras trisílabas
- CA:Palabras provenientes del latín
- CA:Verbos transitivos
- CA:Verbos
- CA:Verbos regulares
- CA:Verbos del paradigma amar
- CA:Verbos de la primera conjugación