Ir al contenido

rapio

De Wikcionario, el diccionario libre
rapio
clásico (AFI) /ˈra.pi.oː/
eclesiástico (AFI) /ˈra.pi.o/
silabación ra-pi-ō
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
rimas a.pi.oː, a.pi.o

Etimología

[editar]

Del protoitálico *rap-i-, y este del protoindoeuropeo atrapar. Compárese el griego antiguo ερέπτομαι (eréptomai) ("devorar", "quitar"), el albanés rjep ("arrancar", "robar") y el lituano aprėpti ("tomar", "atrapar").[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Arrebatar, tomar, robar, rapiñar, saquear, quitar (a la fuerza o por sorpresa).
2
Raptar, secuestrar.
3
Cautivar.
4
Arrastrar consigo, llevarse (violenta y precipitadamente).
5
Apresurar, precipitar.
  • Uso: literario.

Conjugación

[editar]
Conjugación de rapiō, rapere, rapuī, raptum(tercera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo rapere, rapuisse
Infinitivo pasivo rapī
Participio activo rapiēns, raptūrus
Participio pasivo rapiendus, raptus
Gerundio rapiendī, rapiendō, rapiendum
Supino raptum, raptū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egorapiō rapis is, ea, idrapit nōsrapimus vōsrapitis eī, eae, earapiunt
Pretérito imperfecto egorapiēbam rapiēbās is, ea, idrapiēbat nōsrapiēbāmus vōsrapiēbātis eī, eae, earapiēbant
Futuro egorapiam rapiēs is, ea, idrapiēt nōsrapiēmus vōsrapiētis eī, eae, earapient
Pretérito perfecto egorapuī rapuistī is, ea, idrapuit nōsrapuimus vōsrapuistis eī, eae, earapuērunt, rapuēre
Pretérito pluscuamperfecto egorapueram rapuerās is, ea, idrapuerat nōsrapuerāmus vōsrapuerātis eī, eae, earapuerant
Futuro perfecto egorapuerō rapueris is, ea, idrapuerit nōsrapuerimus vōsrapueritis eī, eae, earapuerint
Futuro sigmático egorapsō rapsis is, ea, idrapsit nōsrapsimus vōsrapsitis eī, eae, earapsint
Presente pasivo egorapior raperis, rapere is, ea, idrapitur nōsrapimur vōsrapiminī eī, eae, earapiuntur
Pretérito imperfecto pasivo egorapiēbar rapiēbāris, rapiēbāre is, ea, idrapiēbātur nōsrapiēbāmur vōsrapiēbāminī eī, eae, earapiēbantur
Futuro pasivo egorapiar rapiēris, rapiēre is, ea, idrapiētur nōsrapiēmur vōsrapiēminī eī, eae, earapientur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egorapiam ut tūrapiās ut is, ut ea, ut idrapiat ut nōsrapiāmus ut vōsrapiātis ut eī, ut eae, ut earapiant
Pretérito imperfecto ut egoraperem ut tūraperēs ut is, ut ea, ut idraperet ut nōsraperēmus ut vōsraperētis ut eī, ut eae, ut earaperent
Pretérito perfecto ut egorapuerim ut tūrapuerīs ut is, ut ea, ut idrapuerit ut nōsrapuerīmus ut vōsrapuerītis ut eī, ut eae, ut earapuerint
Pretérito pluscuamperfecto ut egorapuissem ut tūrapuissēs ut is, ut ea, ut idrapuisset ut nōsrapuissēmus ut vōsrapuissētis ut eī, ut eae, ut earapuissent
Aorista sigmático ut egorapsim ut tūrapsīs ut is, ut ea, ut idrapsīt ut nōsrapsīmus ut vōsrapsītis ut eī, ut eae, ut earapsint
Presente pasivo ut egorapiar ut tūrapiāris, rapiāre ut is, ut ea, ut idrapiātur ut nōsrapiāmur ut vōsrapiāminī ut eī, ut eae, ut earapiantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egoraperer ut tūraperēris, raperēre ut is, ut ea, ut idraperētur ut nōsraperēmur ut vōsraperēminī ut eī, ut eae, ut earaperentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)rape (is, ea, id) (vōs)rapite (eī, eae, ea)
Futuro (tū)rapitō (is, ea, id)rapitō (vōs)rapitōte (eī, eae, ea)rapiuntō
Presente pasivo (tū)rapere (is, ea, id) (vōs)rapiminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)rapitor (is, ea, id)rapitor (vōs) (eī, eae, ea)rapiuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages. Editorial: Brill. Leiden, 2008. ISBN: 9789004167971.