orinar
Apariencia
| orinar | |
| pronunciación (AFI) | [oɾiˈnaɾ] |
| silabación | o-ri-nar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| parónimos | orinal |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Del latín urinare.
Verbo intransitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de orinar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | orinar | haber orinado | |||||
| Gerundio | orinando | habiendo orinado | |||||
| Participio | orinado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo orino | tú orinas | vos orinás | él, ella, usted orina | nosotros orinamos | vosotros orináis | ustedes, ellos orinan |
| Pretérito imperfecto | yo orinaba | tú orinabas | vos orinabas | él, ella, usted orinaba | nosotros orinábamos | vosotros orinabais | ustedes, ellos orinaban |
| Pretérito perfecto | yo oriné | tú orinaste | vos orinaste | él, ella, usted orinó | nosotros orinamos | vosotros orinasteis | ustedes, ellos orinaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había orinado | tú habías orinado | vos habías orinado | él, ella, usted había orinado | nosotros habíamos orinado | vosotros habíais orinado | ustedes, ellos habían orinado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he orinado | tú has orinado | vos has orinado | él, ella, usted ha orinado | nosotros hemos orinado | vosotros habéis orinado | ustedes, ellos han orinado |
| Futuro | yo orinaré | tú orinarás | vos orinarás | él, ella, usted orinará | nosotros orinaremos | vosotros orinaréis | ustedes, ellos orinarán |
| Futuro compuesto | yo habré orinado | tú habrás orinado | vos habrás orinado | él, ella, usted habrá orinado | nosotros habremos orinado | vosotros habréis orinado | ustedes, ellos habrán orinado |
| Pretérito anterior† | yo hube orinado | tú hubiste orinado | vos hubiste orinado | él, ella, usted hubo orinado | nosotros hubimos orinado | vosotros hubisteis orinado | ustedes, ellos hubieron orinado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo orinaría | tú orinarías | vos orinarías | él, ella, usted orinaría | nosotros orinaríamos | vosotros orinaríais | ustedes, ellos orinarían |
| Condicional compuesto | yo habría orinado | tú habrías orinado | vos habrías orinado | él, ella, usted habría orinado | nosotros habríamos orinado | vosotros habríais orinado | ustedes, ellos habrían orinado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo orine | que tú orines | que vos orines, orinés | que él, que ella, que usted orine | que nosotros orinemos | que vosotros orinéis | que ustedes, que ellos orinen |
| Pretérito imperfecto | que yo orinara, orinase | que tú orinaras, orinases | que vos orinaras, orinases | que él, que ella, que usted orinara, orinase | que nosotros orináramos, orinásemos | que vosotros orinarais, orinaseis | que ustedes, que ellos orinaran, orinasen |
| Pretérito perfecto | que yo haya orinado | que tú hayas orinado | que vos hayas orinado | que él, que ella, que usted haya orinado | que nosotros hayamos orinado | que vosotros hayáis orinado | que ustedes, que ellos hayan orinado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera orinado, hubiese orinado | que tú hubieras orinado, hubieses orinado | que vos hubieras orinado, hubieses orinado | que él, que ella, que usted hubiera orinado, hubiese orinado | que nosotros hubiéramos orinado, hubiésemos orinado | que vosotros hubierais orinado, hubieseis orinado | que ustedes, que ellos hubieran orinado, hubiesen orinado |
| Futuro† | que yo orinare | que tú orinares | que vos orinares | que él, que ella, que usted orinare | que nosotros orináremos | que vosotros orinareis | que ustedes, que ellos orinaren |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere orinado | que tú hubieres orinado | que vos hubieres orinado | que él, que ella, que usted hubiere orinado | que nosotros hubiéremos orinado | que vosotros hubiereis orinado | que ustedes, que ellos hubieren orinado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) orina | (vos) oriná | (usted) orine | (nosotros) orinemos | (vosotros) orinad | (ustedes) orinen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: urinieren (de)
- Asturiano: orinar (ast)
- Bajo sajón alemán: miegen (nds-de); pissen (nds-de); schiffen (nds-de); strüllen (nds-de); Water awschlo'n (nds-de)
- Danés: urinere (da)
- Finés: virtsata (fi)
- Francés: uriner (fr)
- Gallego: ouriñar (gl)
- Griego: ουρώ (el)
- Hebreo: להשתין (he)
- Inglés: urinate (en)
- Italiano: urinare (it); orinare (it)
- Mapuche: [1, 2] wüllün (arn)
- Maya yucateco: wiix (yua)
- Neerlandés: urineren (nl)
- Portugués: urinar (pt); mijar (pt)
- Purépecha: [1] iarhatsini (pua)
- Sueco: urinera (sv)
Asturiano
[editar]| orinar | |
| pronunciación (AFI) | [oɾiˈnaɾ] |
| silabación | o-ri-nar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Verbo intransitivo
[editar]| orinar | |
| central (AFI) | [u.ɾiˈna] |
| valenciano (AFI) | [o.ɾiˈnaɾ] |
| baleárico (AFI) | [o.ɾiˈna] |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | trisílaba |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Verbo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de orinar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | orinar | haver orinat | ||||
| Gerundio | orinant | havent orinat | ||||
| Participio | orinat | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Presente | jo orino, orine, orini, orín | tu orines | el, ella, vostè orina | nosaltres orinem, orinam | vosaltres, vós orineu, orinau | ells, elles, vostès orinen |
| Pretérito imperfecto | jo orinava | tu orinaves | el, ella, vostè orinava | nosaltres orinàvem | vosaltres, vós orinàveu | ells, elles, vostès orinaven |
| Pretérito perfecto | jo oriní | tu orinares | el, ella, vostè orinà | nosaltres orinàrem | vosaltres, vós orinàreu | ells, elles, vostès orinaren |
| Pretérito perifrástico | jo vaig orinat | tu vas orinat, vares orinat | el, ella, vostè va orinat | nosaltres vem orinat, vàrem orinat | vosaltres, vós vau orinat, vàreu orinat | ells, elles, vostès van orinat, varen orinat |
| Pretérito pluscuamperfecto | jo havia orinat | tu havies orinat | el, ella, vostè havia orinat | nosaltres havíem orinat | vosaltres, vós havíeu orinat | ells, elles, vostès havien orinat |
| Pretérito perfecto compuesto | jo he orinat | tu has orinat | el, ella, vostè ha orinat | nosaltres hem orinat, havem orinat | vosaltres, vós heu orinat, haveu orinat | ells, elles, vostès han orinat |
| Futuro | jo orinaré | tu orinaràs | el, ella, vostè orinarà | nosaltres orinarem | vosaltres, vós orinareu | ells, elles, vostès orinaran |
| Futuro compuesto | jo hauré orinat | tu hubràs orinat | el, ella, vostè haurà orinat | nosaltres haurem orinat | vosaltres, vós haureu orinat | ells, elles, vostès hauran orinat |
| Pretérito anterior† | jo haguí orinat, vaig haver orinat | tu hagueres orinat, vas haver orinat, vares haver orinat | el, ella, vostè hagué orinat, va haver orinat | nosaltres haguérem orinat, vem haver orinat, vàrem haver orinat | vosaltres, vós haguéreu orinat, vau haver orinat, vàreu haver orinat | ells, elles, vostès hagueren orinat, van haver orinat, varen haver orinat |
| Modo condicional | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Condicional simple | jo orinaria | tu orinaries | el, ella, vostè orinaria | nosaltres orinaríem | vosaltres, vós orinaríeu | ells, elles, vostès orinarien |
| Condicional compuesto | jo hauria orinat, haguera orinat | tu hauries orinat, hagueres orinat | el, ella, vostè hauria orinat, haguera orinat | nosaltres hauríem orinat, haguérem orinat | vosaltres, vós hauríeu orinat, haguéreu orinat | ells, elles, vostès haurien orinat, hagueren orinat |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que jo | que tu | que el, que ella, que vostè | que nosaltres | que vosaltres, que vós | que ells, que elles, que vostès | |
| Presente | que jo orini, orine | que tu orinis, orines | que el, que ella, que vostè orini, orine | que nosaltres orinem | que vosaltres, que vós orineu | que ells, que elles, que vostès orinin, orinen |
| Pretérito imperfecto | que jo orinés, orinàs, orinara | que tu orinessis, orinesses, orinassis, orinasses, orinares | que el, que ella, que vostè orinés, orinàs, orinara | que nosaltres orinéssim, orinéssem, orinàssim, orinàssem, orinàrem | que vosaltres, que vós orinéssiu, orinésseu, orinàssiu, orinàsseu, orinàreu | que ells, que elles, que vostès orinessin, orinessen, orinassin, orinassen, orinaren |
| Pretérito perfecto | que jo hagi orinat, haja orinat | que tu hagis orinat, hages orinat | que el, que ella, que vostè hagi orinat, haja orinat | que nosaltres hàgim orinat, hàgem orinat | que vosaltres, que vós hàgiu orinat, hàgeu orinat | que ells, que elles, que vostès hagin orinat, hagen orinat |
| Pretérito perifrástico | que jo vagi orinat, vaja orinat | que tu vagis orinat, vages orinat | que el, que ella, que vostè vagi orinat, vaja orinat | que nosaltres vàgim orinat, vàgem orinat | que vosaltres, que vós vàgiu orinat, vàgeu orinat | que ells, que elles, que vostès vagin orinat, vagen orinat |
| Pretérito pluscuamperfecto | que jo hagués orinat, haguera orinat | que tu haguessis orinat, haguesses orinat, hagueres orinat | que el, que ella, que vostè hagués orinat, haguera orinat | que nosaltres haguéssim orinat, haguéssem orinat, haguérem orinat | que vosaltres, que vós haguéssiu orinat, haguésseu orinat, haguéreu orinat | que ells, que elles, que vostès haguessin orinat, haguessen orinat, hagueren orinat |
| Pretérito anterior† | que jo vagi haver orinat, vaja haver orinat | que tu vagis haver orinat, vages haver orinat | que el, que ella, que vostè vagi haver orinat, vaja haver orinat | que nosaltres vàgim haver orinat, vàgem haver orinat | que vosaltres, que vós vàgiu haver orinat, vàgeu haver orinat | que ells, que elles, que vostès vagin haver orinat, vagen haver orinat |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostè) | (nosaltres) | (vosaltres, vós) | (vostès) | |
| Presente | ― ― | (tu) orina | (vostè) orini, orine | (nosaltres) orinem | (vosaltres) orineu, orinau | (vostès) orinin, orinen |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:aɾ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Verbos intransitivos
- ES:Verbos
- ES:Verbos regulares
- ES:Verbos del paradigma amar
- ES:Verbos de la primera conjugación
- Español-Bajo sajón alemán
- Asturiano
- AST:Palabras agudas
- AST:Palabras trisílabas
- AST:Rimas:aɾ
- AST:Verbos intransitivos
- AST:Verbos
- Catalán
- CA:Palabras agudas
- CA:Palabras trisílabas
- CA:Verbos
- CA:Verbos regulares
- CA:Verbos del paradigma amar
- CA:Verbos de la primera conjugación