Ir al contenido

eius

De Wikcionario, el diccionario libre
eius
clásico (AFI) /ˈej.jus/
eclesiástico (AFI) /ˈe.jus/
silabación e-ius
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas e.jus, ej.jus

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Pronombre personal

[editar]
1
Genitivo de la tercera persona singular (masculina, femenina y neutra).
  • Uso: también se usa como el posesivo de la tercera persona singular en casos no reflexivos.

Declinación

[editar]
Pronombres personales latinos []
Número Persona Género Nominativo Acusativo Genitivo Dativo Ablativo Posesivo
SingularPrimera ego meī mihi meus, -a, -um
Segunda tuī tibi tuus, -a, -um
Tercera no reflexiva Masculino is eum eius eius
Feminino ea eam
Neutro id id
Tercera reflexiva suī sibi suus, -a, -um
PluralPrimera nōs nōs nostrī, nostrum nōbīs nōbīs noster, -tra, -trum
Segunda vōs vōs vestrī, vestrum vōbīs vōbīs vester, -tra, -trum
Tercera no reflexiva Masculino , eōs eōrum eīs eīs eōrum
Feminino eae eās eārum eārum
Neutro ea ea eōrum eōrum
Tercera reflexiva suī sibi suus, -a, -um

Forma flexiva

[editar]

Forma pronominal

[editar]
1
Forma del genitivo masculino singular de is .
2
Forma del genitivo femenino singular de is .
3
Forma del genitivo neutro singular de is .

Referencias y notas

[editar]