notus
Apariencia
| notus | |
| clásico (AFI) | /ˈno.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈno.tus/ |
| silabación | no-tus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | o.tus |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Adjetivo
[editar]- 1
- Conocido personalmente.
- Uso: dícese de personas.[1]
- 2
- Conocido mediante experiencia, por relatos, etc.
- Uso: dícese de circunstancias, eventos, etc.[1]
- 3
- Que es sabido, entendido como materia de estudio.
- Uso: dícese de ciencias, lenguas, etc.[1]
- 4
- Conocido, descubierto.
- Uso: dícese de hechos.[1]
- 5
- Conocido por mucho tiempo, acostumbrado, familiar.[1]
- 6
- Común o generalmente conocido, notorio.
- Uso: dícese de eventos, circunstancias, etc.[1]
- 7
- Bien conocido por su maldad, de mala fama.[1]
Sustantivo masculino
[editar]Declinación
[editar]Declinación de nōtus, nōta, nōtum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. nōtus | f. nōta | n. nōtum |
| Genitivo | m. nōtī | f. nōtae | n. nōtī |
| Dativo | m. nōtō | f. nōtae | n. nōtō |
| Acusativo | m. nōtum | f. nōtam | n. nōtum |
| Ablativo | m. nōtō | f. nōtā | n. nōtō |
| Vocativo | m. nōte | f. nōta | n. nōtum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. nōtī | f. nōtae | n. nōta |
| Genitivo | m. nōtōrum | f. nōtārum | n. nōtōrum |
| Dativo | m. nōtīs | f. nōtīs | n. nōtīs |
| Acusativo | m. nōtōs | f. nōtās | n. nōta |
| Ablativo | m. nōtīs | f. nōtīs | n. nōtīs |
| Vocativo | m. nōtī | f. nōtae | n. nōta |
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto pasivo de nōscō.