Ir al contenido

custodio

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  Custodio
custodio
pronunciación (AFI) [kusˈt̪oð̞jo]
silabación cus-to-dio
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rima o.djo

Etimología

[editar]

Del latín custodis

Sustantivo masculino

[editar]

custodio ¦ plural: custodios

1
Encargado de vigilar o custodiar algo.
2
En la Orden de San Francisco encargado de una custodia (agregado de algunos conventos que no llegan a formar provincia)

Locuciones

[editar]

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]
custodio
clásico (AFI) /kuˈstoː.di.oː/
eclesiástico (AFI) /kuˈsto.di.o/
silabación cu-stō-di-ō
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
rimas o.di.o, oː.di.oː

Etimología

[editar]

de custōs ('guarda').

Verbo transitivo

[editar]
1
Custodiar, guardar, proteger.
2
Guardar (secretamente).
3
Tener en prisión, cuidar, velar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de custōdiō, custōdīre, custōdīvī, custōdītum  (cuarta conjugación, regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo custōdīre, custōdīvisse, custōdiisse
Infinitivo pasivo custōdīrī
Participio activo custōdiēns, custōdītūrus
Participio pasivo custōdiendus, custōdītus
Gerundio custōdiendī, custōdiendō, custōdiendum
Supino custōdītum, custōdītū
Formas personales
Modo indicativo
ego tū is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente ego custōdiō tū custōdīs is, ea, id custōdit nōs custōdīmus vōs custōdītis eī, eae, ea custōdiunt
Pretérito imperfecto ego custōdiēbam tū custōdiēbās is, ea, id custōdiēbat nōs custōdiēbāmus vōs custōdiēbātis eī, eae, ea custōdiēbant
Futuro ego custōdiam tū custōdiēs is, ea, id custōdiet nōs custōdiēmus vōs custōdiētis eī, eae, ea custōdient
Pretérito perfecto ego custōdīvī, custōdiī tū custōdīvistī, custōdiistī is, ea, id custōdīvit, custōdiit nōs custōdīvimus, custōdiimus vōs custōdīvistis, custōdiistis eī, eae, ea custōdīvērunt, custōdiērunt, custōdīvēre, custōdiēre
Pretérito pluscuamperfecto ego custōdīveram, custōdieram tū custōdīverās, custōdierās is, ea, id custōdīverat, custōdierat nōs custōdīverāmus, custōdierāmus vōs custōdīverātis, custōdierātis eī, eae, ea custōdīverant, custōdierant
Futuro perfecto ego custōdīverō, custōdierō tū custōdīveris, custōdieris is, ea, id custōdīverit, custōdierit nōs custōdīverimus, custōdierimus vōs custōdīveritis, custōdieritis eī, eae, ea custōdīverint, custōdierint
Presente pasivo ego custōdior tū custōdīris, custōdīre is, ea, id custōdītur nōs custōdīmur vōs custōdīminī eī, eae, ea custōdiuntur
Pretérito imperfecto pasivo ego custōdiēbar tū custōdiēbāris, custōdiēbāre is, ea, id custōdiēbātur nōs custōdiēbāmur vōs custōdiēbāminī eī, eae, ea custōdiēbantur
Futuro pasivo ego custōdiar tū custōdiēris, custōdiēre is, ea, id custōdiētur nōs custōdiēmur vōs custōdiēminī eī, eae, ea custōdientur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut ego custōdiam ut tū custōdiās ut is, ut ea, ut id custōdiat ut nōs custōdiāmus ut vōs custōdiātis ut eī, ut eae, ut ea custōdiant
Pretérito imperfecto ut ego custōdīrem ut tū custōdīrēs ut is, ut ea, ut id custōdīret ut nōs custōdīrēmus ut vōs custōdīrētis ut eī, ut eae, ut ea custōdīrent
Pretérito perfecto ut ego custōdīverim, custōdierim ut tū custōdīverīs, custōdierīs ut is, ut ea, ut id custōdīverit, custōdierit ut nōs custōdīverīmus, custōdierīmus ut vōs custōdīverītis, custōdierītis ut eī, ut eae, ut ea custōdīverint, custōdierint
Pretérito pluscuamperfecto ut ego custōdīvissem, custōdiissem ut tū custōdīvissēs, custōdiissēs ut is, ut ea, ut id custōdīvisset, custōdiisset ut nōs custōdīvissēmus, custōdiissēmus ut vōs custōdīvissētis, custōdiissētis ut eī, ut eae, ut ea custōdīvissent, custōdiissent
Presente pasivo ut ego custōdiar ut tū custōdiāris, custōdiāre ut is, ut ea, ut id custōdiātur ut nōs custōdiāmur ut vōs custōdiāminī ut eī, ut eae, ut ea custōdiantur
Pretérito imperfecto pasivo ut ego custōdīrer ut tū custōdīrēris, custōdīrēre ut is, ut ea, ut id custōdīrētur ut nōs custōdīrēmur ut vōs custōdīrēminī ut eī, ut eae, ut ea custōdīrentur
Modo imperativo
― (tū) (is, ea, id) ― (vōs) (eī, eae, ea)
Presente ― ― (tū) custōdī (is, ea, id) ― ― ― (vōs) custōdīte (eī, eae, ea) ―
Futuro ― ― (tū) custōdītō (is, ea, id) custōdītō ― ― (vōs) custōdītōte (eī, eae, ea) custōdiuntō
Presente pasivo ― ― (tū) custōdīre (is, ea, id) ― ― ― (vōs) custōdīminī (eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo ― ― (tū) custōdītor (is, ea, id) custōdītor ― ― (vōs) ― (eī, eae, ea) custōdiuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Referencias y notas

[editar]