Ir al contenido

mors

De Wikcionario, el diccionario libre
mors
pronunciación (AFI) [mɔʁ]
longitud silábica monosílaba
rima ɔʁ

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Sustantivo masculino

[editar]

mors (invariante)

1
Freno para caballo.
2
Parte cortante o sujetadora de tijeras o pinzas.
3
Tenazas.
mors
clásico (AFI) /ˈmors/
eclesiástico (AFI) /ˈmors/
silabación mors
acentuación monosílaba
longitud silábica monosílaba
rima ors

Etimología 1

[editar]

Del protoindoeuropeo *mértis ('muerte'). Cognado con el antiguo griego *μροτός (*mrotos), que luego fue βροτός (brotos, 'mortal').

Sustantivo femenino

[editar]
1
Muerte.
2
Cadáver.

Información adicional

[editar]
descendientes []

Declinación

[editar]
Declinación de mors, mortistipo: tercera declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.mors pl.mortēs
Genitivo sg.mortis pl.mortium
Dativo sg.mortī pl.mortibus
Acusativo sg.mortem pl.mortēs, mortīs
Ablativo sg.morte pl.mortibus
Vocativo sg.mors pl.mortēs
mors
pronunciación (AFI) /mɔrs/
silabación mors
longitud silábica monosílaba
rima ɔrs

Etimología 1

[editar]

Del finés mursu.

Sustantivo masculino

[editar]
1 Mamíferos
Morsa.
  • Ejemplo: 

    Mors został po raz pierwszy dostrzeżony przez Europejczyków w 1604 roku.«pl:Mors arktyczny». Wikipedia.

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de morstipo: m-anml []
Singular Plural
Nominativo sg.mors pl.morsy
Genitivo sg.morsa pl.morsów
Dativo sg.morsowi pl.morsom
Acusativo sg.morsa pl.morsy
Instrumental sg.morsem pl.morsami
Locativo sg.morsie pl.morsach
Vocativo sg.morsie pl.morsy

Referencias y notas

[editar]