faveo
| faveō | |
| clásico (AFI) | [ˈfa.wɛ.oː] |
Etimología
[editar]Del protoitálico *faw-ē-, y este del protoindoeuropeo *bʰh₂w-eh₁- ("ser favorable con").[1] Compárese el irlandés antiguo báe ('ganancias') y el sánscrito भूष् (bhūṣ-, "esforzarse por alguien").[1]
→ Faunus, fīō, fuī
Verbo intransitivo
[editar]- 1
- Generalmente con dativo: ser favorable con, favorecer, propiciar, apoyar, respaldar, promover, etc.[2]
- 2
- Ser indulgente con.[2]
- d
- Inclinarse por (una política, filosofía, etc.).[2]
Conjugación
[editar]Conjugación de faveō, favēre, fāvī, fautum (segunda conjugación, defectivo, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | favēre, fāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | favērī | |||||
| Participio activo | favēns, fautūrus | |||||
| Participio pasivo | favendus, fautus | |||||
| Gerundio | favendī, favendō, favendum | |||||
| Supino | fautum, fautū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | faveō | favēs | (id) favet | favēmus | favētis | favent |
| Pretérito imperfecto | favēbam | favēbās | (id) favēbat | favēbāmus | favēbātis | favēbant |
| Futuro | favēbō | favēbis | (id) favēbit | favēbimus | favēbitis | favēbunt |
| Pretérito perfecto | fāvī | fāvistī | (id) fāvit | fāvimus | fāvistis | fāvērunt, fāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | fāveram | fāverās | (id) fāverat | fāverāmus | fāverātis | fāverant |
| Futuro perfecto | fāverō | fāveris | (id) fāverit | fāverimus | fāveritis | fāverint |
| Presente pasivo | ― | ― | (id) favētur | ― | ― | ― |
| Pretérito imperfecto pasivo | ― | ― | (id) favēbātur | ― | ― | ― |
| Futuro pasivo | ― | ― | (id) favēbitur | ― | ― | ― |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | faveam | faveās | (id) faveat | faveāmus | faveātis | faveant |
| Pretérito imperfecto | favērem | favērēs | (id) favēret | favērēmus | favērētis | favērent |
| Pretérito perfecto | fāverim | fāverīs | (id) fāverit | fāverīmus | fāverītis | fāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | fāvissem | fāvissēs | (id) fāvisset | fāvissēmus | fāvissētis | fāvissent |
| Presente pasivo | ― | ― | (id) faveātur | ― | ― | ― |
| Pretérito imperfecto pasivo | ― | ― | (id) favērētur | ― | ― | ― |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― | favē | (id) ― | ― | favēte | ― |
| Futuro | ― | favētō | (id) favētō | ― | favētōte | faventō |
| Presente pasivo | ― | ― | (id) ― | ― | ― | ― |
| Futuro pasivo | ― | ― | (id) favētor | ― | ― | ― |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||