nutrio

 Entradas similares:  nutrió

Latín

nūtriō
clásico (AFI)	[ˈnuː.trɪ.oː]
variantes	nūtrior

Etimología

verbalización de nūtrīx ('nodriza').

Verbo transitivo

1

Dar el pecho, dar de mamar, amamantar.

2

Nutrir, alimentar.

• Uso: dícese de animales o personas.

b

Tratar (a un paciente) con una dieta en particular.

c

Suministrar lo necesario para el crecimiento, abastecer, nutrir.

• Uso: dícese especialmente de plantas, pero también de otras cosas, como la piel, cabellos, etc.

d

Proveer (a un fuego) de combustible, alimentar.

e

Mantener el abastecimiento.

• Uso: dícese de canales, conductos, etc.

f

Acumular, incrementar, aumentar.

• Uso: por extensión, dícese de recursos.

3

Criar.

• Uso: dícese de niños, especialmente en pasiva, muchas veces en un lugar o ambiente determinado.

b

Dícese también de animales.

c

Producir, cultivar.

• Uso: dícese de lugares, tierras, plantas; y otras cosas.

4

Fomentar, promover.

• Uso: dícese de emociones, condiciones, etc.

5 Medicina

Atender o tratar (a enfermos, partes del cuerpo, lesiones, etc.).

b

Preservar, tratar con cuidado, cuidar.

• Uso: dícese de cosas materiales.

c

Tratar con cuidado o sutileza (a personas errantes, errores, faltas, etc.).

Conjugación

Conjugación de nūtriō, nūtrīre, nūtrīvī, nūtrītum  (cuarta conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	nūtrīre, nūtrīvisse, nūtriisse
Infinitivo pasivo	nūtrīrī
Participio activo	nūtriēns, nūtrītūrus
Participio pasivo	nūtriendus, nūtrītus
Gerundio	nūtriendī, nūtriendō, nūtriendum
Supino	nūtrītum, nūtrītū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego nūtriō	tū nūtrīs	is, ea, id nūtrit	nōs nūtrīmus	vōs nūtrītis	eī, eae, ea nūtriunt
Pretérito imperfecto	ego nūtriēbam	tū nūtriēbās	is, ea, id nūtriēbat	nōs nūtriēbāmus	vōs nūtriēbātis	eī, eae, ea nūtriēbant
Futuro	ego nūtriam	tū nūtriēs	is, ea, id nūtriet	nōs nūtriēmus	vōs nūtriētis	eī, eae, ea nūtrient
Pretérito perfecto	ego nūtrīvī, nūtriī	tū nūtrīvistī, nūtriistī	is, ea, id nūtrīvit, nūtriit	nōs nūtrīvimus, nūtriimus	vōs nūtrīvistis, nūtriistis	eī, eae, ea nūtrīvērunt, nūtriērunt, nūtrīvēre, nūtriēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego nūtrīveram, nūtrieram	tū nūtrīverās, nūtrierās	is, ea, id nūtrīverat, nūtrierat	nōs nūtrīverāmus, nūtrierāmus	vōs nūtrīverātis, nūtrierātis	eī, eae, ea nūtrīverant, nūtrierant
Futuro perfecto	ego nūtrīverō, nūtrierō	tū nūtrīveris, nūtrieris	is, ea, id nūtrīverit, nūtrierit	nōs nūtrīverimus, nūtrierimus	vōs nūtrīveritis, nūtrieritis	eī, eae, ea nūtrīverint, nūtrierint
Presente pasivo	ego nūtrior	tū nūtrīris, nūtrīre	is, ea, id nūtrītur	nōs nūtrīmur	vōs nūtrīminī	eī, eae, ea nūtriuntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego nūtriēbar	tū nūtriēbāris, nūtriēbāre	is, ea, id nūtriēbātur	nōs nūtriēbāmur	vōs nūtriēbāminī	eī, eae, ea nūtriēbantur
Futuro pasivo	ego nūtriar	tū nūtriēris, nūtriēre	is, ea, id nūtriētur	nōs nūtriēmur	vōs nūtriēminī	eī, eae, ea nūtrientur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego nūtriam	ut tū nūtriās	ut is, ut ea, ut id nūtriat	ut nōs nūtriāmus	ut vōs nūtriātis	ut eī, ut eae, ut ea nūtriant
Pretérito imperfecto	ut ego nūtrīrem	ut tū nūtrīrēs	ut is, ut ea, ut id nūtrīret	ut nōs nūtrīrēmus	ut vōs nūtrīrētis	ut eī, ut eae, ut ea nūtrīrent
Pretérito perfecto	ut ego nūtrīverim, nūtrierim	ut tū nūtrīverīs, nūtrierīs	ut is, ut ea, ut id nūtrīverit, nūtrierit	ut nōs nūtrīverīmus, nūtrierīmus	ut vōs nūtrīverītis, nūtrierītis	ut eī, ut eae, ut ea nūtrīverint, nūtrierint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego nūtrīvissem, nūtriissem	ut tū nūtrīvissēs, nūtriissēs	ut is, ut ea, ut id nūtrīvisset, nūtriisset	ut nōs nūtrīvissēmus, nūtriissēmus	ut vōs nūtrīvissētis, nūtriissētis	ut eī, ut eae, ut ea nūtrīvissent, nūtriissent
Presente pasivo	ut ego nūtriar	ut tū nūtriāris, nūtriāre	ut is, ut ea, ut id nūtriātur	ut nōs nūtriāmur	ut vōs nūtriāminī	ut eī, ut eae, ut ea nūtriantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego nūtrīrer	ut tū nūtrīrēris, nūtrīrēre	ut is, ut ea, ut id nūtrīrētur	ut nōs nūtrīrēmur	ut vōs nūtrīrēminī	ut eī, ut eae, ut ea nūtrīrentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) nūtrī	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) nūtrīte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) nūtrītō	(is, ea, id) nūtrītō	― ―	(vōs) nūtrītōte	(eī, eae, ea) nūtriuntō
Presente pasivo	― ―	(tū) nūtrīre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) nūtrīminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) nūtrītor	(is, ea, id) nūtrītor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) nūtriuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad