Ir al contenido

cantar

De Wikcionario, el diccionario libre
cantar
pronunciación (AFI) [kãn̪ˈt̪aɾ] ⓘ
silabación can-tar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología 1

[editar]

Del latín cantare

Verbo intransitivo

[editar]
[1]
1
Usar la voz para emitir sonido melodioso, puede ser pronunciando palabras.
  • Uso: se emplea también como transitivo.
2
Confesar o revelar información secreta.
3
Sonar reiteradamente ciertos artefactos, en especial los ejes y las ametralladoras.
4
Oler mal ciertas partes del cuerpo, en especial los pies y las axilas.
  • Uso: coloquial.
5
Tener señales evidentes de alguna cosa.
6
Llamar a alguien la atención.
  • Uso: coloquial.
7 Náutica
Avisar o dar noticia de alguna cosa.
  • Uso: se emplea también como transitivo.
8 Náutica
Sonar el pito de un barco como una señal de mando.
9 Náutica
Salomar, acompañar una faena con la saloma.
10 Música
Hacer el canto de una pieza concertante con un instrumento musical.

Locuciones

[editar]

Refranes

[editar]

Conjugación

[editar]
Conjugación de cantar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo cantar haber cantado
Gerundio cantando habiendo cantado
Participio cantado
Formas personales
Modo indicativo
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo canto tú cantas vos cantás él, ella, usted canta nosotros cantamos vosotros cantáis ustedes, ellos cantan
Pretérito imperfecto yo cantaba tú cantabas vos cantabas él, ella, usted cantaba nosotros cantábamos vosotros cantabais ustedes, ellos cantaban
Pretérito perfecto yo canté tú cantaste vos cantaste él, ella, usted cantó nosotros cantamos vosotros cantasteis ustedes, ellos cantaron
Pretérito pluscuamperfecto yo había cantado tú habías cantado vos habías cantado él, ella, usted había cantado nosotros habíamos cantado vosotros habíais cantado ustedes, ellos habían cantado
Pretérito perfecto compuesto yo he cantado tú has cantado vos has cantado él, ella, usted ha cantado nosotros hemos cantado vosotros habéis cantado ustedes, ellos han cantado
Futuro yo cantaré tú cantarás vos cantarás él, ella, usted cantará nosotros cantaremos vosotros cantaréis ustedes, ellos cantarán
Futuro compuesto yo habré cantado tú habrás cantado vos habrás cantado él, ella, usted habrá cantado nosotros habremos cantado vosotros habréis cantado ustedes, ellos habrán cantado
Pretérito anterior† yo hube cantado tú hubiste cantado vos hubiste cantado él, ella, usted hubo cantado nosotros hubimos cantado vosotros hubisteis cantado ustedes, ellos hubieron cantado
Modo condicional
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo cantaría tú cantarías vos cantarías él, ella, usted cantaría nosotros cantaríamos vosotros cantaríais ustedes, ellos cantarían
Condicional compuesto yo habría cantado tú habrías cantado vos habrías cantado él, ella, usted habría cantado nosotros habríamos cantado vosotros habríais cantado ustedes, ellos habrían cantado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo cante que tú cantes que vos cantes, cantés que él, que ella, que usted cante que nosotros cantemos que vosotros cantéis que ustedes, que ellos canten
Pretérito imperfecto que yo cantara, cantase que tú cantaras, cantases que vos cantaras, cantases que él, que ella, que usted cantara, cantase que nosotros cantáramos, cantásemos que vosotros cantarais, cantaseis que ustedes, que ellos cantaran, cantasen
Pretérito perfecto que yo haya cantado que tú hayas cantado que vos hayas cantado, hayás cantado que él, que ella, que usted haya cantado que nosotros hayamos cantado que vosotros hayáis cantado que ustedes, que ellos hayan cantado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera cantado, hubiese cantado que tú hubieras cantado, hubieses cantado que vos hubieras cantado, hubieses cantado que él, que ella, que usted hubiera cantado, hubiese cantado que nosotros hubiéramos cantado, hubiésemos cantado que vosotros hubierais cantado, hubieseis cantado que ustedes, que ellos hubieran cantado, hubiesen cantado
Futuro† que yo cantare que tú cantares que vos cantares que él, que ella, que usted cantare que nosotros cantáremos que vosotros cantareis que ustedes, que ellos cantaren
Futuro compuesto† que yo hubiere cantado que tú hubieres cantado que vos hubieres cantado que él, que ella, que usted hubiere cantado que nosotros hubiéremos cantado que vosotros hubiereis cantado que ustedes, que ellos hubieren cantado
Modo imperativo
― (tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) canta (vos) cantá (usted) cante (nosotros) cantemos (vosotros) cantad (ustedes) canten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Etimología 2

[editar]

sustantivación del infinitivo de cantar1.

Sustantivo masculino

[editar]

cantar ¦ plural: cantares

1
Pieza poética o musical de tipo tradicional o popular, casi siempre cantada.
2
Tipo de canción, y en particular las de los trabajadores de la agricultura, la minería, etc.
3
Acción o efecto de cantar.

Locuciones

[editar]
  • cantar de gesta: poema extenso de la Edad Media que narraba la vida de un héroe histórico o legendario, como El Cid.
  • ser otro cantar: expresión coloquial para indicar que algo pertenece a otro campo o momento o que es muy diferente a lo que se está tratando.

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Aragonés

[editar]
cantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín cantare.

Verbo

[editar]
1
Cantar.

Asturiano

[editar]
cantar
pronunciación (AFI) [kãn̪ˈt̪aɾ]
silabación can-tar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del latín cantare.

Verbo

[editar]
1
Cantar.
cantar
central (AFI) [kənˈta]
valenciano (AFI) [kanˈtaɾ]
baleárico (AFI) [kənˈta]
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba

Etimología

[editar]

Del latín cantāre

Verbo transitivo

[editar]
1
Cantar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de cantar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo cantar haver cantat
Gerundio cantant havent cantat
Participio cantat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu ell, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente jo canto, cante, canti, cant tu cantes ell, ella, vostè canta nosaltres cantem, cantam vosaltres, vós canteu, cantau ells, elles, vostès canten
Pretérito imperfecto jo cantava tu cantaves ell, ella, vostè cantava nosaltres cantàvem vosaltres, vós cantàveu ells, elles, vostès cantaven
Pretérito perfecto jo cantí tu cantares ell, ella, vostè cantà nosaltres cantàrem vosaltres, vós cantàreu ells, elles, vostès cantaren
Pretérito perifrástico jo vaig cantar tu vas cantar, vares cantar ell, ella, vostè va cantar nosaltres vem cantar, vàrem cantar vosaltres, vós vau cantar, vàreu cantar ells, elles, vostès van cantar, varen cantar
Pretérito pluscuamperfecto jo havia cantat tu havies cantat ell, ella, vostè havia cantat nosaltres havíem cantat vosaltres, vós havíeu cantat ells, elles, vostès havien cantat
Pretérito perfecto compuesto jo he cantat tu has cantat ell, ella, vostè ha cantat nosaltres hem cantat, havem cantat vosaltres, vós heu cantat, haveu cantat ells, elles, vostès han cantat
Futuro jo cantaré tu cantaràs ell, ella, vostè cantarà nosaltres cantarem vosaltres, vós cantareu ells, elles, vostès cantaran
Futuro compuesto jo hauré cantat tu hauràs cantat ell, ella, vostè haurà cantat nosaltres haurem cantat vosaltres, vós haureu cantat ells, elles, vostès hauran cantat
Pretérito anterior† jo haguí cantat, vaig haver cantat tu hagueres cantat, vas haver cantat, vares haver cantat ell, ella, vostè hagué cantat, va haver cantat nosaltres haguérem cantat, vem haver cantat, vàrem haver cantat vosaltres, vós haguéreu cantat, vau haver cantat, vàreu haver cantat ells, elles, vostès hagueren cantat, van haver cantat, varen haver cantat
Modo condicional
jo tu ell, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple jo cantaria tu cantaries ell, ella, vostè cantaria nosaltres cantaríem vosaltres, vós cantaríeu ells, elles, vostès cantarien
Condicional compuesto jo hauria cantat, haguera cantat tu hauries cantat, hagueres cantat ell, ella, vostè hauria cantat, haguera cantat nosaltres hauríem cantat, haguérem cantat vosaltres, vós hauríeu cantat, haguéreu cantat ells, elles, vostès haurien cantat, hagueren cantat
Modo subjuntivo
que jo que tu que ell, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que jo canti, cante que tu cantis, cantes que ell, que ella, que vostè canti, cante que nosaltres cantem que vosaltres, que vós canteu que ells, que elles, que vostès cantin, canten
Pretérito imperfecto que jo cantés, cantàs, cantara que tu cantessis, cantesses, cantassis, cantasses, cantares que ell, que ella, que vostè cantés, cantàs, cantara que nosaltres cantéssim, cantéssem, cantàssim, cantàssem, cantàrem que vosaltres, que vós cantéssiu, cantésseu, cantàssiu, cantàsseu, cantàreu que ells, que elles, que vostès cantessin, cantessen, cantassin, cantassen, cantaren
Pretérito perfecto que jo hagi cantat, haja cantat que tu hagis cantat, hages cantat que ell, que ella, que vostè hagi cantat, haja cantat que nosaltres hàgim cantat, hàgem cantat que vosaltres, que vós hàgiu cantat, hàgeu cantat que ells, que elles, que vostès hagin cantat, hagen cantat
Pretérito perifrástico que jo vagi cantar, vaja cantar que tu vagis cantar, vages cantar que ell, que ella, que vostè vagi cantar, vaja cantar que nosaltres vàgim cantar, vàgem cantar que vosaltres, que vós vàgiu cantar, vàgeu cantar que ells, que elles, que vostès vagin cantar, vagen cantar
Pretérito pluscuamperfecto que jo hagués cantat, haguera cantat que tu haguessis cantat, haguesses cantat, hagueres cantat que ell, que ella, que vostè hagués cantat, haguera cantat que nosaltres haguéssim cantat, haguéssem cantat, haguérem cantat que vosaltres, que vós haguéssiu cantat, haguésseu cantat, haguéreu cantat que ells, que elles, que vostès haguessin cantat, haguessen cantat, hagueren cantat
Pretérito anterior† que jo vagi haver cantat, vaja haver cantat que tu vagis haver cantat, vages haver cantat que ell, que ella, que vostè vagi haver cantat, vaja haver cantat que nosaltres vàgim haver cantat, vàgem haver cantat que vosaltres, que vós vàgiu haver cantat, vàgeu haver cantat que ells, que elles, que vostès vagin haver cantat, vagen haver cantat
Modo imperativo
― (tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente ― ― (tu) canta (vostè) canti, cante (nosaltres) cantem (vosaltres) canteu, cantau (vostès) cantin, canten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Gallego

[editar]
cantar
pronunciación (AFI) [kɑn̪ˈt̪aɾ]
silabación can-tar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo transitivo

[editar]
1
Cantar.

Istriano

[editar]
cantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo

[editar]
1
Cantar.

Occitano

[editar]
cantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo transitivo

[editar]
1
Cantar.
cantar
brasilero (AFI) /kãˈtaʁ/
europeo (AFI) /kãˈtaɾ/
silabación can-tar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rimas aɾ, aʁ

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo transitivo

[editar]
1
Cantar.

Véneto

[editar]
cantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín cantare.

Verbo

[editar]
1
Cantar.

Referencias y notas

[editar]