vulgo
Apariencia
| vulgo | |
| pronunciación (AFI) | [ˈbulɣ̞o] |
| silabación | vul-go |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | ul.go |
Etimología 1
[editar]Del latín vulgus.
Sustantivo masculino
[editar]vulgo ¦ plural: vulgos
- 1
- Conjunto de las capas populares de una sociedad.
- 2
- Por extensión, conjunto de los legos en una determinada materia.
- Uso: despectivo
- 3
- Casa, inmueble o domicilio en el que se ejerce la prostitución.
- Ámbito: España
- Uso: jergal, anticuado
- Sinónimos: véase prostíbulo en nuestro tesauro.
Adverbio
[editar]- 4
- En el uso mayoritario.
- Sinónimos: comúnmente, vulgarmente.
Información adicional
[editar]- Cognados: divulgar, vulgar, vulgaridad, vulgata
Traducciones
[editar]| vulgo | |
| pronunciación (AFI) | [ˈvʊl.ɡo] |
Etimología 1
[editar]Del latín vulgo, y este del latín vulgus.
Adverbio
[editar]- 1
- Vulgo; en el uso mayoritario o común.
- 2
- Alias, conocido como; úsase pospuesto a un nombre para introducir un alias o título.
- Ejemplo:
Der erste namentlich bekannte Kapellmeister der Gnadenwalder Musikkapelle war ein gewisser Georg Pfurtscheller, vulgo Musik-Jörg→ El primer maestro compositor de la capilla musical de Gnadenwald cuyo nombre se conoce fue un cierto Georg Pfurtscheller, alias Jörg el de la música«Chronik». 25 oct 2015.
- Ejemplo:
| vulgo | |
| pronunciación (AFI) | [vyl.ɡo] |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | o |
Etimología 1
[editar]Del latín vulgo, y este del latín vulgus.
Adverbio
[editar]- 1
- Vulgo; en el uso mayoritario o común.
- Uso: poco usado
Gallego
[editar]| vulgo | |
| no gheadante (AFI) | [ˈbuɫɣ̞ʊ] |
| gheadante (AFI) | [ˈbulħʊ] |
| silabación | vul-go |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | ul.go, ul.ħo |
Etimología 1
[editar]Del latín vulgus.
Sustantivo masculino
[editar]vulgo ¦ plural: vulgos
| vulgo | |
| clásico (AFI) | /ˈwul.go/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈvul.go/ |
| silabación | vul-go |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| variantes | volgō[1], volgō[2] |
| rima | ul.go |
Etimología 1
[editar]De vulgus ('vulgo') y el sufijo ō2.[3].
Adverbio
[editar]- 1
- Vulgo; en el uso mayoritario o común.
- 2
- Vulgar, comúnmente.
- 3
- En masa, indistintamente.
- 4
- Públicamente.
- 5
- Universalmente.
Etimología 2
[editar]De vulgus.
Verbo transitivo
[editar]- 1
- Propagar, generalizar, divulgar.
- 2
- Facilitar a todos (algo).
Conjugación
[editar]Conjugación de vulgō, vulgāre, vulgāvī, vulgātum (primera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | vulgāre, vulgāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | vulgārī | |||||
| Participio activo | vulgāns, vulgātūrus | |||||
| Participio pasivo | vulgandus, vulgātus | |||||
| Gerundio | vulgandī, vulgandō, vulgandum | |||||
| Supino | vulgātum, vulgātū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego vulgō | tū vulgās | is, ea, id vulgat | nōs vulgāmus | vōs vulgātis | eī, eae, ea vulgant |
| Pretérito imperfecto | ego vulgābam | tū vulgābās | is, ea, id vulgābat | nōs vulgābāmus | vōs vulgābātis | eī, eae, ea vulgābant |
| Futuro | ego vulgābō | tū vulgābis | is, ea, id vulgābit | nōs vulgābimus | vōs vulgābitis | eī, eae, ea vulgābunt |
| Pretérito perfecto | ego vulgāvī | tū vulgāvistī | is, ea, id vulgāvit | nōs vulgāvimus | vōs vulgāvistis | eī, eae, ea vulgāvērunt, vulgāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego vulgāveram | tū vulgāverās | is, ea, id vulgāverat | nōs vulgāverāmus | vōs vulgāverātis | eī, eae, ea vulgāverant |
| Futuro perfecto | ego vulgāverō | tū vulgāveris | is, ea, id vulgāverit | nōs vulgāverimus | vōs vulgāveritis | eī, eae, ea vulgāverint |
| Presente pasivo | ego vulgor | tū vulgāris, vulgāre | is, ea, id vulgātur | nōs vulgāmur | vōs vulgāminī | eī, eae, ea vulgantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego vulgābar | tū vulgābāris, vulgābāre | is, ea, id vulgābātur | nōs vulgābāmur | vōs vulgābāminī | eī, eae, ea vulgābantur |
| Futuro pasivo | ego vulgābor | tū vulgāberis, vulgābere | is, ea, id vulgābitur | nōs vulgābimur | vōs vulgābiminī | eī, eae, ea vulgābuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego vulgem | ut tū vulgēs | ut is, ut ea, ut id vulget | ut nōs vulgēmus | ut vōs vulgētis | ut eī, ut eae, ut ea vulgent |
| Pretérito imperfecto | ut ego vulgārem | ut tū vulgārēs | ut is, ut ea, ut id vulgāret | ut nōs vulgārēmus | ut vōs vulgārētis | ut eī, ut eae, ut ea vulgārent |
| Pretérito perfecto | ut ego vulgāverim | ut tū vulgāverīs | ut is, ut ea, ut id vulgāverit | ut nōs vulgāverīmus | ut vōs vulgāverītis | ut eī, ut eae, ut ea vulgāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego vulgāvissem | ut tū vulgāvissēs | ut is, ut ea, ut id vulgāvisset | ut nōs vulgāvissēmus | ut vōs vulgāvissētis | ut eī, ut eae, ut ea vulgāvissent |
| Presente pasivo | ut ego vulger | ut tū vulgēris, vulgēre | ut is, ut ea, ut id vulgētur | ut nōs vulgēmur | ut vōs vulgēminī | ut eī, ut eae, ut ea vulgentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego vulgārer | ut tū vulgārēris, vulgārēre | ut is, ut ea, ut id vulgārētur | ut nōs vulgārēmur | ut vōs vulgārēminī | ut eī, ut eae, ut ea vulgārentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) vulgā | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) vulgāte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) vulgātō | (is, ea, id) vulgātō | ― ― | (vōs) vulgātōte | (eī, eae, ea) vulgantō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) vulgāre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) vulgāminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) vulgātor | (is, ea, id) vulgātor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) vulgantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
| vulgo | |
| brasilero (AFI) | /ˈvuw.gu/ |
| europeo (AFI) | /ˈvul.gu/ |
| silabación | vul-go |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | uw.gu, ul.gu |
Etimología 1
[editar]Del latín vulgus.
Sustantivo masculino
[editar]vulgo ¦ plural: vulgos
Adverbio
[editar]- 2
- Vulgo; en el uso mayoritario o común.
| vulgo | |
| pronunciación (AFI) | [ˈvɵl.gʊ] |
Etimología 1
[editar]Acortamiento (apócope) de vulgär y este del alemán vulgär, del francés vulgaire, y este del latín vulgaris, derivado de vulgus.
Adjetivo
[editar]| Singular y plural |
|---|
| vulgo |
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:ul.go
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Términos despectivos
- ES:España
- ES:Europa
- ES:Términos jergales
- ES:Términos anticuados
- ES:Adverbios
- Alemán
- DE:Palabras provenientes del latín
- DE:Adverbios
- Francés
- FR:Palabras bisílabas
- FR:Rimas:o
- FR:Palabras provenientes del latín
- FR:Adverbios
- FR:Términos infrecuentes
- Gallego
- GL:Palabras llanas
- GL:Palabras bisílabas
- GL:Rimas:ul.go
- GL:Rimas:ul.ħo
- GL:Palabras provenientes del latín
- GL:Sustantivos masculinos
- GL:Sustantivos
- GL:Sustantivos regulares
- Latín
- LA:Palabras llanas
- LA:Palabras bisílabas
- LA:Rimas:ul.go
- LA:Palabras con el sufijo -o
- LA:Palabras con el sufijo -o (adv.)
- LA:Adverbios
- LA:Palabras endógenas
- LA:Verbos transitivos
- LA:Verbos
- LA:Verbos de la primera conjugación
- LA:Verbos regulares
- Portugués
- PT:Palabras llanas
- PT:Palabras bisílabas
- PT:Rimas:uw.gu
- PT:Rimas:ul.gu
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Sustantivos masculinos
- PT:Sustantivos
- PT:Sustantivos regulares
- PT:Adverbios
- Sueco
- SV:Palabras formadas por acortamiento
- SV:Adjetivos
- SV:Términos jergales