Ir al contenido

transeo

De Wikcionario, el diccionario libre
trānseō
clásico (AFI) [ˈtrãː.sɛ.o:]
[ˈtran.sɛ.o:]

Etimología

[editar]

Del prefijo trāns (preposición) y eō, īre ('ir').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Pasar, ir (de un lugar a otro).
2
Pasar (de un partido a otro, de una emoción a otra).
3
Pasar de un estado a otro, transformarse.

Verbo transitivo

[editar]
4
Ir más allá de, pasar al otro lado de, atravesar.
5
Exceder.
6
Pasar.
7
Pasar en silencio, omitir.
8
Recorrer rápidamente, hojear (un libro), tratar (un asunto).
9
Pasar, transcurrir.
  • Uso: dícese del tiempo

Conjugación

[editar]
Conjugación de trānseō, trānsīre, trānsiī, trānsitum(cuarta conjugación, irregular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo trānsīre, trānsīsse, trānsiisse, trānsīvisse
Infinitivo pasivo trānsīrī, trānsīrier
Participio activo trānsiēns, trānsitūrus
Participio pasivo trānseundum, trānsitum
Gerundio trānseundī, trānseundō, trānseundum
Supino trānsitum, trānsitū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egotrānseō trānsīs is, ea, idtrānsit nōstrānsīmus vōstrānsītis eī, eae, eatrānseunt
Pretérito imperfecto egotrānsībam trānsībās is, ea, idtrānsībat nōstrānsībāmus vōstrānsībātis eī, eae, eatrānsībant
Futuro egotrānsībō trānsībis is, ea, idtrānsībit nōstrānsībimus vōstrānsībitis eī, eae, eatrānsībunt
Pretérito perfecto egotrānsiī, trānsīvī trānsīstī, trānsiistī, trānsīvistī is, ea, idtrānsiit, trānsīvit nōstrānsiimus, trānsīvimus vōstrānsīstis, trānsiistis, trānsīvistis eī, eae, eatrānsiērunt, trānsiēre, trānsīvērunt, trānsīvēre
Pretérito pluscuamperfecto egotrānsieram, trānsīveram trānsierās, trānsīverās is, ea, idtrānsierat, trānsīverat nōstrānsierāmus, trānsīverāmus vōstrānsierātis, trānsīverātis eī, eae, eatrānsierant, trānsīverant
Futuro perfecto egotrānsierō, trānsīverō trānsieris, trānsīveris is, ea, idtrānsierit, trānsīverit nōstrānsierimus, trānsīverimus vōstrānsieritis, trānsīveritis eī, eae, eatrānsierint, trānsīverint
Presente pasivo ego is, ea, idtrānsītur nōs vōs eī, eae, ea
Pretérito imperfecto pasivo ego is, ea, idtrānsībātur nōs vōs eī, eae, ea
Futuro pasivo ego is, ea, idtrānsībitur nōs vōs eī, eae, ea
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egotrānseam ut tūtrānseās ut is, ut ea, ut idtrānseat ut nōstrānseāmus ut vōstrānseātis ut eī, ut eae, ut eatrānseant
Pretérito imperfecto ut egotrānsīrem ut tūtrānsīrēs ut is, ut ea, ut idtrānsīret ut nōstrānsīrēmus ut vōstrānsīrētis ut eī, ut eae, ut eatrānsīrent
Pretérito perfecto ut egotrānsierim, trānsīverim ut tūtrānsierīs, trānsīverīs ut is, ut ea, ut idtrānsierit, trānsīverit ut nōstrānsierīmus, trānsīverīmus ut vōstrānsierītis, trānsīverītis ut eī, ut eae, ut eatrānsierint, trānsīverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egotrānsīssem, trānsiissem, trānsīvissem ut tūtrānsīssēs, trānsiissēs, trānsīvissēs ut is, ut ea, ut idtrānsīsset, trānsiisset, trānsīvisset ut nōstrānsīssēmus, trānsiissēmus, trānsīvissēmus ut vōstrānsīssētis, trānsiissētis, trānsīvissētis ut eī, ut eae, ut eatrānsīssent, trānsiissent, trānsīvissent
Presente pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut idtrānseātur ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Pretérito imperfecto pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut idtrānsīrētur ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)trānsī (is, ea, id) (vōs)trānsīte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)trānsītō (is, ea, id)trānsītō (vōs)trānsītōte (eī, eae, ea)trānseuntō
Presente pasivo (tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū) (is, ea, id)trānsītor (vōs) (eī, eae, ea)
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Información adicional

[editar]

Descendientes

[editar]
Descendientes []

Referencias y notas

[editar]