Ir al contenido

cantar

De Wikcionario, el diccionario libre
cantar
pronunciación (AFI) [kãn̪ˈt̪aɾ]
silabación can-tar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología 1

[editar]

Del latín cantare

Verbo intransitivo

[editar]
1
Usar la voz para emitir sonido melodioso, puede ser pronunciando palabras.
  • Uso: se emplea también como transitivo
2
Confesar o revelar información secreta.
3
Sonar reiteradamente ciertos artefactos, en especial los ejes y las ametralladoras.
4
Oler mal ciertas partes del cuerpo, en especial los pies y las axilas.
  • Uso: coloquial
5
Tener señales evidentes de alguna cosa.
6
Llamar a alguien la atención.
  • Uso: coloquial
7 Náutica
Avisar o dar noticia de alguna cosa.
  • Uso: se emplea también como transitivo
8 Náutica
Sonar el pito de un barco como una señal de mando.
9 Náutica
Salomar, acompañar una faena con la saloma.
10 Música
Hacer el canto de una pieza concertante con un instrumento musical.

Locuciones

[editar]

Refranes

[editar]

Conjugación

[editar]
Conjugación de cantarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo cantar haber cantado
Gerundio cantando habiendo cantado
Participio cantado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yocanto cantas voscantás él, ella, ustedcanta nosotroscantamos vosotroscantáis ustedes, elloscantan
Pretérito imperfecto yocantaba cantabas voscantabas él, ella, ustedcantaba nosotroscantábamos vosotroscantabais ustedes, elloscantaban
Pretérito perfecto yocanté cantaste voscantaste él, ella, ustedcantó nosotroscantamos vosotroscantasteis ustedes, elloscantaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía cantado habías cantado voshabías cantado él, ella, ustedhabía cantado nosotroshabíamos cantado vosotroshabíais cantado ustedes, elloshabían cantado
Pretérito perfecto compuesto yohe cantado has cantado voshas cantado él, ella, ustedha cantado nosotroshemos cantado vosotroshabéis cantado ustedes, elloshan cantado
Futuro yocantaré cantarás voscantarás él, ella, ustedcantará nosotroscantaremos vosotroscantaréis ustedes, elloscantarán
Futuro compuesto yohabré cantado habrás cantado voshabrás cantado él, ella, ustedhabrá cantado nosotroshabremos cantado vosotroshabréis cantado ustedes, elloshabrán cantado
Pretérito anterior yohube cantado hubiste cantado voshubiste cantado él, ella, ustedhubo cantado nosotroshubimos cantado vosotroshubisteis cantado ustedes, elloshubieron cantado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yocantaría cantarías voscantarías él, ella, ustedcantaría nosotroscantaríamos vosotroscantaríais ustedes, elloscantarían
Condicional compuesto yohabría cantado habrías cantado voshabrías cantado él, ella, ustedhabría cantado nosotroshabríamos cantado vosotroshabríais cantado ustedes, elloshabrían cantado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yocante que túcantes que voscantes, cantés que él, que ella, que ustedcante que nosotroscantemos que vosotroscantéis que ustedes, que elloscanten
Pretérito imperfecto que yocantara, cantase que túcantaras, cantases que voscantaras, cantases que él, que ella, que ustedcantara, cantase que nosotroscantáramos, cantásemos que vosotroscantarais, cantaseis que ustedes, que elloscantaran, cantasen
Pretérito perfecto que yohaya cantado que túhayas cantado que voshayas cantado que él, que ella, que ustedhaya cantado que nosotroshayamos cantado que vosotroshayáis cantado que ustedes, que elloshayan cantado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera cantado, hubiese cantado que túhubieras cantado, hubieses cantado que voshubieras cantado, hubieses cantado que él, que ella, que ustedhubiera cantado, hubiese cantado que nosotroshubiéramos cantado, hubiésemos cantado que vosotroshubierais cantado, hubieseis cantado que ustedes, que elloshubieran cantado, hubiesen cantado
Futuro que yocantare que túcantares que voscantares que él, que ella, que ustedcantare que nosotroscantáremos que vosotroscantareis que ustedes, que elloscantaren
Futuro compuesto que yohubiere cantado que túhubieres cantado que voshubieres cantado que él, que ella, que ustedhubiere cantado que nosotroshubiéremos cantado que vosotroshubiereis cantado que ustedes, que elloshubieren cantado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)canta (vos)cantá (usted)cante (nosotros)cantemos (vosotros)cantad (ustedes)canten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Etimología 2

[editar]

sustantivación del infinitivo de cantar1.

Sustantivo masculino

[editar]

cantar¦plural: cantares

1
Pieza poética o musical de tipo tradicional o popular, casi siempre cantada.
2
Tipo de canción, y en particular las de los trabajadores de la agricultura, la minería, etc.
3
Acción o efecto de cantar.

Locuciones

[editar]
  • cantar de gesta: poema extenso de la Edad Media que narraba la vida de un héroe histórico o legendario, como El Cid.
  • ser otro cantar: expresión coloquial para indicar que algo pertenece a otro campo o momento o que es muy diferente a lo que se está tratando.

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Aragonés

[editar]
cantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín cantare.

Verbo

[editar]
1
Cantar.

Asturiano

[editar]
cantar
pronunciación (AFI) [kãn̪ˈt̪aɾ]
silabación can-tar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología

[editar]

Del latín cantare.

Verbo

[editar]
1
Cantar.
cantar
central (AFI) [kənˈta]
valenciano (AFI) [kanˈtaɾ]
baleárico (AFI) [kənˈta]
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba

Etimología

[editar]

Del latín cantāre

Verbo transitivo

[editar]
1
Cantar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de cantarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo cantar haver cantat
Gerundio cantant havent cantat
Participio cantat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente jocanto, cante, canti, cant tucantes el, ella, vostècanta nosaltrescantem, cantam vosaltres, vóscanteu, cantau ells, elles, vostèscanten
Pretérito imperfecto jocantava tucantaves el, ella, vostècantava nosaltrescantàvem vosaltres, vóscantàveu ells, elles, vostèscantaven
Pretérito perfecto jocantí tucantares el, ella, vostècantà nosaltrescantàrem vosaltres, vóscantàreu ells, elles, vostèscantaren
Pretérito perifrástico jovaig cantat tuvas cantat, vares cantat el, ella, vostèva cantat nosaltresvem cantat, vàrem cantat vosaltres, vósvau cantat, vàreu cantat ells, elles, vostèsvan cantat, varen cantat
Pretérito pluscuamperfecto johavia cantat tuhavies cantat el, ella, vostèhavia cantat nosaltreshavíem cantat vosaltres, vóshavíeu cantat ells, elles, vostèshavien cantat
Pretérito perfecto compuesto johe cantat tuhas cantat el, ella, vostèha cantat nosaltreshem cantat, havem cantat vosaltres, vósheu cantat, haveu cantat ells, elles, vostèshan cantat
Futuro jocantaré tucantaràs el, ella, vostècantarà nosaltrescantarem vosaltres, vóscantareu ells, elles, vostèscantaran
Futuro compuesto johauré cantat tuhubràs cantat el, ella, vostèhaurà cantat nosaltreshaurem cantat vosaltres, vóshaureu cantat ells, elles, vostèshauran cantat
Pretérito anterior johaguí cantat, vaig haver cantat tuhagueres cantat, vas haver cantat, vares haver cantat el, ella, vostèhagué cantat, va haver cantat nosaltreshaguérem cantat, vem haver cantat, vàrem haver cantat vosaltres, vóshaguéreu cantat, vau haver cantat, vàreu haver cantat ells, elles, vostèshagueren cantat, van haver cantat, varen haver cantat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple jocantaria tucantaries el, ella, vostècantaria nosaltrescantaríem vosaltres, vóscantaríeu ells, elles, vostèscantarien
Condicional compuesto johauria cantat, haguera cantat tuhauries cantat, hagueres cantat el, ella, vostèhauria cantat, haguera cantat nosaltreshauríem cantat, haguérem cantat vosaltres, vóshauríeu cantat, haguéreu cantat ells, elles, vostèshaurien cantat, hagueren cantat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que jocanti, cante que tucantis, cantes que el, que ella, que vostècanti, cante que nosaltrescantem que vosaltres, que vóscanteu que ells, que elles, que vostèscantin, canten
Pretérito imperfecto que jocantés, cantàs, cantara que tucantessis, cantesses, cantassis, cantasses, cantares que el, que ella, que vostècantés, cantàs, cantara que nosaltrescantéssim, cantéssem, cantàssim, cantàssem, cantàrem que vosaltres, que vóscantéssiu, cantésseu, cantàssiu, cantàsseu, cantàreu que ells, que elles, que vostèscantessin, cantessen, cantassin, cantassen, cantaren
Pretérito perfecto que johagi cantat, haja cantat que tuhagis cantat, hages cantat que el, que ella, que vostèhagi cantat, haja cantat que nosaltreshàgim cantat, hàgem cantat que vosaltres, que vóshàgiu cantat, hàgeu cantat que ells, que elles, que vostèshagin cantat, hagen cantat
Pretérito perifrástico que jovagi cantat, vaja cantat que tuvagis cantat, vages cantat que el, que ella, que vostèvagi cantat, vaja cantat que nosaltresvàgim cantat, vàgem cantat que vosaltres, que vósvàgiu cantat, vàgeu cantat que ells, que elles, que vostèsvagin cantat, vagen cantat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués cantat, haguera cantat que tuhaguessis cantat, haguesses cantat, hagueres cantat que el, que ella, que vostèhagués cantat, haguera cantat que nosaltreshaguéssim cantat, haguéssem cantat, haguérem cantat que vosaltres, que vóshaguéssiu cantat, haguésseu cantat, haguéreu cantat que ells, que elles, que vostèshaguessin cantat, haguessen cantat, hagueren cantat
Pretérito anterior que jovagi haver cantat, vaja haver cantat que tuvagis haver cantat, vages haver cantat que el, que ella, que vostèvagi haver cantat, vaja haver cantat que nosaltresvàgim haver cantat, vàgem haver cantat que vosaltres, que vósvàgiu haver cantat, vàgeu haver cantat que ells, que elles, que vostèsvagin haver cantat, vagen haver cantat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)canta (vostè)canti, cante (nosaltres)cantem (vosaltres)canteu, cantau (vostès)cantin, canten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Gallego

[editar]
cantar
pronunciación (AFI) [kɑn̪ˈt̪aɾ]
silabación can-tar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo transitivo

[editar]
1
Cantar.

Istriano

[editar]
cantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo

[editar]
1
Cantar.

Occitano

[editar]
cantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo transitivo

[editar]
1
Cantar.
cantar
brasilero (AFI) /kãˈtaʁ/
europeo (AFI) /kãˈtaɾ/
silabación can-tar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rimas ,

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo transitivo

[editar]
1
Cantar.

Véneto

[editar]
cantar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín cantare.

Verbo

[editar]
1
Cantar.

Referencias y notas

[editar]