insuesco
| insuesco | |
| clásico (AFI) | /ˈin.sʷe.skoː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈin.swe.sko/ |
| silabación | īn-sue-scō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | in.sʷe.skoː, in.swe.sko |
Etimología
[editar]Del prefijo in-1 ('preposición') y suescō ('acostumbrarse').[1]
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Con infinitivo, ut, dativo o ablativo: acostumbrarse, habituarse (a).[1]
- 2
- Familiarizarse, acomodarse.[1]
Verbo transitivo
[editar]- 3
- Con infinitivo o ut: acostumbrar, habituar.[1]
Conjugación
[editar]Conjugación de īnsuēscō, īnsuēscere, īnsuēvī, īnsuētum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | īnsuēscere, īnsuēvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | īnsuēscī | |||||
| Participio activo | īnsuēscēns, īnsuētūrus | |||||
| Participio pasivo | īnsuēscendus, īnsuētus | |||||
| Gerundio | īnsuēscendī, īnsuēscendō, īnsuēscendum | |||||
| Supino | īnsuētum, īnsuētū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego īnsuēscō | tū īnsuēscis | is, ea, id īnsuēscit | nōs īnsuēscimus | vōs īnsuēscitis | eī, eae, ea īnsuēscunt |
| Pretérito imperfecto | ego īnsuēscēbam | tū īnsuēscēbās | is, ea, id īnsuēscēbat | nōs īnsuēscēbāmus | vōs īnsuēscēbātis | eī, eae, ea īnsuēscēbant |
| Futuro | ego īnsuēscam | tū īnsuēscēs | is, ea, id īnsuēscēt | nōs īnsuēscēmus | vōs īnsuēscētis | eī, eae, ea īnsuēscent |
| Pretérito perfecto | ego īnsuēvī | tū īnsuēvistī | is, ea, id īnsuēvit | nōs īnsuēvimus | vōs īnsuēvistis | eī, eae, ea īnsuēvērunt, īnsuēvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego īnsuēveram | tū īnsuēverās | is, ea, id īnsuēverat | nōs īnsuēverāmus | vōs īnsuēverātis | eī, eae, ea īnsuēverant |
| Futuro perfecto | ego īnsuēverō | tū īnsuēveris | is, ea, id īnsuēverit | nōs īnsuēverimus | vōs īnsuēveritis | eī, eae, ea īnsuēverint |
| Presente pasivo | ego īnsuēscor | tū īnsuēsceris, īnsuēscere | is, ea, id īnsuēscitur | nōs īnsuēscimur | vōs īnsuēsciminī | eī, eae, ea īnsuēscuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego īnsuēscēbar | tū īnsuēscēbāris, īnsuēscēbāre | is, ea, id īnsuēscēbātur | nōs īnsuēscēbāmur | vōs īnsuēscēbāminī | eī, eae, ea īnsuēscēbantur |
| Futuro pasivo | ego īnsuēscar | tū īnsuēscēris, īnsuēscēre | is, ea, id īnsuēscētur | nōs īnsuēscēmur | vōs īnsuēscēminī | eī, eae, ea īnsuēscentur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego īnsuēscam | ut tū īnsuēscās | ut is, ut ea, ut id īnsuēscat | ut nōs īnsuēscāmus | ut vōs īnsuēscātis | ut eī, ut eae, ut ea īnsuēscant |
| Pretérito imperfecto | ut ego īnsuēscerem | ut tū īnsuēscerēs | ut is, ut ea, ut id īnsuēsceret | ut nōs īnsuēscerēmus | ut vōs īnsuēscerētis | ut eī, ut eae, ut ea īnsuēscerent |
| Pretérito perfecto | ut ego īnsuēverim | ut tū īnsuēverīs | ut is, ut ea, ut id īnsuēverit | ut nōs īnsuēverīmus | ut vōs īnsuēverītis | ut eī, ut eae, ut ea īnsuēverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego īnsuēvissem | ut tū īnsuēvissēs | ut is, ut ea, ut id īnsuēvisset | ut nōs īnsuēvissēmus | ut vōs īnsuēvissētis | ut eī, ut eae, ut ea īnsuēvissent |
| Presente pasivo | ut ego īnsuēscar | ut tū īnsuēscāris, īnsuēscāre | ut is, ut ea, ut id īnsuēscātur | ut nōs īnsuēscāmur | ut vōs īnsuēscāminī | ut eī, ut eae, ut ea īnsuēscantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego īnsuēscerer | ut tū īnsuēscerēris, īnsuēscerēre | ut is, ut ea, ut id īnsuēscerētur | ut nōs īnsuēscerēmur | ut vōs īnsuēscerēminī | ut eī, ut eae, ut ea īnsuēscerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) īnsuēsce | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) īnsuēscite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) īnsuēscitō | (is, ea, id) īnsuēscitō | ― ― | (vōs) īnsuēscitōte | (eī, eae, ea) īnsuēscuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) īnsuēscere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) īnsuēsciminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) īnsuēscitor | (is, ea, id) īnsuēscitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) īnsuēscuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||