Ir al contenido

miner

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  Miner, minèr
miner
central (AFI) [miˈne]
valenciano (AFI) [miˈneɾ]
baleárico (AFI) [miˈne]
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
variantes minaire

Etimología 1

[editar]

De mina y el sufijo -er.

Adjetivo

[editar]

miner¦plural: miners¦femenino: minera¦femenino plural: mineres

1
Minero.[1]

Sustantivo masculino y femenino

[editar]

miner¦plural: miners¦femenino: minera¦femenino plural: mineres

2 Ocupaciones
Minero.
miner
pronunciación (AFI) [mi.ne]
longitud silábica bisílaba
homófonos minai, miné, minée, minées, minés, minez
rima e

Etimología 1

[editar]

Del francés medio miner, y este del francés antiguo miner, del francés antiguo -er.

Verbo transitivo

[editar]
1
Minar.[2]

Conjugación

[editar]
Conjugación de minerparadigma: aimer (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo miner avoir miné
Gerundio minant en (ayant) miné
Participio miné
Formas personales
Modo indicativo
je/j' tu il, elle, on nous vous ils/elles
Presente je/j'mine tumines il, elle, onmine nousminons vousminez ils/ellesminent
Pretérito imperfecto je/j'minais tuminais il, elle, onminait nousminions vousminiez ils/ellesminaient
Pretérito perfecto je/j'minai tuminas il, elle, onmina nousminâmes vousminâtes ils/ellesminèrent
Pretérito pluscuamperfecto je/j'avais miné tuavais miné il, elle, onavait miné nousavions miné vousaviez miné ils/ellesavaient miné
Pretérito perfecto compuesto je/j'ai miné tuas miné il, elle, ona miné nousavons miné vousavez miné ils/ellesont miné
Futuro je/j'minerai tumineras il, elle, onminera nousminerons vousminerez ils/ellesmineront
Futuro compuesto je/j'aurai miné tuauras miné il, elle, onaura miné nousaurons miné vousaurez miné ils/ellesauront miné
Pretérito anterior je/j'eus miné tueus miné il, elle, oneut miné nouseûmes miné vouseûtes miné ils/elleseurent miné
Modo condicional
je/j' tu il, elle, on nous vous ils/elles
Condicional simple je/j'minerais tuminerais il, elle, onminerait nousminerions vousmineriez ils/ellesmineraient
Condicional compuesto je/j'aurais miné tuaurais miné il, elle, onaurait miné nousaurions miné vousauriez miné ils/ellesauraient miné
Modo subjuntivo
que je/j' que tu qu'il, qu'elle, qu'on que nous que vous qu'ils, qu'elles
Presente que je/j'mine que tumines qu'il, qu'elle, qu'onmine que nousminions que vousminiez qu'ils, qu'ellesminent
Pretérito imperfecto que je/j'minasse que tuminasses qu'il, qu'elle, qu'onminât que nousminassions que vousminassiez qu'ils, qu'ellesminassent
Pretérito perfecto que je/j'aie miné que tuaies miné qu'il, qu'elle, qu'onait miné que nousayons miné que vousayez miné qu'ils, qu'ellesaient miné
Pretérito pluscuamperfecto que je/j'eusse miné que tueusses miné qu'il, qu'elle, qu'oneût miné que nouseussions miné que vouseussiez miné qu'ils, qu'elleseussent miné
Modo imperativo
(tu) (nous) (vous)
Presente (tu)mine (nous)minons (vous)minez
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Información adicional

[editar]

Francés antiguo

[editar]
miner
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

De mine y el sufijo -er.

Verbo transitivo

[editar]
1
Escavar o excavar.
2
Minar.

Información adicional

[editar]

Francés medio

[editar]
miner
pronunciación falta agregar

Etimología 1

[editar]

Del francés antiguo miner.

Verbo transitivo

[editar]
1
Minar.

Información adicional

[editar]
miner
Received Pronunciation (AFI) /ˈmʌɪ.nə/
General American, Canadá (AFI) /ˈmaɪ.nɚ/ EE. UU.
Australia (AFI) /ˈmɑɪ.nə/
homófonos minor, mynah

Etimología 1

[editar]

Del francés antiguo mineour.[3]

Sustantivo

[editar]

miner¦plural: miners

1
Minero.

Información adicional

[editar]

Véase también

[editar]
miner
clásico (AFI) /ˈmi.ner/
eclesiástico (AFI) /ˈmi.ner/
silabación mi-ner
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima i.ner

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular del presente activo de subjuntivo de minor.

Rumano

[editar]
miner
pronunciación (AFI) /mi.ner/
silabación mi-ner
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Del francés mineur[4], y este del francés medio mineur, del francés antiguo minour.

Sustantivo masculino

[editar]
1
Minero.

Información adicional

[editar]

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de miner(regular) []
Singular Plural
Nom./acc. indefinido sg.miner pl.mineri
Gen./dat. indefinido sg.miner pl.mineri
Nom./acc. definido sg.minerul pl.minerii
Gen./dat. definido sg.minerului pl.minerilor
Vocativo sg.minerule pl.minerilor

Referencias y notas

[editar]
  1. «miner» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  2. «miner» en Dictionnaire de l'Académie Française. Editorial: Hachette. 8.ª ed, París.
  3. «miner» en Online Etymology Dictionary. Douglas Harper.
  4. «miner» en DEX online.