custodio

 Entradas similares:  Custodio

Español

custodio
pronunciación (AFI)	[kusˈt̪oð̞jo]
silabación	cus-to-dio
acentuación	llana
longitud silábica	trisílaba
rima	o.djo

Etimología

Del latín custodis

Sustantivo masculino

custodio ¦ plural: custodios

1

Encargado de vigilar o custodiar algo.

2

En la Orden de San Francisco encargado de una custodia (agregado de algunos conventos que no llegan a formar provincia)

Locuciones

• ángel custodio

Véase también

• Wikipedia tiene un artículo sobre custodio.

Traducciones

Traducciones [▲▼]

Latín

custōdiō
clásico (AFI)	[kʊsˈtoː.dɪ.oː]

Etimología

de custōs ('guarda').

Verbo transitivo

1

Custodiar, guardar, proteger.

2

Guardar (secretamente).

3

Tener en prisión, cuidar, velar.

Conjugación

Conjugación de custōdiō, custōdīre, custōdīvī, custōdītum  (cuarta conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	custōdīre, custōdīvisse, custōdiisse
Infinitivo pasivo	custōdīrī
Participio activo	custōdiēns, custōdītūrus
Participio pasivo	custōdiendus, custōdītus
Gerundio	custōdiendī, custōdiendō, custōdiendum
Supino	custōdītum, custōdītū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego custōdiō	tū custōdīs	is, ea, id custōdit	nōs custōdīmus	vōs custōdītis	eī, eae, ea custōdiunt
Pretérito imperfecto	ego custōdiēbam	tū custōdiēbās	is, ea, id custōdiēbat	nōs custōdiēbāmus	vōs custōdiēbātis	eī, eae, ea custōdiēbant
Futuro	ego custōdiam	tū custōdiēs	is, ea, id custōdiet	nōs custōdiēmus	vōs custōdiētis	eī, eae, ea custōdient
Pretérito perfecto	ego custōdīvī, custōdiī	tū custōdīvistī, custōdiistī	is, ea, id custōdīvit, custōdiit	nōs custōdīvimus, custōdiimus	vōs custōdīvistis, custōdiistis	eī, eae, ea custōdīvērunt, custōdiērunt, custōdīvēre, custōdiēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego custōdīveram, custōdieram	tū custōdīverās, custōdierās	is, ea, id custōdīverat, custōdierat	nōs custōdīverāmus, custōdierāmus	vōs custōdīverātis, custōdierātis	eī, eae, ea custōdīverant, custōdierant
Futuro perfecto	ego custōdīverō, custōdierō	tū custōdīveris, custōdieris	is, ea, id custōdīverit, custōdierit	nōs custōdīverimus, custōdierimus	vōs custōdīveritis, custōdieritis	eī, eae, ea custōdīverint, custōdierint
Presente pasivo	ego custōdior	tū custōdīris, custōdīre	is, ea, id custōdītur	nōs custōdīmur	vōs custōdīminī	eī, eae, ea custōdiuntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego custōdiēbar	tū custōdiēbāris, custōdiēbāre	is, ea, id custōdiēbātur	nōs custōdiēbāmur	vōs custōdiēbāminī	eī, eae, ea custōdiēbantur
Futuro pasivo	ego custōdiar	tū custōdiēris, custōdiēre	is, ea, id custōdiētur	nōs custōdiēmur	vōs custōdiēminī	eī, eae, ea custōdientur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego custōdiam	ut tū custōdiās	ut is, ut ea, ut id custōdiat	ut nōs custōdiāmus	ut vōs custōdiātis	ut eī, ut eae, ut ea custōdiant
Pretérito imperfecto	ut ego custōdīrem	ut tū custōdīrēs	ut is, ut ea, ut id custōdīret	ut nōs custōdīrēmus	ut vōs custōdīrētis	ut eī, ut eae, ut ea custōdīrent
Pretérito perfecto	ut ego custōdīverim, custōdierim	ut tū custōdīverīs, custōdierīs	ut is, ut ea, ut id custōdīverit, custōdierit	ut nōs custōdīverīmus, custōdierīmus	ut vōs custōdīverītis, custōdierītis	ut eī, ut eae, ut ea custōdīverint, custōdierint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego custōdīvissem, custōdiissem	ut tū custōdīvissēs, custōdiissēs	ut is, ut ea, ut id custōdīvisset, custōdiisset	ut nōs custōdīvissēmus, custōdiissēmus	ut vōs custōdīvissētis, custōdiissētis	ut eī, ut eae, ut ea custōdīvissent, custōdiissent
Presente pasivo	ut ego custōdiar	ut tū custōdiāris, custōdiāre	ut is, ut ea, ut id custōdiātur	ut nōs custōdiāmur	ut vōs custōdiāminī	ut eī, ut eae, ut ea custōdiantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego custōdīrer	ut tū custōdīrēris, custōdīrēre	ut is, ut ea, ut id custōdīrētur	ut nōs custōdīrēmur	ut vōs custōdīrēminī	ut eī, ut eae, ut ea custōdīrentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) custōdī	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) custōdīte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) custōdītō	(is, ea, id) custōdītō	― ―	(vōs) custōdītōte	(eī, eae, ea) custōdiuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) custōdīre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) custōdīminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) custōdītor	(is, ea, id) custōdītor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) custōdiuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad