discedo

Latín

discedo
clásico (AFI)	/diˈskeː.doː/
eclesiástico (AFI)	/diˈʃe.do/
silabación	di-scē-dō
acentuación	llana
longitud silábica	trisílaba
rimas	e.do, eː.doː

Etimología

Del prefijo dis- y cēdō₁ ("ir, irse").

Verbo intransitivo

1

Irse en distintas direcciones, dispersarse.

2

Dicho de encuentros, asambleas, etc.: aplazarse, suspenderse, levantar la sesión.

3

Con in + acusativo: votar (sobre).

4

Dicho de ejércitos opuestos: retirarse.

5

Dicho de cónyuges: separarse.

6

Dicho de organizaciones: disolverse.

7

Con in + acusativo: dividirse (en facciones), disidir (en).

8

Abrirse, dividirse, separarse.

9

Bifurcarse, desviarse, divergir.

10

Separarse y alejarse, retirarse, partir, irse, marcharse.

11

Desertar, abandonar, escapar.

12

Irse de este mundo, morir.

13

Con un predicativo, dicho de un asunto en condiciones dadas: terminar (como), salir (glorioso, perdedor, etc.).

14

Dicho de cosas: mudarse, moverse (de una posición), apartarse (de).

15

Generalmente con ab + ablativo, dicho de los deberes, una ocupación, etc.: abandonar (a), renunciar (a), cesar, dejar.

16

De su carácter, su naturaleza, sus ideales, etc.: renunciar, abandonar.

17

De cosas, propiedades, etc.: renunciar, ceder.

18

De un tema, texto, ejemplo, etc.: dejar de lado.

Conjugación

Conjugación de discēdō, discēdere, discessī, discessum  (tercera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	discēdere, discessisse
Infinitivo pasivo	discēdī
Participio activo	discēdēns, discessūrus
Participio pasivo	discēdendus, discessus
Gerundio	discēdendī, discēdendō, discēdendum
Supino	discessum, discessū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego discēdō	tū discēdis	is, ea, id discēdit	nōs discēdimus	vōs discēditis	eī, eae, ea discēdunt
Pretérito imperfecto	ego discēdēbam	tū discēdēbās	is, ea, id discēdēbat	nōs discēdēbāmus	vōs discēdēbātis	eī, eae, ea discēdēbant
Futuro	ego discēdam	tū discēdēs	is, ea, id discēdēt	nōs discēdēmus	vōs discēdētis	eī, eae, ea discēdent
Pretérito perfecto	ego discessī	tū discessistī	is, ea, id discessit	nōs discessimus	vōs discessistis	eī, eae, ea discessērunt, discessēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego discesseram	tū discesserās	is, ea, id discesserat	nōs discesserāmus	vōs discesserātis	eī, eae, ea discesserant
Futuro perfecto	ego discesserō	tū discesseris	is, ea, id discesserit	nōs discesserimus	vōs discesseritis	eī, eae, ea discesserint
Presente pasivo	ego discēdor	tū discēderis, discēdere	is, ea, id discēditur	nōs discēdimur	vōs discēdiminī	eī, eae, ea discēduntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego discēdēbar	tū discēdēbāris, discēdēbāre	is, ea, id discēdēbātur	nōs discēdēbāmur	vōs discēdēbāminī	eī, eae, ea discēdēbantur
Futuro pasivo	ego discēdar	tū discēdēris, discēdēre	is, ea, id discēdētur	nōs discēdēmur	vōs discēdēminī	eī, eae, ea discēdentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego discēdam	ut tū discēdās	ut is, ut ea, ut id discēdat	ut nōs discēdāmus	ut vōs discēdātis	ut eī, ut eae, ut ea discēdant
Pretérito imperfecto	ut ego discēderem	ut tū discēderēs	ut is, ut ea, ut id discēderet	ut nōs discēderēmus	ut vōs discēderētis	ut eī, ut eae, ut ea discēderent
Pretérito perfecto	ut ego discesserim	ut tū discesserīs	ut is, ut ea, ut id discesserit	ut nōs discesserīmus	ut vōs discesserītis	ut eī, ut eae, ut ea discesserint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego discessissem	ut tū discessissēs	ut is, ut ea, ut id discessisset	ut nōs discessissēmus	ut vōs discessissētis	ut eī, ut eae, ut ea discessissent
Presente pasivo	ut ego discēdar	ut tū discēdāris, discēdāre	ut is, ut ea, ut id discēdātur	ut nōs discēdāmur	ut vōs discēdāminī	ut eī, ut eae, ut ea discēdantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego discēderer	ut tū discēderēris, discēderēre	ut is, ut ea, ut id discēderētur	ut nōs discēderēmur	ut vōs discēderēminī	ut eī, ut eae, ut ea discēderentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) discēde	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) discēdite	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) discēditō	(is, ea, id) discēditō	― ―	(vōs) discēditōte	(eī, eae, ea) discēduntō
Presente pasivo	― ―	(tū) discēdere	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) discēdiminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) discēditor	(is, ea, id) discēditor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) discēduntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad