Ir al contenido

proscribo

De Wikcionario, el diccionario libre
proscribo
pronunciación (AFI) [pɾosˈkɾiβ̞o]
silabación pros-cri-bo
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rima i.bo

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de proscribir.
proscribo
clásico (AFI) /proːˈskriː.boː/
eclesiástico (AFI) /proˈskri.bo/
silabación prō-scrī-bō
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rimas i.bo, iː.boː

Etimología

[editar]

Del prefijo prō y scrībō ("escribir, trazar").[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Anunciar, publicar por escrito, con carteles.[1]
2
En general: anunciar, publicar, declarar, manifestar, proclamar, promulgar, divulgar, etc.[1]
3
Poner en venta, en alquiler con carteles.[1]
4
Anunciar con carteles de la confiscación de propiedades o bienes de alguien.[1]
5
Confiscar.[1]
6
Declarar a alguien enemigo público, proscribir.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de prōscrībō, prōscrībere, prōscrīpsī, prōscrīptum(tercera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo prōscrībere, prōscrīpsisse
Infinitivo pasivo prōscrībī
Participio activo prōscrībēns, prōscrīptūrus
Participio pasivo prōscrībendus, prōscrīptus
Gerundio prōscrībendī, prōscrībendō, prōscrībendum
Supino prōscrīptum, prōscrīptū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egoprōscrībō prōscrībis is, ea, idprōscrībit nōsprōscrībimus vōsprōscrībitis eī, eae, eaprōscrībunt
Pretérito imperfecto egoprōscrībēbam prōscrībēbās is, ea, idprōscrībēbat nōsprōscrībēbāmus vōsprōscrībēbātis eī, eae, eaprōscrībēbant
Futuro egoprōscrībam prōscrībēs is, ea, idprōscrībēt nōsprōscrībēmus vōsprōscrībētis eī, eae, eaprōscrībent
Pretérito perfecto egoprōscrīpsī prōscrīpsistī is, ea, idprōscrīpsit nōsprōscrīpsimus vōsprōscrīpsistis eī, eae, eaprōscrīpsērunt, prōscrīpsēre
Pretérito pluscuamperfecto egoprōscrīpseram prōscrīpserās is, ea, idprōscrīpserat nōsprōscrīpserāmus vōsprōscrīpserātis eī, eae, eaprōscrīpserant
Futuro perfecto egoprōscrīpserō prōscrīpseris is, ea, idprōscrīpserit nōsprōscrīpserimus vōsprōscrīpseritis eī, eae, eaprōscrīpserint
Presente pasivo egoprōscrībor prōscrīberis, prōscrībere is, ea, idprōscrībitur nōsprōscrībimur vōsprōscrībiminī eī, eae, eaprōscrībuntur
Pretérito imperfecto pasivo egoprōscrībēbar prōscrībēbāris, prōscrībēbāre is, ea, idprōscrībēbātur nōsprōscrībēbāmur vōsprōscrībēbāminī eī, eae, eaprōscrībēbantur
Futuro pasivo egoprōscrībar prōscrībēris, prōscrībēre is, ea, idprōscrībētur nōsprōscrībēmur vōsprōscrībēminī eī, eae, eaprōscrībentur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egoprōscrībam ut tūprōscrībās ut is, ut ea, ut idprōscrībat ut nōsprōscrībāmus ut vōsprōscrībātis ut eī, ut eae, ut eaprōscrībant
Pretérito imperfecto ut egoprōscrīberem ut tūprōscrīberēs ut is, ut ea, ut idprōscrīberet ut nōsprōscrīberēmus ut vōsprōscrīberētis ut eī, ut eae, ut eaprōscrīberent
Pretérito perfecto ut egoprōscrīpserim ut tūprōscrīpserīs ut is, ut ea, ut idprōscrīpserit ut nōsprōscrīpserīmus ut vōsprōscrīpserītis ut eī, ut eae, ut eaprōscrīpserint
Pretérito pluscuamperfecto ut egoprōscrīpsissem ut tūprōscrīpsissēs ut is, ut ea, ut idprōscrīpsisset ut nōsprōscrīpsissēmus ut vōsprōscrīpsissētis ut eī, ut eae, ut eaprōscrīpsissent
Presente pasivo ut egoprōscrībar ut tūprōscrībāris, prōscrībāre ut is, ut ea, ut idprōscrībātur ut nōsprōscrībāmur ut vōsprōscrībāminī ut eī, ut eae, ut eaprōscrībantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egoprōscrīberer ut tūprōscrīberēris, prōscrīberēre ut is, ut ea, ut idprōscrīberētur ut nōsprōscrīberēmur ut vōsprōscrīberēminī ut eī, ut eae, ut eaprōscrīberentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)prōscrībe (is, ea, id) (vōs)prōscrībite (eī, eae, ea)
Futuro (tū)prōscrībitō (is, ea, id)prōscrībitō (vōs)prōscrībitōte (eī, eae, ea)prōscrībuntō
Presente pasivo (tū)prōscrībere (is, ea, id) (vōs)prōscrībiminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)prōscrībitor (is, ea, id)prōscrībitor (vōs) (eī, eae, ea)prōscrībuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 «proscribo» en Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Karl Ernst Georges. Editorial: Hahnsche Buchhandlung. Hannover, 1913.