Ir al contenido

orinar

De Wikcionario, el diccionario libre
orinar
pronunciación (AFI) [oɾiˈnaɾ]
silabación o-ri-nar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
parónimos orinal
rima

Etimología 1

[editar]

Del latín urinare.

Verbo intransitivo

[editar]
1
Excretar orina a través de la uretra.
2
Por extensión, expeler por la uretra otro fluido a causa de un desorden fisiológico.

Conjugación

[editar]
Conjugación de orinarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo orinar haber orinado
Gerundio orinando habiendo orinado
Participio orinado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoorino orinas vosorinás él, ella, ustedorina nosotrosorinamos vosotrosorináis ustedes, ellosorinan
Pretérito imperfecto yoorinaba orinabas vosorinabas él, ella, ustedorinaba nosotrosorinábamos vosotrosorinabais ustedes, ellosorinaban
Pretérito perfecto yooriné orinaste vosorinaste él, ella, ustedorinó nosotrosorinamos vosotrosorinasteis ustedes, ellosorinaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía orinado habías orinado voshabías orinado él, ella, ustedhabía orinado nosotroshabíamos orinado vosotroshabíais orinado ustedes, elloshabían orinado
Pretérito perfecto compuesto yohe orinado has orinado voshas orinado él, ella, ustedha orinado nosotroshemos orinado vosotroshabéis orinado ustedes, elloshan orinado
Futuro yoorinaré orinarás vosorinarás él, ella, ustedorinará nosotrosorinaremos vosotrosorinaréis ustedes, ellosorinarán
Futuro compuesto yohabré orinado habrás orinado voshabrás orinado él, ella, ustedhabrá orinado nosotroshabremos orinado vosotroshabréis orinado ustedes, elloshabrán orinado
Pretérito anterior yohube orinado hubiste orinado voshubiste orinado él, ella, ustedhubo orinado nosotroshubimos orinado vosotroshubisteis orinado ustedes, elloshubieron orinado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoorinaría orinarías vosorinarías él, ella, ustedorinaría nosotrosorinaríamos vosotrosorinaríais ustedes, ellosorinarían
Condicional compuesto yohabría orinado habrías orinado voshabrías orinado él, ella, ustedhabría orinado nosotroshabríamos orinado vosotroshabríais orinado ustedes, elloshabrían orinado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoorine que túorines que vosorines, orinés que él, que ella, que ustedorine que nosotrosorinemos que vosotrosorinéis que ustedes, que ellosorinen
Pretérito imperfecto que yoorinara, orinase que túorinaras, orinases que vosorinaras, orinases que él, que ella, que ustedorinara, orinase que nosotrosorináramos, orinásemos que vosotrosorinarais, orinaseis que ustedes, que ellosorinaran, orinasen
Pretérito perfecto que yohaya orinado que túhayas orinado que voshayas orinado que él, que ella, que ustedhaya orinado que nosotroshayamos orinado que vosotroshayáis orinado que ustedes, que elloshayan orinado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera orinado, hubiese orinado que túhubieras orinado, hubieses orinado que voshubieras orinado, hubieses orinado que él, que ella, que ustedhubiera orinado, hubiese orinado que nosotroshubiéramos orinado, hubiésemos orinado que vosotroshubierais orinado, hubieseis orinado que ustedes, que elloshubieran orinado, hubiesen orinado
Futuro que yoorinare que túorinares que vosorinares que él, que ella, que ustedorinare que nosotrosorináremos que vosotrosorinareis que ustedes, que ellosorinaren
Futuro compuesto que yohubiere orinado que túhubieres orinado que voshubieres orinado que él, que ella, que ustedhubiere orinado que nosotroshubiéremos orinado que vosotroshubiereis orinado que ustedes, que elloshubieren orinado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)orina (vos)oriná (usted)orine (nosotros)orinemos (vosotros)orinad (ustedes)orinen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Asturiano

[editar]
orinar
pronunciación (AFI) [oɾiˈnaɾ]
silabación o-ri-nar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo intransitivo

[editar]
1
Orinar.
orinar
central (AFI) [u.ɾiˈna]
valenciano (AFI) [o.ɾiˈnaɾ]
baleárico (AFI) [o.ɾiˈna]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Verbo

[editar]
1
Orinar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de orinarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo orinar haver orinat
Gerundio orinant havent orinat
Participio orinat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente joorino, orine, orini, orín tuorines el, ella, vostèorina nosaltresorinem, orinam vosaltres, vósorineu, orinau ells, elles, vostèsorinen
Pretérito imperfecto joorinava tuorinaves el, ella, vostèorinava nosaltresorinàvem vosaltres, vósorinàveu ells, elles, vostèsorinaven
Pretérito perfecto jooriní tuorinares el, ella, vostèorinà nosaltresorinàrem vosaltres, vósorinàreu ells, elles, vostèsorinaren
Pretérito perifrástico jovaig orinat tuvas orinat, vares orinat el, ella, vostèva orinat nosaltresvem orinat, vàrem orinat vosaltres, vósvau orinat, vàreu orinat ells, elles, vostèsvan orinat, varen orinat
Pretérito pluscuamperfecto johavia orinat tuhavies orinat el, ella, vostèhavia orinat nosaltreshavíem orinat vosaltres, vóshavíeu orinat ells, elles, vostèshavien orinat
Pretérito perfecto compuesto johe orinat tuhas orinat el, ella, vostèha orinat nosaltreshem orinat, havem orinat vosaltres, vósheu orinat, haveu orinat ells, elles, vostèshan orinat
Futuro joorinaré tuorinaràs el, ella, vostèorinarà nosaltresorinarem vosaltres, vósorinareu ells, elles, vostèsorinaran
Futuro compuesto johauré orinat tuhubràs orinat el, ella, vostèhaurà orinat nosaltreshaurem orinat vosaltres, vóshaureu orinat ells, elles, vostèshauran orinat
Pretérito anterior johaguí orinat, vaig haver orinat tuhagueres orinat, vas haver orinat, vares haver orinat el, ella, vostèhagué orinat, va haver orinat nosaltreshaguérem orinat, vem haver orinat, vàrem haver orinat vosaltres, vóshaguéreu orinat, vau haver orinat, vàreu haver orinat ells, elles, vostèshagueren orinat, van haver orinat, varen haver orinat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple joorinaria tuorinaries el, ella, vostèorinaria nosaltresorinaríem vosaltres, vósorinaríeu ells, elles, vostèsorinarien
Condicional compuesto johauria orinat, haguera orinat tuhauries orinat, hagueres orinat el, ella, vostèhauria orinat, haguera orinat nosaltreshauríem orinat, haguérem orinat vosaltres, vóshauríeu orinat, haguéreu orinat ells, elles, vostèshaurien orinat, hagueren orinat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que joorini, orine que tuorinis, orines que el, que ella, que vostèorini, orine que nosaltresorinem que vosaltres, que vósorineu que ells, que elles, que vostèsorinin, orinen
Pretérito imperfecto que joorinés, orinàs, orinara que tuorinessis, orinesses, orinassis, orinasses, orinares que el, que ella, que vostèorinés, orinàs, orinara que nosaltresorinéssim, orinéssem, orinàssim, orinàssem, orinàrem que vosaltres, que vósorinéssiu, orinésseu, orinàssiu, orinàsseu, orinàreu que ells, que elles, que vostèsorinessin, orinessen, orinassin, orinassen, orinaren
Pretérito perfecto que johagi orinat, haja orinat que tuhagis orinat, hages orinat que el, que ella, que vostèhagi orinat, haja orinat que nosaltreshàgim orinat, hàgem orinat que vosaltres, que vóshàgiu orinat, hàgeu orinat que ells, que elles, que vostèshagin orinat, hagen orinat
Pretérito perifrástico que jovagi orinat, vaja orinat que tuvagis orinat, vages orinat que el, que ella, que vostèvagi orinat, vaja orinat que nosaltresvàgim orinat, vàgem orinat que vosaltres, que vósvàgiu orinat, vàgeu orinat que ells, que elles, que vostèsvagin orinat, vagen orinat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués orinat, haguera orinat que tuhaguessis orinat, haguesses orinat, hagueres orinat que el, que ella, que vostèhagués orinat, haguera orinat que nosaltreshaguéssim orinat, haguéssem orinat, haguérem orinat que vosaltres, que vóshaguéssiu orinat, haguésseu orinat, haguéreu orinat que ells, que elles, que vostèshaguessin orinat, haguessen orinat, hagueren orinat
Pretérito anterior que jovagi haver orinat, vaja haver orinat que tuvagis haver orinat, vages haver orinat que el, que ella, que vostèvagi haver orinat, vaja haver orinat que nosaltresvàgim haver orinat, vàgem haver orinat que vosaltres, que vósvàgiu haver orinat, vàgeu haver orinat que ells, que elles, que vostèsvagin haver orinat, vagen haver orinat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)orina (vostè)orini, orine (nosaltres)orinem (vosaltres)orineu, orinau (vostès)orinin, orinen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]