Ir al contenido

vulgo

De Wikcionario, el diccionario libre
vulgo
pronunciación (AFI) [ˈbulɣ̞o]
silabación vul-go
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima ul.go

Etimología 1

[editar]

Del latín vulgus.

Sustantivo masculino

[editar]

vulgo¦plural: vulgos

1
Conjunto de las capas populares de una sociedad.
2
Por extensión, conjunto de los legos en una determinada materia.
  • Uso: despectivo
3
Casa, inmueble o domicilio en el que se ejerce la prostitución.
  • Ámbito: España
  • Uso: jergal, anticuado
  • Sinónimos: véase prostíbulo en nuestro tesauro.

Adverbio

[editar]
4
En el uso mayoritario.

Información adicional

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []
vulgo
pronunciación (AFI) [ˈvʊl.ɡo]

Etimología 1

[editar]

Del latín vulgo, y este del latín vulgus.

Adverbio

[editar]
1
Vulgo; en el uso mayoritario o común.
2
Alias, conocido como; úsase pospuesto a un nombre para introducir un alias o título.
  • Ejemplo: 

    Der erste namentlich bekannte Kapellmeister der Gnadenwalder Musikkapelle war ein gewisser Georg Pfurtscheller, vulgo Musik-Jörg El primer maestro compositor de la capilla musical de Gnadenwald cuyo nombre se conoce fue un cierto Georg Pfurtscheller, alias Jörg el de la música«Chronik». 25 oct 2015.

vulgo
pronunciación (AFI) [vyl.ɡo]
longitud silábica bisílaba
rima o

Etimología 1

[editar]

Del latín vulgo, y este del latín vulgus.

Adverbio

[editar]
1
Vulgo; en el uso mayoritario o común.
  • Uso: poco usado

Gallego

[editar]
vulgo
no gheadante (AFI) [ˈbuɫɣ̞ʊ]
gheadante (AFI) [ˈbulħʊ]
silabación vul-go
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas ul.go, ul.ħo

Etimología 1

[editar]

Del latín vulgus.

Sustantivo masculino

[editar]

vulgo¦plural: vulgos

1
Vulgo, chusma, populacho.
vulgo
clásico (AFI) /ˈwul.go/
eclesiástico (AFI) /ˈvul.go/
silabación vul-go
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
variantes volgō[1], volgō[2]
rima ul.go

Etimología 1

[editar]

De vulgus ('vulgo') y el sufijo ō2.[3].

Adverbio

[editar]
1
Vulgo; en el uso mayoritario o común.
2
Vulgar, comúnmente.
3
En masa, indistintamente.
4
Públicamente.
5
Universalmente.

Etimología 2

[editar]

De vulgus.

Verbo transitivo

[editar]
1
Propagar, generalizar, divulgar.
2
Facilitar a todos (algo).

Conjugación

[editar]
Conjugación de vulgō, vulgāre, vulgāvī, vulgātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo vulgāre, vulgāvisse
Infinitivo pasivo vulgārī
Participio activo vulgāns, vulgātūrus
Participio pasivo vulgandus, vulgātus
Gerundio vulgandī, vulgandō, vulgandum
Supino vulgātum, vulgātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egovulgō vulgās is, ea, idvulgat nōsvulgāmus vōsvulgātis eī, eae, eavulgant
Pretérito imperfecto egovulgābam vulgābās is, ea, idvulgābat nōsvulgābāmus vōsvulgābātis eī, eae, eavulgābant
Futuro egovulgābō vulgābis is, ea, idvulgābit nōsvulgābimus vōsvulgābitis eī, eae, eavulgābunt
Pretérito perfecto egovulgāvī vulgāvistī is, ea, idvulgāvit nōsvulgāvimus vōsvulgāvistis eī, eae, eavulgāvērunt, vulgāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egovulgāveram vulgāverās is, ea, idvulgāverat nōsvulgāverāmus vōsvulgāverātis eī, eae, eavulgāverant
Futuro perfecto egovulgāverō vulgāveris is, ea, idvulgāverit nōsvulgāverimus vōsvulgāveritis eī, eae, eavulgāverint
Presente pasivo egovulgor vulgāris, vulgāre is, ea, idvulgātur nōsvulgāmur vōsvulgāminī eī, eae, eavulgantur
Pretérito imperfecto pasivo egovulgābar vulgābāris, vulgābāre is, ea, idvulgābātur nōsvulgābāmur vōsvulgābāminī eī, eae, eavulgābantur
Futuro pasivo egovulgābor vulgāberis, vulgābere is, ea, idvulgābitur nōsvulgābimur vōsvulgābiminī eī, eae, eavulgābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egovulgem ut tūvulgēs ut is, ut ea, ut idvulget ut nōsvulgēmus ut vōsvulgētis ut eī, ut eae, ut eavulgent
Pretérito imperfecto ut egovulgārem ut tūvulgārēs ut is, ut ea, ut idvulgāret ut nōsvulgārēmus ut vōsvulgārētis ut eī, ut eae, ut eavulgārent
Pretérito perfecto ut egovulgāverim ut tūvulgāverīs ut is, ut ea, ut idvulgāverit ut nōsvulgāverīmus ut vōsvulgāverītis ut eī, ut eae, ut eavulgāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egovulgāvissem ut tūvulgāvissēs ut is, ut ea, ut idvulgāvisset ut nōsvulgāvissēmus ut vōsvulgāvissētis ut eī, ut eae, ut eavulgāvissent
Presente pasivo ut egovulger ut tūvulgēris, vulgēre ut is, ut ea, ut idvulgētur ut nōsvulgēmur ut vōsvulgēminī ut eī, ut eae, ut eavulgentur
Pretérito imperfecto pasivo ut egovulgārer ut tūvulgārēris, vulgārēre ut is, ut ea, ut idvulgārētur ut nōsvulgārēmur ut vōsvulgārēminī ut eī, ut eae, ut eavulgārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)vulgā (is, ea, id) (vōs)vulgāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)vulgātō (is, ea, id)vulgātō (vōs)vulgātōte (eī, eae, ea)vulgantō
Presente pasivo (tū)vulgāre (is, ea, id) (vōs)vulgāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)vulgātor (is, ea, id)vulgātor (vōs) (eī, eae, ea)vulgantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad
vulgo
brasilero (AFI) /ˈvuw.gu/
europeo (AFI) /ˈvul.gu/
silabación vul-go
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas uw.gu, ul.gu

Etimología 1

[editar]

Del latín vulgus.

Sustantivo masculino

[editar]

vulgo¦plural: vulgos

1
Vulgo, chusma, populacho.

Adverbio

[editar]
2
Vulgo; en el uso mayoritario o común.
vulgo
pronunciación (AFI) [ˈvɵl.gʊ]

Etimología 1

[editar]

Acortamiento (apócope) de vulgär y este del alemán vulgär, del francés vulgaire, y este del latín vulgaris, derivado de vulgus.

Adjetivo

[editar]
Singular y plural
vulgo
1
Vulgar, ordinario, grosero.

Referencias y notas

[editar]
  1. arcaica
  2. arcaica
  3. Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.