Ir al contenido

ambio

De Wikcionario, el diccionario libre
ambiō
clásico (AFI) [ˈam.bɪ.o:]

Etimología

[editar]

Del prefijo ambi- ('alrededor') y eō, īre ('ir').

Verbo transitivo

[editar]
1
Andar alrededor, dar vuelta alrededor de.
2
Rodear, circundar.
3
Solicitar, rondar a uno pidiendo.
4
Cortejar, hacer la corte.

Conjugación

[editar]
Conjugación de ambiō, ambīre, ambiī, ambītum(cuarta conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo ambīre, ambiisse, ambīvisse
Infinitivo pasivo ambīrī
Participio activo ambiēns, ambītūrus
Participio pasivo ambiendus, ambītus
Gerundio ambiendī, ambiendō, ambiendum
Supino ambītum, ambītū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egoambiō ambīs is, ea, idambit nōsambīmus vōsambītis eī, eae, eaambiunt
Pretérito imperfecto egoambiēbam ambiēbās is, ea, idambiēbat nōsambiēbāmus vōsambiēbātis eī, eae, eaambiēbant
Futuro egoambiam ambiēs is, ea, idambiet nōsambiēmus vōsambiētis eī, eae, eaambient
Pretérito perfecto egoambiī, ambīvī ambiistī, ambīvistī is, ea, idambiit, ambīvit nōsambiimus, ambīvimus vōsambiistis, ambīvistis eī, eae, eaambiērunt, ambīvērunt, ambiēre, ambīvēre
Pretérito pluscuamperfecto egoambieram, ambīveram ambierās, ambīverās is, ea, idambierat, ambīverat nōsambierāmus, ambīverāmus vōsambierātis, ambīverātis eī, eae, eaambierant, ambīverant
Futuro perfecto egoambierō, ambīverō ambieris, ambīveris is, ea, idambierit, ambīverit nōsambierimus, ambīverimus vōsambieritis, ambīveritis eī, eae, eaambierint, ambīverint
Futuro sigmático egoambīssō ambīssis is, ea, idambīssit nōsambīssimus vōsambīssitis eī, eae, eaambīssint
Presente pasivo egoambior ambīris, ambīre is, ea, idambītur nōsambīmur vōsambīminī eī, eae, eaambiuntur
Pretérito imperfecto pasivo egoambiēbar ambiēbāris, ambiēbāre is, ea, idambiēbātur nōsambiēbāmur vōsambiēbāminī eī, eae, eaambiēbantur
Futuro pasivo egoambiar ambiēris, ambiēre is, ea, idambiētur nōsambiēmur vōsambiēminī eī, eae, eaambientur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egoambiam ut tūambiās ut is, ut ea, ut idambiat ut nōsambiāmus ut vōsambiātis ut eī, ut eae, ut eaambiant
Pretérito imperfecto ut egoambīrem ut tūambīrēs ut is, ut ea, ut idambīret ut nōsambīrēmus ut vōsambīrētis ut eī, ut eae, ut eaambīrent
Pretérito perfecto ut egoambierim, ambīverim ut tūambierīs, ambīverīs ut is, ut ea, ut idambierit, ambīverit ut nōsambierīmus, ambīverīmus ut vōsambierītis, ambīverītis ut eī, ut eae, ut eaambierint, ambīverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egoambiissem, ambīvissem ut tūambiissēs, ambīvissēs ut is, ut ea, ut idambiisset, ambīvisset ut nōsambiissēmus, ambīvissēmus ut vōsambiissētis, ambīvissētis ut eī, ut eae, ut eaambiissent, ambīvissent
Aorista sigmático ut egoambīssim ut tūambīssīs ut is, ut ea, ut idambīssīt ut nōsambīssīmus ut vōsambīssītis ut eī, ut eae, ut eaambīssint
Presente pasivo ut egoambiar ut tūambiāris, ambiāre ut is, ut ea, ut idambiātur ut nōsambiāmur ut vōsambiāminī ut eī, ut eae, ut eaambiantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egoambīrer ut tūambīrēris, ambīrēre ut is, ut ea, ut idambīrētur ut nōsambīrēmur ut vōsambīrēminī ut eī, ut eae, ut eaambīrentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)ambī (is, ea, id) (vōs)ambīte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)ambītō (is, ea, id)ambītō (vōs)ambītōte (eī, eae, ea)ambiuntō
Presente pasivo (tū)ambīre (is, ea, id) (vōs)ambīminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)ambītor (is, ea, id)ambītor (vōs) (eī, eae, ea)ambiuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]