intero

Latín

intero
clásico (AFI)	/ˈin.te.roː/
eclesiástico (AFI)	/ˈin.te.ro/
clásico (AFI)	/ˈin.te.roː/
eclesiástico (AFI)	/ˈin.te.ro/
silabación	in-te-rō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	in.te.ro, in.te.roː

Etimología 1

Del prefijo in-₁ (preposición) y terō ('frotar').^[1]

Verbo transitivo

1: Desmenuzar o pulverizar frotando y dejando caer o espolvoreando dentro de algo.^[1]
2: Desmenuzar, desmigajar.^[1]

Conjugación

Conjugación de interō, interere, intrīvī, intrītum (tercera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	interere, intrīvisse
Infinitivo pasivo	interī
Participio activo	interēns, intrītūrus
Participio pasivo	interendus, intrītus
Gerundio	interendī, interendō, interendum
Supino	intrītum, intrītū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego interō	tū interis	is, ea, id interit	nōs interimus	vōs interitis	eī, eae, ea interunt
Pretérito imperfecto	ego interēbam	tū interēbās	is, ea, id interēbat	nōs interēbāmus	vōs interēbātis	eī, eae, ea interēbant
Futuro	ego interam	tū interēs	is, ea, id interēt	nōs interēmus	vōs interētis	eī, eae, ea interent
Pretérito perfecto	ego intrīvī	tū intrīvistī	is, ea, id intrīvit	nōs intrīvimus	vōs intrīvistis	eī, eae, ea intrīvērunt, intrīvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego intrīveram	tū intrīverās	is, ea, id intrīverat	nōs intrīverāmus	vōs intrīverātis	eī, eae, ea intrīverant
Futuro perfecto	ego intrīverō	tū intrīveris	is, ea, id intrīverit	nōs intrīverimus	vōs intrīveritis	eī, eae, ea intrīverint
Presente pasivo	ego interor	tū intereris, interere	is, ea, id interitur	nōs interimur	vōs interiminī	eī, eae, ea interuntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego interēbar	tū interēbāris, interēbāre	is, ea, id interēbātur	nōs interēbāmur	vōs interēbāminī	eī, eae, ea interēbantur
Futuro pasivo	ego interar	tū interēris, interēre	is, ea, id interētur	nōs interēmur	vōs interēminī	eī, eae, ea interentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego interam	ut tū interās	ut is, ut ea, ut id interat	ut nōs interāmus	ut vōs interātis	ut eī, ut eae, ut ea interant
Pretérito imperfecto	ut ego intererem	ut tū intererēs	ut is, ut ea, ut id intereret	ut nōs intererēmus	ut vōs intererētis	ut eī, ut eae, ut ea intererent
Pretérito perfecto	ut ego intrīverim	ut tū intrīverīs	ut is, ut ea, ut id intrīverit	ut nōs intrīverīmus	ut vōs intrīverītis	ut eī, ut eae, ut ea intrīverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego intrīvissem	ut tū intrīvissēs	ut is, ut ea, ut id intrīvisset	ut nōs intrīvissēmus	ut vōs intrīvissētis	ut eī, ut eae, ut ea intrīvissent
Presente pasivo	ut ego interar	ut tū interāris, interāre	ut is, ut ea, ut id interātur	ut nōs interāmur	ut vōs interāminī	ut eī, ut eae, ut ea interantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego intererer	ut tū intererēris, intererēre	ut is, ut ea, ut id intererētur	ut nōs intererēmur	ut vōs intererēminī	ut eī, ut eae, ut ea intererentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) intere	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) interite	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) interitō	(is, ea, id) interitō	― ―	(vōs) interitōte	(eī, eae, ea) interuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) interere	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) interiminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) interitor	(is, ea, id) interitor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) interuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Etimología 2

de intrā ("dentro de").^[1]

Verbo transitivo e intransitivo

1: Variante de intrō ('entrar').^[1]

Conjugación

Conjugación de interō, interāre, interāvī, interātum (primera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	interāre, interāvisse
Infinitivo pasivo	interārī
Participio activo	interāns, interātūrus
Participio pasivo	interandus, interātus
Gerundio	interandī, interandō, interandum
Supino	interātum, interātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego interō	tū interās	is, ea, id interat	nōs interāmus	vōs interātis	eī, eae, ea interant
Pretérito imperfecto	ego interābam	tū interābās	is, ea, id interābat	nōs interābāmus	vōs interābātis	eī, eae, ea interābant
Futuro	ego interābō	tū interābis	is, ea, id interābit	nōs interābimus	vōs interābitis	eī, eae, ea interābunt
Pretérito perfecto	ego interāvī	tū interāvistī	is, ea, id interāvit	nōs interāvimus	vōs interāvistis	eī, eae, ea interāvērunt, interāvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego interāveram	tū interāverās	is, ea, id interāverat	nōs interāverāmus	vōs interāverātis	eī, eae, ea interāverant
Futuro perfecto	ego interāverō	tū interāveris	is, ea, id interāverit	nōs interāverimus	vōs interāveritis	eī, eae, ea interāverint
Presente pasivo	ego interor	tū interāris, interāre	is, ea, id interātur	nōs interāmur	vōs interāminī	eī, eae, ea interantur
Pretérito imperfecto pasivo	ego interābar	tū interābāris, interābāre	is, ea, id interābātur	nōs interābāmur	vōs interābāminī	eī, eae, ea interābantur
Futuro pasivo	ego interābor	tū interāberis, interābere	is, ea, id interābitur	nōs interābimur	vōs interābiminī	eī, eae, ea interābuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego interem	ut tū interēs	ut is, ut ea, ut id interet	ut nōs interēmus	ut vōs interētis	ut eī, ut eae, ut ea interent
Pretérito imperfecto	ut ego interārem	ut tū interārēs	ut is, ut ea, ut id interāret	ut nōs interārēmus	ut vōs interārētis	ut eī, ut eae, ut ea interārent
Pretérito perfecto	ut ego interāverim	ut tū interāverīs	ut is, ut ea, ut id interāverit	ut nōs interāverīmus	ut vōs interāverītis	ut eī, ut eae, ut ea interāverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego interāvissem	ut tū interāvissēs	ut is, ut ea, ut id interāvisset	ut nōs interāvissēmus	ut vōs interāvissētis	ut eī, ut eae, ut ea interāvissent
Presente pasivo	ut ego interer	ut tū interēris, interēre	ut is, ut ea, ut id interētur	ut nōs interēmur	ut vōs interēminī	ut eī, ut eae, ut ea interentur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego interārer	ut tū interārēris, interārēre	ut is, ut ea, ut id interārētur	ut nōs interārēmur	ut vōs interārēminī	ut eī, ut eae, ut ea interārentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) interā	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) interāte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) interātō	(is, ea, id) interātō	― ―	(vōs) interātōte	(eī, eae, ea) interantō
Presente pasivo	― ―	(tū) interāre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) interāminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) interātor	(is, ea, id) interātor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) interantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Referencias y notas

1 2 3 4 5 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.

[ol-1] 1 2 3 4 5 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.

[1]