Ir al contenido

levo

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  levó
levo
pronunciación (AFI) [ˈleβ̞o]
silabación le-vo
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima e.bo

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de levar.
levo
clásico (AFI) /ˈle.wo/
eclesiástico (AFI) /ˈle.vo/
silabación le-vo
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas e.wo, e.vo

Etimología 1

[editar]

De levis1 ('liviano') y el sufijo ō3.[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Levantar, alzar.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de levō, levāre, levāvī, levātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo levāre, levāvisse
Infinitivo pasivo levārī
Participio activo levāns, levātūrus
Participio pasivo levandus, levātus
Gerundio levandī, levandō, levandum
Supino levātum, levātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egolevō levās is, ea, idlevat nōslevāmus vōslevātis eī, eae, ealevant
Pretérito imperfecto egolevābam levābās is, ea, idlevābat nōslevābāmus vōslevābātis eī, eae, ealevābant
Futuro egolevābō levābis is, ea, idlevābit nōslevābimus vōslevābitis eī, eae, ealevābunt
Pretérito perfecto egolevāvī levāvistī is, ea, idlevāvit nōslevāvimus vōslevāvistis eī, eae, ealevāvērunt, levāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egolevāveram levāverās is, ea, idlevāverat nōslevāverāmus vōslevāverātis eī, eae, ealevāverant
Futuro perfecto egolevāverō levāveris is, ea, idlevāverit nōslevāverimus vōslevāveritis eī, eae, ealevāverint
Futuro sigmático egolevāssō levāssis is, ea, idlevāssit nōslevāssimus vōslevāssitis eī, eae, ealevāssint
Presente pasivo egolevor levāris, levāre is, ea, idlevātur nōslevāmur vōslevāminī eī, eae, ealevantur
Pretérito imperfecto pasivo egolevābar levābāris, levābāre is, ea, idlevābātur nōslevābāmur vōslevābāminī eī, eae, ealevābantur
Futuro pasivo egolevābor levāberis, levābere is, ea, idlevābitur nōslevābimur vōslevābiminī eī, eae, ealevābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egolevem ut tūlevēs ut is, ut ea, ut idlevet ut nōslevēmus ut vōslevētis ut eī, ut eae, ut ealevent
Pretérito imperfecto ut egolevārem ut tūlevārēs ut is, ut ea, ut idlevāret ut nōslevārēmus ut vōslevārētis ut eī, ut eae, ut ealevārent
Pretérito perfecto ut egolevāverim ut tūlevāverīs ut is, ut ea, ut idlevāverit ut nōslevāverīmus ut vōslevāverītis ut eī, ut eae, ut ealevāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egolevāvissem ut tūlevāvissēs ut is, ut ea, ut idlevāvisset ut nōslevāvissēmus ut vōslevāvissētis ut eī, ut eae, ut ealevāvissent
Aorista sigmático ut egolevāssim ut tūlevāssīs ut is, ut ea, ut idlevāssīt ut nōslevāssīmus ut vōslevāssītis ut eī, ut eae, ut ealevāssint
Presente pasivo ut egolever ut tūlevēris, levēre ut is, ut ea, ut idlevētur ut nōslevēmur ut vōslevēminī ut eī, ut eae, ut ealeventur
Pretérito imperfecto pasivo ut egolevārer ut tūlevārēris, levārēre ut is, ut ea, ut idlevārētur ut nōslevārēmur ut vōslevārēminī ut eī, ut eae, ut ealevārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)levā (is, ea, id) (vōs)levāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)levātō (is, ea, id)levātō (vōs)levātōte (eī, eae, ea)levantō
Presente pasivo (tū)levāre (is, ea, id) (vōs)levāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)levātor (is, ea, id)levātor (vōs) (eī, eae, ea)levantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Etimología 2

[editar]

De lēvis2 ('liso') y el sufijo ō3.[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Alisar, pulir.[1]
2
Librar de pelos, depilar, pelar.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de lēvō, lēvāre, lēvāvī, lēvātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo lēvāre, lēvāvisse
Infinitivo pasivo lēvārī
Participio activo lēvāns, lēvātūrus
Participio pasivo lēvandus, lēvātus
Gerundio lēvandī, lēvandō, lēvandum
Supino lēvātum, lēvātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egolēvō lēvās is, ea, idlēvat nōslēvāmus vōslēvātis eī, eae, ealēvant
Pretérito imperfecto egolēvābam lēvābās is, ea, idlēvābat nōslēvābāmus vōslēvābātis eī, eae, ealēvābant
Futuro egolēvābō lēvābis is, ea, idlēvābit nōslēvābimus vōslēvābitis eī, eae, ealēvābunt
Pretérito perfecto egolēvāvī lēvāvistī is, ea, idlēvāvit nōslēvāvimus vōslēvāvistis eī, eae, ealēvāvērunt, lēvāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egolēvāveram lēvāverās is, ea, idlēvāverat nōslēvāverāmus vōslēvāverātis eī, eae, ealēvāverant
Futuro perfecto egolēvāverō lēvāveris is, ea, idlēvāverit nōslēvāverimus vōslēvāveritis eī, eae, ealēvāverint
Presente pasivo egolēvor lēvāris, lēvāre is, ea, idlēvātur nōslēvāmur vōslēvāminī eī, eae, ealēvantur
Pretérito imperfecto pasivo egolēvābar lēvābāris, lēvābāre is, ea, idlēvābātur nōslēvābāmur vōslēvābāminī eī, eae, ealēvābantur
Futuro pasivo egolēvābor lēvāberis, lēvābere is, ea, idlēvābitur nōslēvābimur vōslēvābiminī eī, eae, ealēvābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egolēvem ut tūlēvēs ut is, ut ea, ut idlēvet ut nōslēvēmus ut vōslēvētis ut eī, ut eae, ut ealēvent
Pretérito imperfecto ut egolēvārem ut tūlēvārēs ut is, ut ea, ut idlēvāret ut nōslēvārēmus ut vōslēvārētis ut eī, ut eae, ut ealēvārent
Pretérito perfecto ut egolēvāverim ut tūlēvāverīs ut is, ut ea, ut idlēvāverit ut nōslēvāverīmus ut vōslēvāverītis ut eī, ut eae, ut ealēvāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egolēvāvissem ut tūlēvāvissēs ut is, ut ea, ut idlēvāvisset ut nōslēvāvissēmus ut vōslēvāvissētis ut eī, ut eae, ut ealēvāvissent
Presente pasivo ut egolēver ut tūlēvēris, lēvēre ut is, ut ea, ut idlēvētur ut nōslēvēmur ut vōslēvēminī ut eī, ut eae, ut ealēventur
Pretérito imperfecto pasivo ut egolēvārer ut tūlēvārēris, lēvārēre ut is, ut ea, ut idlēvārētur ut nōslēvārēmur ut vōslēvārēminī ut eī, ut eae, ut ealēvārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)lēvā (is, ea, id) (vōs)lēvāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)lēvātō (is, ea, id)lēvātō (vōs)lēvātōte (eī, eae, ea)lēvantō
Presente pasivo (tū)lēvāre (is, ea, id) (vōs)lēvāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)lēvātor (is, ea, id)lēvātor (vōs) (eī, eae, ea)lēvantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 5 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.