Ir al contenido

ignorar

De Wikcionario, el diccionario libre
ignorar
pronunciación (AFI) [iɣ̞noˈɾaɾ]
silabación ig-no-rar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del latín ignorare, "no saber", derivado negativo de la raíz gnō- de (g)noscere ("saber").

Verbo transitivo

[editar]
1
Desconocer algo, o carecer de noticias de ello
2
No prestar atención a alguien.

Conjugación

[editar]
Conjugación de ignorarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo ignorar haber ignorado
Gerundio ignorando habiendo ignorado
Participio ignorado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoignoro ignoras vosignorás él, ella, ustedignora nosotrosignoramos vosotrosignoráis ustedes, ellosignoran
Pretérito imperfecto yoignoraba ignorabas vosignorabas él, ella, ustedignoraba nosotrosignorábamos vosotrosignorabais ustedes, ellosignoraban
Pretérito perfecto yoignoré ignoraste vosignoraste él, ella, ustedignoró nosotrosignoramos vosotrosignorasteis ustedes, ellosignoraron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía ignorado habías ignorado voshabías ignorado él, ella, ustedhabía ignorado nosotroshabíamos ignorado vosotroshabíais ignorado ustedes, elloshabían ignorado
Pretérito perfecto compuesto yohe ignorado has ignorado voshas ignorado él, ella, ustedha ignorado nosotroshemos ignorado vosotroshabéis ignorado ustedes, elloshan ignorado
Futuro yoignoraré ignorarás vosignorarás él, ella, ustedignorará nosotrosignoraremos vosotrosignoraréis ustedes, ellosignorarán
Futuro compuesto yohabré ignorado habrás ignorado voshabrás ignorado él, ella, ustedhabrá ignorado nosotroshabremos ignorado vosotroshabréis ignorado ustedes, elloshabrán ignorado
Pretérito anterior yohube ignorado hubiste ignorado voshubiste ignorado él, ella, ustedhubo ignorado nosotroshubimos ignorado vosotroshubisteis ignorado ustedes, elloshubieron ignorado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoignoraría ignorarías vosignorarías él, ella, ustedignoraría nosotrosignoraríamos vosotrosignoraríais ustedes, ellosignorarían
Condicional compuesto yohabría ignorado habrías ignorado voshabrías ignorado él, ella, ustedhabría ignorado nosotroshabríamos ignorado vosotroshabríais ignorado ustedes, elloshabrían ignorado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoignore que túignores que vosignores, ignorés que él, que ella, que ustedignore que nosotrosignoremos que vosotrosignoréis que ustedes, que ellosignoren
Pretérito imperfecto que yoignorara, ignorase que túignoraras, ignorases que vosignoraras, ignorases que él, que ella, que ustedignorara, ignorase que nosotrosignoráramos, ignorásemos que vosotrosignorarais, ignoraseis que ustedes, que ellosignoraran, ignorasen
Pretérito perfecto que yohaya ignorado que túhayas ignorado que voshayas ignorado que él, que ella, que ustedhaya ignorado que nosotroshayamos ignorado que vosotroshayáis ignorado que ustedes, que elloshayan ignorado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera ignorado, hubiese ignorado que túhubieras ignorado, hubieses ignorado que voshubieras ignorado, hubieses ignorado que él, que ella, que ustedhubiera ignorado, hubiese ignorado que nosotroshubiéramos ignorado, hubiésemos ignorado que vosotroshubierais ignorado, hubieseis ignorado que ustedes, que elloshubieran ignorado, hubiesen ignorado
Futuro que yoignorare que túignorares que vosignorares que él, que ella, que ustedignorare que nosotrosignoráremos que vosotrosignorareis que ustedes, que ellosignoraren
Futuro compuesto que yohubiere ignorado que túhubieres ignorado que voshubieres ignorado que él, que ella, que ustedhubiere ignorado que nosotroshubiéremos ignorado que vosotroshubiereis ignorado que ustedes, que elloshubieren ignorado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)ignora (vos)ignorá (usted)ignore (nosotros)ignoremos (vosotros)ignorad (ustedes)ignoren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []
ignorar
central (AFI) [iŋ.nuˈɾa]
valenciano (AFI) [iŋ.noˈɾaɾ]
baleárico (AFI) [iŋ.noˈɾa]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Etimología

[editar]

Del latín ignorare

Verbo transitivo

[editar]
1
Ignorar

Conjugación

[editar]
Conjugación de ignorarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo ignorar haver ignorat
Gerundio ignorant havent ignorat
Participio ignorat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente joignoro, ignore, ignori, ignor tuignores el, ella, vostèignora nosaltresignorem, ignoram vosaltres, vósignoreu, ignorau ells, elles, vostèsignoren
Pretérito imperfecto joignorava tuignoraves el, ella, vostèignorava nosaltresignoràvem vosaltres, vósignoràveu ells, elles, vostèsignoraven
Pretérito perfecto joignorí tuignorares el, ella, vostèignorà nosaltresignoràrem vosaltres, vósignoràreu ells, elles, vostèsignoraren
Pretérito perifrástico jovaig ignorat tuvas ignorat, vares ignorat el, ella, vostèva ignorat nosaltresvem ignorat, vàrem ignorat vosaltres, vósvau ignorat, vàreu ignorat ells, elles, vostèsvan ignorat, varen ignorat
Pretérito pluscuamperfecto johavia ignorat tuhavies ignorat el, ella, vostèhavia ignorat nosaltreshavíem ignorat vosaltres, vóshavíeu ignorat ells, elles, vostèshavien ignorat
Pretérito perfecto compuesto johe ignorat tuhas ignorat el, ella, vostèha ignorat nosaltreshem ignorat, havem ignorat vosaltres, vósheu ignorat, haveu ignorat ells, elles, vostèshan ignorat
Futuro joignoraré tuignoraràs el, ella, vostèignorarà nosaltresignorarem vosaltres, vósignorareu ells, elles, vostèsignoraran
Futuro compuesto johauré ignorat tuhubràs ignorat el, ella, vostèhaurà ignorat nosaltreshaurem ignorat vosaltres, vóshaureu ignorat ells, elles, vostèshauran ignorat
Pretérito anterior johaguí ignorat, vaig haver ignorat tuhagueres ignorat, vas haver ignorat, vares haver ignorat el, ella, vostèhagué ignorat, va haver ignorat nosaltreshaguérem ignorat, vem haver ignorat, vàrem haver ignorat vosaltres, vóshaguéreu ignorat, vau haver ignorat, vàreu haver ignorat ells, elles, vostèshagueren ignorat, van haver ignorat, varen haver ignorat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple joignoraria tuignoraries el, ella, vostèignoraria nosaltresignoraríem vosaltres, vósignoraríeu ells, elles, vostèsignorarien
Condicional compuesto johauria ignorat, haguera ignorat tuhauries ignorat, hagueres ignorat el, ella, vostèhauria ignorat, haguera ignorat nosaltreshauríem ignorat, haguérem ignorat vosaltres, vóshauríeu ignorat, haguéreu ignorat ells, elles, vostèshaurien ignorat, hagueren ignorat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que joignori, ignore que tuignoris, ignores que el, que ella, que vostèignori, ignore que nosaltresignorem que vosaltres, que vósignoreu que ells, que elles, que vostèsignorin, ignoren
Pretérito imperfecto que joignorés, ignoràs, ignorara que tuignoressis, ignoresses, ignorassis, ignorasses, ignorares que el, que ella, que vostèignorés, ignoràs, ignorara que nosaltresignoréssim, ignoréssem, ignoràssim, ignoràssem, ignoràrem que vosaltres, que vósignoréssiu, ignorésseu, ignoràssiu, ignoràsseu, ignoràreu que ells, que elles, que vostèsignoressin, ignoressen, ignorassin, ignorassen, ignoraren
Pretérito perfecto que johagi ignorat, haja ignorat que tuhagis ignorat, hages ignorat que el, que ella, que vostèhagi ignorat, haja ignorat que nosaltreshàgim ignorat, hàgem ignorat que vosaltres, que vóshàgiu ignorat, hàgeu ignorat que ells, que elles, que vostèshagin ignorat, hagen ignorat
Pretérito perifrástico que jovagi ignorat, vaja ignorat que tuvagis ignorat, vages ignorat que el, que ella, que vostèvagi ignorat, vaja ignorat que nosaltresvàgim ignorat, vàgem ignorat que vosaltres, que vósvàgiu ignorat, vàgeu ignorat que ells, que elles, que vostèsvagin ignorat, vagen ignorat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués ignorat, haguera ignorat que tuhaguessis ignorat, haguesses ignorat, hagueres ignorat que el, que ella, que vostèhagués ignorat, haguera ignorat que nosaltreshaguéssim ignorat, haguéssem ignorat, haguérem ignorat que vosaltres, que vóshaguéssiu ignorat, haguésseu ignorat, haguéreu ignorat que ells, que elles, que vostèshaguessin ignorat, haguessen ignorat, hagueren ignorat
Pretérito anterior que jovagi haver ignorat, vaja haver ignorat que tuvagis haver ignorat, vages haver ignorat que el, que ella, que vostèvagi haver ignorat, vaja haver ignorat que nosaltresvàgim haver ignorat, vàgem haver ignorat que vosaltres, que vósvàgiu haver ignorat, vàgeu haver ignorat que ells, que elles, que vostèsvagin haver ignorat, vagen haver ignorat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)ignora (vostè)ignori, ignore (nosaltres)ignorem (vosaltres)ignoreu, ignorau (vostès)ignorin, ignoren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]