Ir al contenido

embromar

De Wikcionario, el diccionario libre
embromar
pronunciación (AFI) [ẽmbɾoˈmaɾ]
silabación em-bro-mar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del prefijo en- (en su variante "em-"), broma y el sufijo -ar.

Verbo transitivo

[editar]
1
Gastar bromas o chanzas para divertirse, especialmente si incluyen engaño o algún tipo de acción artificiosa, faramalla o trapaza para reírse de quien se lo toma en serio.
2
Hacer creer a alguien algo que no es cierto, o hacerlo obrar erróneamente usando trapacerías.
3
Causar fastidio o molestia; poner a prueba la paciencia de uno.[1]
  • Uso: se emplea también como pronominal.
  • Ámbito: Caribe, México, América del Sur.
4
Causar que la atención se desvíe de algo que tiene que hacerse o en lo que debería concentrarse.[1]
  • Uso: se emplea también como pronominal.
  • Ámbito: Chile, Ecuador, México, Perú.
  • Sinónimos: distraer, entretener.

Conjugación

[editar]
Conjugación de embromar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo embromar haber embromado
Gerundio embromando habiendo embromado
Participio embromado
Formas personales
Modo indicativo
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo embromo tú embromas vos embromás él, ella, usted embroma nosotros embromamos vosotros embromáis ustedes, ellos embroman
Pretérito imperfecto yo embromaba tú embromabas vos embromabas él, ella, usted embromaba nosotros embromábamos vosotros embromabais ustedes, ellos embromaban
Pretérito perfecto yo embromé tú embromaste vos embromaste él, ella, usted embromó nosotros embromamos vosotros embromasteis ustedes, ellos embromaron
Pretérito pluscuamperfecto yo había embromado tú habías embromado vos habías embromado él, ella, usted había embromado nosotros habíamos embromado vosotros habíais embromado ustedes, ellos habían embromado
Pretérito perfecto compuesto yo he embromado tú has embromado vos has embromado él, ella, usted ha embromado nosotros hemos embromado vosotros habéis embromado ustedes, ellos han embromado
Futuro yo embromaré tú embromarás vos embromarás él, ella, usted embromará nosotros embromaremos vosotros embromaréis ustedes, ellos embromarán
Futuro compuesto yo habré embromado tú habrás embromado vos habrás embromado él, ella, usted habrá embromado nosotros habremos embromado vosotros habréis embromado ustedes, ellos habrán embromado
Pretérito anterior† yo hube embromado tú hubiste embromado vos hubiste embromado él, ella, usted hubo embromado nosotros hubimos embromado vosotros hubisteis embromado ustedes, ellos hubieron embromado
Modo condicional
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo embromaría tú embromarías vos embromarías él, ella, usted embromaría nosotros embromaríamos vosotros embromaríais ustedes, ellos embromarían
Condicional compuesto yo habría embromado tú habrías embromado vos habrías embromado él, ella, usted habría embromado nosotros habríamos embromado vosotros habríais embromado ustedes, ellos habrían embromado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo embrome que tú embromes que vos embromes, embromés que él, que ella, que usted embrome que nosotros embromemos que vosotros embroméis que ustedes, que ellos embromen
Pretérito imperfecto que yo embromara, embromase que tú embromaras, embromases que vos embromaras, embromases que él, que ella, que usted embromara, embromase que nosotros embromáramos, embromásemos que vosotros embromarais, embromaseis que ustedes, que ellos embromaran, embromasen
Pretérito perfecto que yo haya embromado que tú hayas embromado que vos hayas embromado, hayás embromado que él, que ella, que usted haya embromado que nosotros hayamos embromado que vosotros hayáis embromado que ustedes, que ellos hayan embromado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera embromado, hubiese embromado que tú hubieras embromado, hubieses embromado que vos hubieras embromado, hubieses embromado que él, que ella, que usted hubiera embromado, hubiese embromado que nosotros hubiéramos embromado, hubiésemos embromado que vosotros hubierais embromado, hubieseis embromado que ustedes, que ellos hubieran embromado, hubiesen embromado
Futuro† que yo embromare que tú embromares que vos embromares que él, que ella, que usted embromare que nosotros embromáremos que vosotros embromareis que ustedes, que ellos embromaren
Futuro compuesto† que yo hubiere embromado que tú hubieres embromado que vos hubieres embromado que él, que ella, que usted hubiere embromado que nosotros hubiéremos embromado que vosotros hubiereis embromado que ustedes, que ellos hubieren embromado
Modo imperativo
― (tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) embroma (vos) embromá (usted) embrome (nosotros) embromemos (vosotros) embromad (ustedes) embromen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 «embromar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.