operatio
Apariencia
| operatio | |
| clásico (AFI) | /o.peˈraː.ti.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /o.peˈra.ti.o/ |
| silabación | o-pe-rā-ti-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rimas | a.ti.o, aː.ti.oː |
Etimología
[editar]De operor, -ārī ('trabajar') y el sufijo tiō,[1] aquel mediante derivación regresiva de operātus ('ocupado'),[2] este de opera ('actividad') y el sufijo -ātus2, y aquel de opus ('trabajo').[1]
Sustantivo femenino
[editar]Descendientes
[editar]Declinación
[editar]Declinación de operātiō, operātiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. operātiō | pl. operātiōnēs |
| Genitivo | sg. operātiōnis | pl. operātiōnum |
| Dativo | sg. operātiōnī | pl. operātiōnibus |
| Acusativo | sg. operātiōnem | pl. operātiōnēs |
| Ablativo | sg. operātiōne | pl. operātiōnibus |
| Vocativo | sg. operātiō | pl. operātiōnēs |