Ir al contenido

describo

De Wikcionario, el diccionario libre
describo
pronunciación (AFI) [d̪esˈkɾiβ̞o]
silabación des-cri-bo
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rima i.bo

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de describir.
describo
clásico (AFI) /deːˈskriː.boː/
eclesiástico (AFI) /deˈskri.bo/
silabación dē-scrī-bō
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rimas i.bo, iː.boː

Etimología

[editar]

Del prefijo y scrībō ("escribir, trazar").[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Copiar, reproducir (dibujos, escritos, etc.), transcribir.[1]
2
Representar, reproducir (en dibujo o por escrito).[1]
3
Dicho de un dibujante o pintor: dibujar, trazar, grabar, esquematizar.[1]
4
Dicho de un escritor, escriba, etc.: escribir, anotar.[1]
5
Describir, detallar, explicar, exponer (en palabras).[1]
6
Determinar o explicar el significado (de una palabra), definir.[1]
7
Determinar, fijar, prescribir la extensión de algo (material o inmaterial), delimitar, confinar.[1]
8
Determinar un reparto, repartir, distribuir.[1]
9
Determinar (el orden, la estructura, etc.) según rasgos, características, etc., clasificar, ordenar, estructurar.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de dēscrībō, dēscrībere, dēscrīpsī, dēscrīptum(tercera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo dēscrībere, dēscrīpsisse
Infinitivo pasivo dēscrībī
Participio activo dēscrībēns, dēscrīptūrus
Participio pasivo dēscrībendus, dēscrīptus
Gerundio dēscrībendī, dēscrībendō, dēscrībendum
Supino dēscrīptum, dēscrīptū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egodēscrībō dēscrībis is, ea, iddēscrībit nōsdēscrībimus vōsdēscrībitis eī, eae, eadēscrībunt
Pretérito imperfecto egodēscrībēbam dēscrībēbās is, ea, iddēscrībēbat nōsdēscrībēbāmus vōsdēscrībēbātis eī, eae, eadēscrībēbant
Futuro egodēscrībam dēscrībēs is, ea, iddēscrībēt nōsdēscrībēmus vōsdēscrībētis eī, eae, eadēscrībent
Pretérito perfecto egodēscrīpsī dēscrīpsistī is, ea, iddēscrīpsit nōsdēscrīpsimus vōsdēscrīpsistis eī, eae, eadēscrīpsērunt, dēscrīpsēre
Pretérito pluscuamperfecto egodēscrīpseram dēscrīpserās is, ea, iddēscrīpserat nōsdēscrīpserāmus vōsdēscrīpserātis eī, eae, eadēscrīpserant
Futuro perfecto egodēscrīpserō dēscrīpseris is, ea, iddēscrīpserit nōsdēscrīpserimus vōsdēscrīpseritis eī, eae, eadēscrīpserint
Presente pasivo egodēscrībor dēscrīberis, dēscrībere is, ea, iddēscrībitur nōsdēscrībimur vōsdēscrībiminī eī, eae, eadēscrībuntur
Pretérito imperfecto pasivo egodēscrībēbar dēscrībēbāris, dēscrībēbāre is, ea, iddēscrībēbātur nōsdēscrībēbāmur vōsdēscrībēbāminī eī, eae, eadēscrībēbantur
Futuro pasivo egodēscrībar dēscrībēris, dēscrībēre is, ea, iddēscrībētur nōsdēscrībēmur vōsdēscrībēminī eī, eae, eadēscrībentur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egodēscrībam ut tūdēscrībās ut is, ut ea, ut iddēscrībat ut nōsdēscrībāmus ut vōsdēscrībātis ut eī, ut eae, ut eadēscrībant
Pretérito imperfecto ut egodēscrīberem ut tūdēscrīberēs ut is, ut ea, ut iddēscrīberet ut nōsdēscrīberēmus ut vōsdēscrīberētis ut eī, ut eae, ut eadēscrīberent
Pretérito perfecto ut egodēscrīpserim ut tūdēscrīpserīs ut is, ut ea, ut iddēscrīpserit ut nōsdēscrīpserīmus ut vōsdēscrīpserītis ut eī, ut eae, ut eadēscrīpserint
Pretérito pluscuamperfecto ut egodēscrīpsissem ut tūdēscrīpsissēs ut is, ut ea, ut iddēscrīpsisset ut nōsdēscrīpsissēmus ut vōsdēscrīpsissētis ut eī, ut eae, ut eadēscrīpsissent
Presente pasivo ut egodēscrībar ut tūdēscrībāris, dēscrībāre ut is, ut ea, ut iddēscrībātur ut nōsdēscrībāmur ut vōsdēscrībāminī ut eī, ut eae, ut eadēscrībantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egodēscrīberer ut tūdēscrīberēris, dēscrīberēre ut is, ut ea, ut iddēscrīberētur ut nōsdēscrīberēmur ut vōsdēscrīberēminī ut eī, ut eae, ut eadēscrīberentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)dēscrībe (is, ea, id) (vōs)dēscrībite (eī, eae, ea)
Futuro (tū)dēscrībitō (is, ea, id)dēscrībitō (vōs)dēscrībitōte (eī, eae, ea)dēscrībuntō
Presente pasivo (tū)dēscrībere (is, ea, id) (vōs)dēscrībiminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)dēscrībitor (is, ea, id)dēscrībitor (vōs) (eī, eae, ea)dēscrībuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 «describo» en Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Karl Ernst Georges. Editorial: Hahnsche Buchhandlung. Hannover, 1913.