Ir al contenido

eae

De Wikcionario, el diccionario libre
eae
clásico (AFI) /ˈe.aɪ/
eclesiástico (AFI) /ˈe.e/
silabación e-ae
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas e.aɪ, e.e

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Pronombre personal

[editar]
1
Nominativo de la tercera persona plural femenina: ellas.

Declinación

[editar]
Pronombres personales latinos []
Número Persona Género Nominativo Acusativo Genitivo Dativo Ablativo Posesivo
SingularPrimera ego meī mihi meus, -a, -um
Segunda tuī tibi tuus, -a, -um
Tercera no reflexiva Masculino is eum eius eius
Feminino ea eam
Neutro id id
Tercera reflexiva suī sibi suus, -a, -um
PluralPrimera nōs nōs nostrī, nostrum nōbīs nōbīs noster, -tra, -trum
Segunda vōs vōs vestrī, vestrum vōbīs vōbīs vester, -tra, -trum
Tercera no reflexiva Masculino , eōs eōrum eīs eīs eōrum
Feminino eae eās eārum eārum
Neutro ea ea eōrum eōrum
Tercera reflexiva suī sibi suus, -a, -um

Forma flexiva

[editar]

Forma pronominal

[editar]
1
Forma del nominativo femenino plural de is : estas.

Referencias y notas

[editar]