Ir al contenido

praeeo

De Wikcionario, el diccionario libre
praeeō
clásico (AFI) [ˈpraj.jɛ.o:]
grafías alternativas præeō

Etimología

[editar]

Del prefijo prae- (preposición) y eō, īre ('ir').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Ir (delante de los demás).
2
Preceder, guiar.

Verbo transitivo

[editar]
3
Anticiparse a.
4
Leer o decir (antes que los demás).
5
Dar el tono, dictar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de praeeō, praeīre, praeiī, praeitum(cuarta conjugación, irregular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo praeīre, praeīsse, praeiisse, praeīvisse
Infinitivo pasivo praeīrī, praeīrier
Participio activo praeiēns, praeitūrus
Participio pasivo praeeundum, praeitum
Gerundio praeeundī, praeeundō, praeeundum
Supino praeitum, praeitū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egopraeeō praeīs is, ea, idpraeit nōspraeīmus vōspraeītis eī, eae, eapraeeunt
Pretérito imperfecto egopraeībam praeībās is, ea, idpraeībat nōspraeībāmus vōspraeībātis eī, eae, eapraeībant
Futuro egopraeībō praeībis is, ea, idpraeībit nōspraeībimus vōspraeībitis eī, eae, eapraeībunt
Pretérito perfecto egopraeiī, praeīvī praeīstī, praeiistī, praeīvistī is, ea, idpraeiit, praeīvit nōspraeiimus, praeīvimus vōspraeīstis, praeiistis, praeīvistis eī, eae, eapraeiērunt, praeiēre, praeīvērunt, praeīvēre
Pretérito pluscuamperfecto egopraeieram, praeīveram praeierās, praeīverās is, ea, idpraeierat, praeīverat nōspraeierāmus, praeīverāmus vōspraeierātis, praeīverātis eī, eae, eapraeierant, praeīverant
Futuro perfecto egopraeierō, praeīverō praeieris, praeīveris is, ea, idpraeierit, praeīverit nōspraeierimus, praeīverimus vōspraeieritis, praeīveritis eī, eae, eapraeierint, praeīverint
Presente pasivo ego is, ea, idpraeītur nōs vōs eī, eae, ea
Pretérito imperfecto pasivo ego is, ea, idpraeībātur nōs vōs eī, eae, ea
Futuro pasivo ego is, ea, idpraeībitur nōs vōs eī, eae, ea
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egopraeeam ut tūpraeeās ut is, ut ea, ut idpraeeat ut nōspraeeāmus ut vōspraeeātis ut eī, ut eae, ut eapraeeant
Pretérito imperfecto ut egopraeīrem ut tūpraeīrēs ut is, ut ea, ut idpraeīret ut nōspraeīrēmus ut vōspraeīrētis ut eī, ut eae, ut eapraeīrent
Pretérito perfecto ut egopraeierim, praeīverim ut tūpraeierīs, praeīverīs ut is, ut ea, ut idpraeierit, praeīverit ut nōspraeierīmus, praeīverīmus ut vōspraeierītis, praeīverītis ut eī, ut eae, ut eapraeierint, praeīverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egopraeīssem, praeiissem, praeīvissem ut tūpraeīssēs, praeiissēs, praeīvissēs ut is, ut ea, ut idpraeīsset, praeiisset, praeīvisset ut nōspraeīssēmus, praeiissēmus, praeīvissēmus ut vōspraeīssētis, praeiissētis, praeīvissētis ut eī, ut eae, ut eapraeīssent, praeiissent, praeīvissent
Presente pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut idpraeeātur ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Pretérito imperfecto pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut idpraeīrētur ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)praeī (is, ea, id) (vōs)praeīte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)praeītō (is, ea, id)praeītō (vōs)praeītōte (eī, eae, ea)praeeuntō
Presente pasivo (tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū) (is, ea, id)praeītor (vōs) (eī, eae, ea)
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]