mihi
Apariencia
| mihi | |
| meridional (AFI) | /mi.i/ |
| septentrional (AFI) | /mi.ɦi/ |
| silabación | mi-hi |
| longitud silábica | bisílaba |
Etimología 1
[editar]Del protovasco *bini[1] o *minhi.[2]
Sustantivo inanimado
[editar]Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de mihi tipo: sustantivo inanimado [▲▼]
| Indefinido | Singular | Plural | Proximal | |
|---|---|---|---|---|
| Absolutivo | indef. mihi | sg. mihia | pl. mihiak | prox. mihiok |
| Ergativo | indef. mihik | sg. mihiak | pl. mihiek | prox. mihiok |
| Dativo | indef. mihiri | sg. mihiari | pl. mihiei | prox. mihioi |
| Gen. posesivo | indef. mihiren | sg. mihiaren | pl. mihien | prox. mihion |
| Comitativo | indef. mihirekin | sg. mihiarekin | pl. mihiekin | prox. mihiokin |
| Causativo | indef. mihirengatik | sg. mihiarengatik | pl. mihiengatik | prox. mihiongatik |
| Benefactivo | indef. mihirentzat | sg. mihiarentzat | pl. mihientzat | prox. mihiontzat |
| Instrumental | indef. mihiz | sg. mihiaz | pl. mihiez | prox. mihiotaz |
| Gen. locativo | indef. mihitako | sg. mihiko | pl. mihietako | prox. mihiotako |
| Inesivo | indef. mihitan | sg. mihian | pl. mihietan | prox. mihiotan |
| Ablativo | indef. mihitatik | sg. mihitik | pl. mihietatik | prox. mihiotatik |
| Adlat. simple | indef. mihitara | sg. mihira | pl. mihietara | prox. mihiotara |
| Adlat. comp. | indef. mihitarako | sg. mihirako | pl. mihietarako | prox. mihiotarako |
| Adlat. final | indef. mihitaraino | sg. mihiraino | pl. mihietaraino | prox. mihiotaraino |
| Adlat. direcc. | indef. mihitarantz | sg. mihirantz | pl. mihietarantz | prox. mihiotarantz |
| Partitivo | indef. mihirik | ― | ― | ― |
| Prolativo | indef. mihitzat | ― | ― | ― |
| mihi | |
| clásico (AFI) | /ˈmi.hi/ ⓘ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈmi.i/ |
| silabación | mi-hi |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | i.hi, i.i |
Etimología 1
[editar]Del protoitálico *meχei (compárese el umbro mehe), y aquel del protoindoeuropeo *h₁meǵʰio, compárese el sánscrito मह्यम् (máhyam).[3]
→ mē.
Forma pronominal
[editar]- 1
- Forma del dativo singular de ego .
Declinación
[editar]Pronombres personales latinos [▲▼]
| Número | Persona | Género | Nominativo | Acusativo | Genitivo | Dativo | Ablativo | Posesivo |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Singular | Primera | — | ego | mē | meī | mihi | mē | meus, -a, -um |
| Segunda | — | tū | tē | tuī | tibi | tē | tuus, -a, -um | |
| Tercera no reflexiva | Masculino | is | eum | eius | eī | eō | eius | |
| Feminino | ea | eam | eā | |||||
| Neutro | id | id | eō | |||||
| Tercera reflexiva | — | — | sē | suī | sibi | sē | suus, -a, -um | |
| Plural | Primera | — | nōs | nōs | nostrī, nostrum | nōbīs | nōbīs | noster, -tra, -trum |
| Segunda | — | vōs | vōs | vestrī, vestrum | vōbīs | vōbīs | vester, -tra, -trum | |
| Tercera no reflexiva | Masculino | eī, iī | eōs | eōrum | eīs | eīs | eōrum | |
| Feminino | eae | eās | eārum | eārum | ||||
| Neutro | ea | ea | eōrum | eōrum | ||||
| Tercera reflexiva | — | — | sē | suī | sibi | sē | suus, -a, -um |
Referencias y notas
[editar]- ↑ Larry Trask. Etymological Dictionary of Basque. Editado por: Max W. Wheeler. Editorial: University of Sussex. Sussex, 2008.
- ↑ John Bengston. «The Proto-Basque database». StarLing database server. Obtenido de: http://starling.rinet.ru/cgi-bin/query.cgi?basename=\data\sinocauc\basqet&root=config&morpho=0.
- ↑ Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 367-368. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
Categorías:
- Vasco
- EU:Palabras bisílabas
- EU:Palabras provenientes del protovasco
- EU:Sustantivos inanimados
- EU:Sustantivos
- EU:Anatomía
- EU:Medicina
- Latín
- LA:Palabras llanas
- LA:Palabras bisílabas
- LA:Rimas:i.hi
- LA:Rimas:i.i
- LA:Palabras provenientes del protoitálico
- LA:Formas pronominales en dativo
- LA:Formas pronominales en singular