exir
Apariencia
Castellano antiguo
[editar]| exir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Del latín exīre, y este de ex- e ire. Según Corominas y Pascual, hacia el siglo 15 el uso de la palabra era ya muy marginal, período en el que Antonio de Nebrija testimoniaba un uso esporádico del imperativo como una interjección para repeler a los perros.
Verbo intransitivo
[editar]Descendientes
[editar]Descendientes [▲▼]
- Español: ejido
Interlingua
[editar]| exir | |
| pronunciación (AFI) | [ˈɛɡsir] |
Etimología
[editar]Verbo intransitivo
[editar]Galaicoportugués
[editar]| exir | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Verbo intransitivo
[editar]Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Castellano antiguo
- OSP:Palabras provenientes del latín
- OSP:Verbos intransitivos
- OSP:Verbos
- Interlingua
- IA:Palabras provenientes del latín
- IA:Verbos intransitivos
- IA:Verbos
- Galaicoportugués
- ROA-OPT:Palabras sin transcripción fonética
- ROA-OPT:Palabras provenientes del latín
- ROA-OPT:Verbos intransitivos
- ROA-OPT:Verbos