devoro
Apariencia
| devoro | |
| pronunciación (AFI) | [d̪eˈβ̞oɾo] |
| silabación | de-vo-ro |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | o.ɾo |
Forma verbal
[editar]- 1
- Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de devorar o de devorarse.
| dēvorō | |
| clásico (AFI) | [ˈdeː.wɔ.roː] |
Etimología
[editar]Del prefijo dē (preposición) y vorō, -āre ('devorar').
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de dēvorō, dēvorāre, dēvorāvī, dēvorātum (primera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | dēvorāre, dēvorāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | dēvorārī | |||||
| Participio activo | dēvorāns, dēvorātūrus | |||||
| Participio pasivo | dēvorandus, dēvorātus | |||||
| Gerundio | dēvorandī, dēvorandō, dēvorandum | |||||
| Supino | dēvorātum, dēvorātū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego dēvorō | tū dēvorās | is, ea, id dēvorat | nōs dēvorāmus | vōs dēvorātis | eī, eae, ea dēvorant |
| Pretérito imperfecto | ego dēvorābam | tū dēvorābās | is, ea, id dēvorābat | nōs dēvorābāmus | vōs dēvorābātis | eī, eae, ea dēvorābant |
| Futuro | ego dēvorābō | tū dēvorābis | is, ea, id dēvorābit | nōs dēvorābimus | vōs dēvorābitis | eī, eae, ea dēvorābunt |
| Pretérito perfecto | ego dēvorāvī | tū dēvorāvistī | is, ea, id dēvorāvit | nōs dēvorāvimus | vōs dēvorāvistis | eī, eae, ea dēvorāvērunt, dēvorāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego dēvorāveram | tū dēvorāverās | is, ea, id dēvorāverat | nōs dēvorāverāmus | vōs dēvorāverātis | eī, eae, ea dēvorāverant |
| Futuro perfecto | ego dēvorāverō | tū dēvorāveris | is, ea, id dēvorāverit | nōs dēvorāverimus | vōs dēvorāveritis | eī, eae, ea dēvorāverint |
| Presente pasivo | ego dēvoror | tū dēvorāris, dēvorāre | is, ea, id dēvorātur | nōs dēvorāmur | vōs dēvorāminī | eī, eae, ea dēvorantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego dēvorābar | tū dēvorābāris, dēvorābāre | is, ea, id dēvorābātur | nōs dēvorābāmur | vōs dēvorābāminī | eī, eae, ea dēvorābantur |
| Futuro pasivo | ego dēvorābor | tū dēvorāberis, dēvorābere | is, ea, id dēvorābitur | nōs dēvorābimur | vōs dēvorābiminī | eī, eae, ea dēvorābuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego dēvorem | ut tū dēvorēs | ut is, ut ea, ut id dēvoret | ut nōs dēvorēmus | ut vōs dēvorētis | ut eī, ut eae, ut ea dēvorent |
| Pretérito imperfecto | ut ego dēvorārem | ut tū dēvorārēs | ut is, ut ea, ut id dēvorāret | ut nōs dēvorārēmus | ut vōs dēvorārētis | ut eī, ut eae, ut ea dēvorārent |
| Pretérito perfecto | ut ego dēvorāverim | ut tū dēvorāverīs | ut is, ut ea, ut id dēvorāverit | ut nōs dēvorāverīmus | ut vōs dēvorāverītis | ut eī, ut eae, ut ea dēvorāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego dēvorāvissem | ut tū dēvorāvissēs | ut is, ut ea, ut id dēvorāvisset | ut nōs dēvorāvissēmus | ut vōs dēvorāvissētis | ut eī, ut eae, ut ea dēvorāvissent |
| Presente pasivo | ut ego dēvorer | ut tū dēvorēris, dēvorēre | ut is, ut ea, ut id dēvorētur | ut nōs dēvorēmur | ut vōs dēvorēminī | ut eī, ut eae, ut ea dēvorentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego dēvorārer | ut tū dēvorārēris, dēvorārēre | ut is, ut ea, ut id dēvorārētur | ut nōs dēvorārēmur | ut vōs dēvorārēminī | ut eī, ut eae, ut ea dēvorārentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) dēvorā | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) dēvorāte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) dēvorātō | (is, ea, id) dēvorātō | ― ― | (vōs) dēvorātōte | (eī, eae, ea) dēvorantō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) dēvorāre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) dēvorāminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) dēvorātor | (is, ea, id) dēvorātor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) dēvorantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||