operatio
Apariencia
| operātiō | |
| clásico (AFI) | [ɔ.pɛˈraː.tɪ.oː] |
Etimología
[editar]De operor, -ārī ('trabajar') y el sufijo tiō,[1] aquel mediante derivación regresiva de operātus ('ocupado'),[2] este de opera ('actividad') y el sufijo -ātus2, y aquel de opus ('trabajo').[1]
Sustantivo femenino
[editar]Descendientes
[editar]Declinación
[editar]Declinación de operātiō, operātiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. operātiō | pl. operātiōnēs |
| Genitivo | sg. operātiōnis | pl. operātiōnum |
| Dativo | sg. operātiōnī | pl. operātiōnibus |
| Acusativo | sg. operātiōnem | pl. operātiōnēs |
| Ablativo | sg. operātiōne | pl. operātiōnibus |
| Vocativo | sg. operātiō | pl. operātiōnēs |