precipitarse
Apariencia
| precipitarse | |
| seseante (AFI) | [pɾesipiˈt̪aɾse] |
| no seseante (AFI) | [pɾeθipiˈt̪aɾse] |
| silabación | pre-ci-pi-tar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]De precipitar con el pronombre reflexivo átono.
Verbo pronominal
[editar]- 1
- Caer, despeñarse, arrojarse o ser derribado de un lugar alto.[1]
- Uso: se emplea también como transitivo: precipitar (tirar desde arriba).
- 2
- Referido a un evento o hecho: Suceder con prisa, antes de lo previsto, de modo muy rápido, apresuradamente.[1]
- Uso: se emplea también como transitivo: precipitar (algo o a alguien).
- Relacionados: acelerar, apresurarse, atropellar.
Conjugación
[editar]Conjugación de precipitarse paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | precipitarse | haberse precipitado | |||||
| Gerundio | precipitándose | habiéndose precipitado | |||||
| Participio | precipitado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me precipito | tú te precipitas | vos te precipitás | él, ella, usted se precipita | nosotros nos precipitamos | vosotros os precipitáis | ustedes, ellos se precipitan |
| Pretérito imperfecto | yo me precipitaba | tú te precipitabas | vos te precipitabas | él, ella, usted se precipitaba | nosotros nos precipitábamos | vosotros os precipitabais | ustedes, ellos se precipitaban |
| Pretérito perfecto | yo me precipité | tú te precipitaste | vos te precipitaste | él, ella, usted se precipitó | nosotros nos precipitamos | vosotros os precipitasteis | ustedes, ellos se precipitaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había precipitado | tú te habías precipitado | vos te habías precipitado | él, ella, usted se había precipitado | nosotros nos habíamos precipitado | vosotros os habíais precipitado | ustedes, ellos se habían precipitado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he precipitado | tú te has precipitado | vos te has precipitado | él, ella, usted se ha precipitado | nosotros nos hemos precipitado | vosotros os habéis precipitado | ustedes, ellos se han precipitado |
| Futuro | yo me precipitaré | tú te precipitarás | vos te precipitarás | él, ella, usted se precipitará | nosotros nos precipitaremos | vosotros os precipitaréis | ustedes, ellos se precipitarán |
| Futuro compuesto | yo me habré precipitado | tú te habrás precipitado | vos te habrás precipitado | él, ella, usted se habrá precipitado | nosotros nos habremos precipitado | vosotros os habréis precipitado | ustedes, ellos se habrán precipitado |
| Pretérito anterior† | yo me hube precipitado | tú te hubiste precipitado | vos te hubiste precipitado | él, ella, usted se hubo precipitado | nosotros nos hubimos precipitado | vosotros os hubisteis precipitado | ustedes, ellos se hubieron precipitado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me precipitaría | tú te precipitarías | vos te precipitarías | él, ella, usted se precipitaría | nosotros nos precipitaríamos | vosotros os precipitaríais | ustedes, ellos se precipitarían |
| Condicional compuesto | yo me habría precipitado | tú te habrías precipitado | vos te habrías precipitado | él, ella, usted se habría precipitado | nosotros nos habríamos precipitado | vosotros os habríais precipitado | ustedes, ellos se habrían precipitado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me precipite | que tú te precipites | que vos te precipites, te precipités | que él, que ella, que usted se precipite | que nosotros nos precipitemos | que vosotros os precipitéis | que ustedes, que ellos se precipiten |
| Pretérito imperfecto | que yo me precipitara, me precipitase | que tú te precipitaras, te precipitases | que vos te precipitaras, te precipitases | que él, que ella, que usted se precipitara, se precipitase | que nosotros nos precipitáramos, nos precipitásemos | que vosotros os precipitarais, os precipitaseis | que ustedes, que ellos se precipitaran, se precipitasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya precipitado | que tú te hayas precipitado | que vos te hayas precipitado | que él, que ella, que usted se haya precipitado | que nosotros nos hayamos precipitado | que vosotros os hayáis precipitado | que ustedes, que ellos se hayan precipitado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera precipitado, me hubiese precipitado | que tú te hubieras precipitado, te hubieses precipitado | que vos te hubieras precipitado, te hubieses precipitado | que él, que ella, que usted se hubiera precipitado, se hubiese precipitado | que nosotros nos hubiéramos precipitado, nos hubiésemos precipitado | que vosotros os hubierais precipitado, os hubieseis precipitado | que ustedes, que ellos se hubieran precipitado, se hubiesen precipitado |
| Futuro† | que yo me precipitare | que tú te precipitares | que vos te precipitares | que él, que ella, que usted se precipitare | que nosotros nos precipitáremos | que vosotros os precipitareis | que ustedes, que ellos se precipitaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere precipitado | que tú te hubieres precipitado | que vos te hubieres precipitado | que él, que ella, que usted se hubiere precipitado | que nosotros nos hubiéremos precipitado | que vosotros os hubiereis precipitado | que ustedes, que ellos se hubieren precipitado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) precipítate | (vos) precipitate | (usted) precipítese | (nosotros) precipitémonos | (vosotros) precipitaos | (ustedes) precipítense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]- precipitar (más acepciones)
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
Referencias y notas
[editar]- 1 2 3 «precipitarse» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 826. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.